4356 sonuç gösteriliyor.
Merhaba sevgilimle sevişirken penisi vajinamın ağız kısmına değdi ama boşalmadan çok önce oldu hamile kalma olasılığım var mı
Uzmanın Cevabı: Hayır olmaz, endişelenmenize gerek yok. Fakat daha ayrıntılı bilgiler için bir kadın doğum uzmanıyla görüşebileceğinizi de ekleyebilirim. Sağlıklı, huzurlu günler diliyorum size 🙂
Hocam ben doğumdan sonra yaklaşık 2 yıl boyunca dogum kontrol iğnesi kullandım 3 aylık olandan bu süreçte kendimi dalgin öfkeli ve sinirli hissettim sonra bıraktım yaklaşık 1 senedir kullanmıyorum ama hala etkisi devam ediyor hormonlardan ola bilirmi sürekli kendimi düşünürken buluyorum dalgınım
Uzmanın Cevabı: Öncelikle bu konuyla ilgili doktorunuzla görüşmeniz gerekebilir. Bazı ilaçlar kullanılırken ya da kullanmayı bıraktıktan bir süre sonra psikolojik olarak etkisini sürdürmeye devam edebiliyor fakat ilacı bırakalı bir yıl olduysa ve hala ilaçtan dolayı böyle hissettiğinizi düşünüyorsanız önce bununla ilgili gerekli hormon testlerini yaptırmanız gerekir. Eğer testlerinizde sağlığınızı etkileyen bir sorun gözükmüyorsa o zaman dalgınlığınızın ve öfkenizin sebebi ilaç kaynaklı olmadığını düşünmeye başlayıp terapi almaya başlayabilirsiniz. Eğer bu düşüncelerinizin sebebi ilaç değilse o zaman ne olduğunu bir uzmanla birlikte keşfetmeye çalışırsınız.
Merhaba, ben yaşadığım zorluklardan ve travmalardan dolayı depresyonda olduğuma eminim ama hangi tür depresyon olduğunu bilemiyorum ve kronik yorgunluğum olduğunu düşünüyorum çünkü her şeyi yaparken o kadar yoruluyorum ki bana kalsa hiçbir şey yapmayıp günlerce yatağımda yatarım ama o zaman bile geçmez sanki yorgunluğum. Hayatımdaki en küçük şeyi yapmak çok zor geliyor ama kendimden kaçmak için hep bir aktiviteye başvuruyorum arkadaşlarımla buluşuyorum dizi film izliyorum ders çalışmaya çalışıyorum ve bunları yapmak inanın çok çok zor geliyor ama yinede yapıyorum çünkü kendimle yalnız kaldığımda bütün sorunlarım üstüme yükleniyor. Zamanında o kadar ağlamışım ki şu an patlama noktasına gelmediğim sürece üzüldüğüm hiçbir şeye istesem de ağlayamıyorum. Ama sinirim hep bozuk, hep mutsuzum hep kilom ve öbür faktörlerden dolayı stresli ve halsizim hani ölmek istemiyorum ama yok olmak istiyorum böyle bir sene kimsenin beni bulamayacağı bir yerde gizlenip kendimi yenileyip istediğim kiloya gelip hayatımdaki sorunlarla yüzleşip günlerce yatıp uyuyup öyle ortaya çıkmak istiyorum. Kendimi bu hale getirdiğim için kendimden nefret ediyorum ağzımı tutamadım ama savaşamadım depresyonumla işte, beni esir almasına izin verdim ve yemek yemek iyi hissettiriyordu tam 17 kilo aldım sınav senem olduğu için de. Ailesel sorunlar da o sene çok zorluyordu hayatımın en kötü senesiydi ama kendime o kadar yüklenmişim ki bu sene ayağa kalkamıyorum. Geçmişteki Selenin asla yapmayacağı şeyler yapıyorum bu yüzden de nefret ediyorum kendimden. İnsanlar çok acımasız çok nadir yüzüme dalga geçiyorlar kilomla ve bu genelde insanları gaza getirir ama beni gaza getirmiyor daha da yemeye itiyor çünkü üzülünce yemek yiyorum ve üzüyor bu beni. En büyük zorba benim aslında kendime saydığım hakaretlere, layık gördüğüm şeylere bakılırsa ama insanlara kilom yüzünden üzüldüğümü göstermiyorum. Bu halimle mutlu olduğumu söylüyorum, kilo bu alınır verilir diyorum ve bir sıralar kendimi de kandırmayı başarmıştım fakat artık olmuyor. Kendimi 2-3 kez kusturduğumu da biliyorum ama daha fazlasını yapamam. O kadar yorgunum ki. Asla geçmeyen bir yorgunluk ne yaparsam yapayım geçmiyor kendi başıma odamdayken bile rahat hissetmiyorum şu kilom yüzünden. Beni kimsenin bu halimle seveceğine de inanmıyorum ki haksız da değilim ve bence bunu siz de iyi biliyorsunuz. Kimse obez bir kızı sevmez. Annemi kaybettiğimden beri ailemi de kaybetmiştim. Bu sene toparlandık biz şu an çok mutluyuz ama ben senelerdir depresyondaymışım sanki ve geçen sene patlama noktam olmuş. Ben annemi tanıyamadım bile ve boşluk hissediyorum eksik hissediyorum eksiğim de zaten. Ama geçen sene bu konu hakkında o kadar ağladım ki göz yaşlarım tükendi sanki. Bu sene tek odağım kilo ve kilo. Verirsem derdim kalmayacak gibi sanki ama dedim ya, gücüm yok. Ailemi üzmemek için elimden gelen her şeyi yapmak da beni çok yoruyor. Oyuncu oldum resmen. Çok yorgunum.
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, bazen zor durumların üstünesinden tek başımıza gelip, ayağa kalkabildiğimiz gibi bazen de bunu yapmakta güçlük çekebiliriz. Sizi çok iyi anlıyorum ayağa kalkacak gücü kendinizde bulmakta zorluk çekiyorsunuz. Dilerseniz uygun olduğunuz gün ve saat aralığına randevu oluşturabilirsiniz. Çözümü birlikte bulmaya çalışabiliriz. Sevgiler.
Merhaba hayatımda herşey yolunda giderken dahi sürekli ya kötü birşey olursa ya sevgilim beni bırakırsa ya güvenimi boşa çıkarırsa gibi düşünceler içinde buluyorum kendimi insanlarla iletişim kurmayı sevmiyorum herkes eğlenirken mutluyken sürekli depresif ve istemeden de olsa kendimi mutsuz hissediyorum çok çabuk sıkılıyorum ve hiç birşey yapasım gelmiyor her ortam dan kendimi soyutlamaya çalışıyorum ve bir de değinmek istediğim şey şu ki bu kadar kaygı içersindeyken bir nokta da aman hallolur gibi düşüncelere giriyorum sinirlendiğimde kendimle başa çıkmakta zorlanıyor ve zarar verme eğitimlerinde bulunuyorum ufak da olsa bunun için bir doktora gözükmem gerekiyor mu
Uzmanın Cevabı: Merhaba, yaşadığınız durum anlattığınız kadarıyla kaygı bozukluğu ile eşdeğer. Size daha net cevaplar verilmem adına daha iyi tanımam görüşmeler yapmam gerekir. Doktora değil ancak en yakın zamanda bir ruh sağlığı uzmanına gitmenizi terapi almanızı tavsiye ederim.
Merhaba, Online casino bagimliligim var yardimci olabilir misiniz?
Uzmanın Cevabı: Merhaba, bağımlılık türlerinin tümü için ilerlenecek adımlar çeşitlilik gösterse de temel dayanakları ortaktır ve siz de terapi aldığınız takdirde size yardımcı olup sorununuzu çözme yolunda ilerleyebileceğimizi belirtirim. Ayrıca online bağımlılık türleri üzerine çalıştığım için sizinle de güzel bir terapi yolculuğu yapabileceğimizi düşünmekteyim. Benimle buradan iletişime geçebilir ve randevu alabilirsiniz. Sağlıcakla..
İyi günler izel hanım. Benim sorum kendimle ilgili değil aslında arkadaşımın sorunlarına nasıl yardımcı olabileceğimle ilgili. Arkadaşım ailesinden göremediği ilgiliyi dışarda sevgililerle arıyor ve bu durum onu çok yıpratıyor he ne kadar ona sevginin bu olmadığınj çok güzel dostukları olduğunu açıklamaya çalışsam da beni dinlemiyor. Ona nasıl yaklaşmalıyım nasıl yardımcı olabilirim acaba?
Uzmanın Cevabı: Merhabalar arkadaşınız için endişelenmeniz çok normal ve görüyorum ki bir şeyler yapmaya çalışıyorsunuz. Bu noktada arkadaşınızın aile yaşamını, gündelik hayatını, kişisel özelliklerini vs bilmeden herhangi bir yorumda bulunmam ne yazık ki mümkün değil. Eğer arkadaşınız kendisi dilerse seans talebinde bulunabilir. Çünkü terapi kişiye özel bir yolculuktur. Naçizane fikrimce sadece şunu söyleyebilirim arkadaşınıza sürekli bir şeyleri açıklamaya çalıştığınızı yazmışsınız. Arkadaşınıza bir şeyleri açıklamaya çalışmadan, yargılamadan, eleştirmeden sadece onu dinlemeyi deneyimleyebilirsiniz. Bazen insanlar aslında sadece duyulmak isteyebilir. Tekrar söylüyorum arkadaşınız eğer ister ise seans talebinde bulunabilir. Sevgilerimle...
içim boş, kafam dolu gibi geliyor. dersi bile anlamıyorum. üzüldüğümü, mutlu olduğumu biliyorum ama hissedemiyorum. açlık duygumu bile hissedemiyorum. acıktığımı karnım guruldayınca anlayabiliyorum. sürekli sürekli yaşadığım kötü olayları ve ne yapacaklarımı düşünüyorum. ne yapmalıyım
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, düşüncelerinizin yoğunluğunun sizi rahatsız ettiğini söylüyorsunuz. Düşünceleriniz genelde hangi konularda yoğunlaşıyor bunun cevabını arayarak ve çözüm oluşturabiliyorsanız çözüm oluşturarak ilerleyebilirsiniz. Fakat bir çözüm bulamıyorum diyorsanız randevu takvimimden randevu oluşturarak terapi desteği alabilirsiniz. Sevgiler.
Şimdi indir, konuşmaya başla
4 yıl süren bir ilişkiydi. 1 senesi benim elimi bile tutmadan konuşup görüşerek geçti. çünkü ilk ilişkimdi ve ben hayatıma alacağım insanın ilk ve son olmasını istiyordum. başlarda çok kıskanç ve sinirliydi. bağırır çağırırdı. zamanla bu konuları konuşa konuşa kendini çok değiştirdi. bana güvendi ve artık eski kıskançlıkları yoktu. siniride aynı şekilde. ama ilişkiyi başta öyle bir şekillendirdi ki bu sefer ben onun gibi olmaya başladım. çünkü sanırım alıştığım ilişki şekli buydu. ilişki devam ederken çok üstüme düşer çok ilgiliydi ama baştaki kadar değil diye ben sürekli ilişkide bir eksiklik varmış gibi yaşamaya başladım. sürekli sorun çıkarıyor, ondan ilgi bekliyordum. beklentilerim bitmedi. mesaj yoluyla sürekli bana uzun uzun laf anlatmaya çalıştı. içimi rahatlatmaya çalıştı ama ben ayrılmayız sandım hep. işsizlik stresi vardı benim mesleğim varken onda olmaması, onun tabiriyle benim daha güzel olmam, imkanlarımın daha iyi olması onun çabalamasının gerekmesi onda hep eksiklik ve benimde beklentilerimle ilgili sürekli bir şeylere koşması gerekiyormuş hissi verdi. yeni işe girdi ben haliyle eksik hissettim ve yine üstüne gittim. en son bana “yalnız kalmak istiyorum, olmuyor yapamıyoruz, demek ki uygun değiliz, ben çok yoruldum, artık bana en ufak şey bile ağır geliyor, anksiyetenin son evresindeyim muhtemelen, sürekli iyi misin kötü müsün yanlış anlar mı şu şöyle mi demekten içim yoruldu benim, olmuyor, normal cümle söylesende artık sen yemin etmeden için rahatlamıyor, en ufak tartışmadan bile gerildim, kendimle gürültüsüz patırtısız yaşamak istiyorum” dedi. hep ben onu şikayet eder ayrılırdım. maksimum 5 gün küs kalırdık. ikidir o ayrılıyor. yine bu lafları etmişti ben pişmanım diyince ertesi gün barışmıştık. tekrar aynı şeyleri yapıp şikayet dile getirince benden yine o cümleleri söyleyerek ayrıldı. 2 ay oldu. hatamı anladığımı söylesemde bana artık inancı kalmadı. sevmiyorum ya da seviyorum demiyor. sadece yoruldum ve yalnız kalmak yaşamak istiyorum dedi. sürekli çalışıyorum konuşmak istemiyorum diyor ve benimke en ufak bu konuları konuşmaktan bile kaçıyor. nasıl bir tutum sergilemeliyim. her gün kusuyorum ve iç sıkıntısıyla uyanıyorum. ne kendime bakasım var ne adım atasım hayattan koptum. ilk ve son olsun demiştim. evlilik düşünürken böyle medenice “tek ayrılan biz değiliz”i duymak beni çok yıkıyor. benim için ağlayan, ilişkide beni üstte gören, benim üstüme titreyen erkeğin şu an bu hali beni çok üzüyor. çok seviyor ve özlüyorum. çaresizlikten buralara yazıyorum, video izliyorum, psikoloğa gidiyorum, ağzımda dilimde hep o var. napıcam ben…
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, öncelikle kendinizle olan yüzleşmenizi gerçekleştirmeniz gerekiyor. Kendinizde hata olarak gördüğünüz eleştirdiğiniz birçok nokta var. Size ait olan bu sorunları çözmeden, kendinizle barışmadan kuracağınız ilişkiler sağlıklı bir ilişkinin sınırlarını zorlayacaktır. Bu güvensizlik, sürekli bir kaos ortamı arayışınızın sebebini anlamanız gerekir. Eğer şuan bir psikoloğa gidiyorsanız zaten onun eşliğinde kendi içsel yolculuğunuza ve tüm bu iç sıkıntılarınıza odaklanmanız gerekir. Ne zaman ki siz kendi sıkıntılarınızla tek başınıza baş edebilir hale gelirsiniz o zaman sizin için doğru olan kişiyle sağlıklı bir ilişki kurabilirsiniz. .sizin ve ilişkinizin detaylarını bilmiyorum ama şunu söyleyebilirim bu kadar yorucu bir ilişki şeklini sürmekten konusunda bazen sevgi bile yetersiz kalabilir. Belki de sevgiliniz artık en büyük zorluğu bunda yaşıyo olabilir. Siz daha kendinizle ilgili sorunları çözmeden ilişkinizle ilgli sorunlara odaklanmak ne kadar faydalı olacaktır bilmiyorum. Ama sanırım en büyük ihtiyacınız olan şey, kendinizi anlamlandırmak. Neden bu şekilde hissettiğinizi, neden böyle davrandığınızı, neden iyi gittiğini düşündüğünüz bir ilişikiyi sabote etme ihtiyacı hissettiğinizi ve özellikle ilk ve son olsun düşüncesinin üzerinde neden bu kadar ısrarla durduğunuzu anlamlandırmaya çalışmak olacaktır. Maalesef tüm bu soruları tek başımıza yanıtlamamız çok zor ve çoğu zaman kendimize karşı dürüst ve objektif olamayız. Bu yüzden psikoloğa gidiyo olmanız sizin ve insanlarla kuracağınız her türlü ilişki için çok iyi bir adım aslında. Eğer psikoloğunuzla gereken uyumu yakalayabildiyseniz o sizinle birlikte tüm bunların üstesinden gelmeniz konusunda size yardımcı olacaktır.
Annem kendi kendine senaryo kurup onlara inanıyor ve babamın yeğeniyle yattığını çocuğu olduğunu düşünüyor vakit vakit cinnet geçiriyor tedavi görmeyi reddedip ben deli değilim diyor çok kez samimi ve insancıl bir şekilde konuşmayı denedim ama kim ne derse desin kendi inandığı haricine inanmıyor bi ara benim dahi onun oğlu olmadığımı babamın beni başka birinden yaptığını söyledi yüzüme karşı diyebilirsiniz babanız cidden aldatmış olabilir fakat en büyük sorun annemin yeğeni hemen 5 dakika uzağımızda yaşıyor babam ise sürekli gurbette görüşmeleri nerdeyse imkansız gibi bir olasılık hem babam 53 yaşına gitti yeğeni ise 25 yaşında annemin inancına göre babam bundan 10 sene önce yani yeğeni 15 yaşında iken onunla ilişki yaşayıp çocuk yapmış ve cidden katlanılamaz hale geldi ev işleri duruyor kendine işkence eder şekilde yemek yemeyip sadece sigara içip sürekli uyuyor başka insanları arayıp onlarla telefonda konuşurken cinnet geçiriyor sizin önerinize ve bu konu hakkındaki görüşünüze ihtiyacım çok var 17 yaşında bir gencim ve cidden benide psikolojikmen bu durum çok etkiliyor
Uzmanın Cevabı: Merhaba... Anneniz ile ilgili yaşadıklarınızın sizin için ne kadar zor olduğunu anlayabiliyorum. Anneniz en kısa zamanda bir sağlık kuruluşuna başvurmalı ve psikiyatri uzmanı ile görüşmeli. Burada iş size düşüyor sanırım. Çevrenizde annenizin sözüne değer verdiği bir yakınınız varsa O'nu da sürece dahil edin ve bir an önce destek alsın. Hem kendisinin hem de çevresindeki insanların sağlığı için en doğru yol bu. Umarım en kısa sürede uzman desteği sağlayabilirsiniz
Merhaba Ebru Hanım. Danışmak istediğim konuyu dile dahi getirmekte zorlanıyorum. İnsanlarla iletişim kurmakta fazla güçlük çekmeye başladım ve bu sorun beni yalnızlığa itiyor. Karşımdaki bütün insanlar, gerek aile olsun, gerek aynadaki ben olsun, onlar değillermiş gibi geliyor. Sanki yerlerine onların görünüşlerinde birileri gelmiş gibi hissediyorum. Bu durum beni onlardan korkutuyor ve uzaklaştırıyor. Bu durum yaklaşık 3 aydır devam ediyor fakat neler hissettiğimi yeni yeni anlamaya başladım. Artık gerçek benliğimi kaybetmeye başladığımı fark etmeye başladım... Bu konuyu bir arkadaşıma bahsettiğimde bir psikiyatr ile görüşmem gerektiğini ve şizofreni olabileceğimi söyledi. Bunu ciddiye almadım fakat birkaç saat önce bu sebepten ötürü çok sevdiğim birisini kaybettim. Çareyi sizde buldum. Ne yapmam gerekiyor?
Uzmanın Cevabı: Merhaba, anladığım kadarıyla bu sorun günlük hayatınızı oldukça etkilemeye başlamış ve uzun süredir de sizinle. Ancak bahsettiğiniz durumu daha iyi anlayabilmek adına sizi ayrıntılı tanımam gerekir. Mutlaka bir ruh sağlığı uzmanından en yakın zamanda destek almaya başlamalısınız. İyi günler dilerim.
Soru kabul eden uzmanları görüntüle, sorunu sor.
Bu sayfadaki sorular, danışanların Psikolog Merkezi'ndeki uzmanlara sorduğu ve yayımlanmasına hem danışanın hem uzmanın izin verdiği sorulardır. Siz de randevu almadan, ücret ödemeden bir uzmana yazabilirsiniz; ücretsiz psikolog desteği almanın en kolay ilk adımı çoğu kişi için budur.
Online psikolog arayışında ilk adım uzmanı seçmektir. Sorunuz bir havuza düşmez; profilleri okuyup yaklaşımını uygun bulduğunuz uzmana doğrudan yazarsınız. Uzman cevapladığında bildirim alırsınız ve aynı başlık altında en fazla 5 mesaj boyunca karşılıklı yazışabilirsiniz.
Sorunuzu yalnızca yazdığınız uzmana özel tutabilir ya da aynı durumu yaşayanlara faydası olsun diye yayımlanmasına izin verebilirsiniz. İzniniz tek başına yeterli değildir: yayımlanması için uzmanın da onay vermesi gerekir. İkisi birden olmadıkça soru ve cevap bu listede görünmez.
Uzman seçiminden cevabın gelmesine kadar akışın tamamını adım adım görmek isterseniz Nasıl Soru Sorabilirim? sayfasını ziyaret edebilirsiniz.