2743 sonuç gösteriliyor.
İyi günler Nihal Hanım benim ismim Zeynep size merak ettiğim bir şey soracaktım.Bazen içim kıpır kıpır oluyor herşeyi hemen halletmek hızlı bir şekilde koşmak 2 dakika sonrada yavaşlama hissi geliyor içime acaba neden oluyor (18 yaşındayım )
Uzmanın Cevabı: Merhaba, tek bir belirtiye bakarak teşhiste bulunmak mümkün değildir. Bir insanı tanımak, onu analiz edip, bir teşhiste bulunmak bu kadar kolay değil, dolayısıyla bir yanıt vermem doğru olmaz.
Merhabalar, nereden başlasam bilmiyorum uzatıp başınızı şişirmek de istemiyorum. 17 yaşında lise son sınıf öğrencisiyim ismim Ahu. Temmuz ayında hastane çalışanlarının davranışı sonucu travmam oluştu. Sürekli acillik oldum, tansiyonumla hâlâ uğraşıyorum. Psikiyatri panik atak-anksiyete teşhisi koydu prozac20mg verdi pek işe yaramayınca selectra50mg verdi buna henüz başlamadım ama işe yaramazsa uygun tedavi ve ilaç değişikliği olacağını söyledi. Sevgilimle sorunlar olunca, terk edilince yeme bozukluğum oldu hem iştahım yok hem yesem de paranoya olup geri kusmaya çalışıyorum. 2 ayda 15-20 kilo verdim bu şekilde. Obsesif gibi takıntılarım da var, çoğaldı bunu böyle yapmazsam kötü bir şey olur gibi. Çocukluğumda da senelerce taciz hikâyem var çıkmıyor aklımdan, daha 1 ay önce de kafa dağıtmak için işe girdiğim yerde patronum taciz etti. Sevgilimin arkadaşından bir ton yalanını, şu an ki durumunu öğrendim. Annem babam ayrı özellikle annemden çok baskı var, babam zaten erkeklere güvenmemedeki baş sebeplerden. Bir yandan okul darlıyor tek dert ders zannediyorlar. Pandemi var kafa da dağıtamıyorum bu da işin cabası. Ben herkese güçlü görünmekten, rol yapmaktan da bıktım, birine bunları anlatıp ağlayamam da. Kendime istemsiz ve bir anda gözüm kararınca zarar verme eğilimindeyim daha küçükken intihar girişimim de oldu. Kimseye bir şey anlatamıyorum da. Her farklı şeye ağlamam da bile alt yapı terk eden sevgilim o aklıma geliyor, öfkeleniyorum, üzülüyorum, güçsüzlüğüm yine oradan patlak veriyor. Güçlü, özgüvenli gibi gözüksem de değersiz hissediyorum. Kendi psikiyatristime gitmek istiyorum ama ona şu an randevu alamıyorum o yüzden bir uzmana anlatamıyorum da bunları. Ben çok bunaldım, yoruldum, bir desteğe ihtiyacım var ama ne yapabilirim bilmiyorum bana yardımcı olursanız çok sevinirim..
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, yazdıklarınızı değerlendirdiğimde birden çok psikolojik rahatsızlık yaşadığınızı çıkartıyorum, ama yaşadıklarınız her birini tetikleyerek komorbid dediğimiz birlikte görülen birbirini tetikleyen psikolojik problemler oluşturuyor gibi de görülüyor. Psikiyatristin verdiği ilaçları mutlaka kullanın , sizde oluşturduğu fayda ve zarara uygun olarak psikiyatrinizle iletisim halinded de olun, buna ek olarak psikolojik destek de almanız gerekiyor, ister online ister yüz yüze nasıl dilerseniz. Online başlamak isterseniz randevu alabilirsiniz profilimden, iyi günler dilerim.
Merhabalar, nereden başlasam bilmiyorum uzatıp başınızı şişirmek de istemiyorum. 17 yaşında lise son sınıf öğrencisiyim ismim Ahu. Temmuz ayında hastane çalışanlarının davranışı sonucu travmam oluştu. Sürekli acillik oldum, tansiyonumla hâlâ uğraşıyorum. Psikiyatri panik atak-anksiyete teşhisi koydu prozac20mg verdi pek işe yaramayınca selectra50mg verdi buna henüz başlamadım ama işe yaramazsa uygun tedavi ve ilaç değişikliği olacağını söyledi. Sevgilimle sorunlar olunca, terk edilince yeme bozukluğum oldu hem iştahım yok hem yesem de paranoya olup geri kusmaya çalışıyorum. 2 ayda 15-20 kilo verdim bu şekilde. Obsesif gibi takıntılarım da var, çoğaldı bunu böyle yapmazsam kötü bir şey olur gibi. Çocukluğumda da senelerce taciz hikâyem var çıkmıyor aklımdan, daha 1 ay önce de kafa dağıtmak için işe girdiğim yerde patronum taciz etti. Sevgilimin arkadaşından bir ton yalanını, şu an ki durumunu öğrendim. Annem babam ayrı özellikle annemden çok baskı var, babam zaten erkeklere güvenmemedeki baş sebeplerden. Bir yandan okul darlıyor tek dert ders zannediyorlar. Pandemi var kafa da dağıtamıyorum bu da işin cabası. Ben herkese güçlü görünmekten, rol yapmaktan da bıktım, birine bunları anlatıp ağlayamam da. Kendime istemsiz ve bir anda gözüm kararınca zarar verme eğilimindeyim daha küçükken intihar girişimim de oldu. Kimseye bir şey anlatamıyorum da. Her farklı şeye ağlamam da bile alt yapı terk eden sevgilim o aklıma geliyor, öfkeleniyorum, üzülüyorum, güçsüzlüğüm yine oradan patlak veriyor. Güçlü, özgüvenli gibi gözüksem de değersiz hissediyorum. Kendi psikiyatristime gitmek istiyorum ama ona şu an randevu alamıyorum o yüzden bir uzmana anlatamıyorum da bunları. Ben çok bunaldım, yoruldum, bir desteğe ihtiyacım var ama ne yapabilirim bilmiyorum bana yardımcı olursanız çok sevinirim..
Uzmanın Cevabı: öncelikli olarak merhabalar tüm yazdıklarınızı detaylı olarak okudum evet zorlu süreçlerden geçtiğiniz için ilaç kullanmanız kıymetli fakat bu yaşadıklarınız sadece ilaçla atlatılacak şeyler değil kendiniz için yapabileceğiniz en doğru şey terapi desteği de almak. Bu durumlar şöyle yapın diyerek hafife alınacak şeyler değil uzun süreli bir terapiye ihtiyacınız var o yüzden en kısa sürede terapiye başlamalısınız.
Merhabalar, nereden başlasam bilmiyorum uzatıp başınızı şişirmek de istemiyorum. 17 yaşında lise son sınıf öğrencisiyim ismim Ahu. Temmuz ayında hastane çalışanlarının davranışı sonucu travmam oluştu. Sürekli acillik oldum, tansiyonumla hâlâ uğraşıyorum. Psikiyatri panik atak-anksiyete teşhisi koydu prozac20mg verdi pek işe yaramayınca selectra50mg verdi buna henüz başlamadım ama işe yaramazsa uygun tedavi ve ilaç değişikliği olacağını söyledi. Sevgilimle sorunlar olunca, terk edilince yeme bozukluğum oldu hem iştahım yok hem yesem de paranoya olup geri kusmaya çalışıyorum. 2 ayda 15-20 kilo verdim bu şekilde. Obsesif gibi takıntılarım da var, çoğaldı bunu böyle yapmazsam kötü bir şey olur gibi. Çocukluğumda da senelerce taciz hikâyem var çıkmıyor aklımdan, daha 1 ay önce de kafa dağıtmak için işe girdiğim yerde patronum taciz etti. Sevgilimin arkadaşından bir ton yalanını, şu an ki durumunu öğrendim. Annem babam ayrı özellikle annemden çok baskı var, babam zaten erkeklere güvenmemedeki baş sebeplerden. Bir yandan okul darlıyor tek dert ders zannediyorlar. Pandemi var kafa da dağıtamıyorum bu da işin cabası. Ben herkese güçlü görünmekten, rol yapmaktan da bıktım, birine bunları anlatıp ağlayamam da. Kendime istemsiz ve bir anda gözüm kararınca zarar verme eğilimindeyim daha küçükken intihar girişimim de oldu. Kimseye bir şey anlatamıyorum da. Her farklı şeye ağlamam da bile alt yapı terk eden sevgilim o aklıma geliyor, öfkeleniyorum, üzülüyorum, güçsüzlüğüm yine oradan patlak veriyor. Güçlü, özgüvenli gibi gözüksem de değersiz hissediyorum. Kendi psikiyatristime gitmek istiyorum ama ona şu an randevu alamıyorum o yüzden bir uzmana anlatamıyorum da bunları. Ben çok bunaldım, yoruldum, bir desteğe ihtiyacım var ama ne yapabilirim bilmiyorum bana yardımcı olursanız çok sevinirim..
Uzmanın Cevabı: Merhaba, anlattıkların ciddi sıkıntılar, yazarak destek olamam, online destek istersen yardımcı olabilirim.
Merhabalar, nereden başlasam bilmiyorum uzatıp başınızı şişirmek de istemiyorum. 17 yaşında lise son sınıf öğrencisiyim ismim Ahu. Temmuz ayında hastane çalışanlarının davranışı sonucu travmam oluştu. Sürekli acillik oldum, tansiyonumla hâlâ uğraşıyorum. Psikiyatri panik atak-anksiyete teşhisi koydu prozac20mg verdi pek işe yaramayınca selectra50mg verdi buna henüz başlamadım ama işe yaramazsa uygun tedavi ve ilaç değişikliği olacağını söyledi. Sevgilimle sorunlar olunca, terk edilince yeme bozukluğum oldu hem iştahım yok hem yesem de paranoya olup geri kusmaya çalışıyorum. 2 ayda 15-20 kilo verdim bu şekilde. Obsesif gibi takıntılarım da var, çoğaldı bunu böyle yapmazsam kötü bir şey olur gibi. Çocukluğumda da senelerce taciz hikâyem var çıkmıyor aklımdan, daha 1 ay önce de kafa dağıtmak için işe girdiğim yerde patronum taciz etti. Sevgilimin arkadaşından bir ton yalanını, şu an ki durumunu öğrendim. Annem babam ayrı özellikle annemden çok baskı var, babam zaten erkeklere güvenmemedeki baş sebeplerden. Bir yandan okul darlıyor tek dert ders zannediyorlar. Pandemi var kafa da dağıtamıyorum bu da işin cabası. Ben herkese güçlü görünmekten, rol yapmaktan da bıktım, birine bunları anlatıp ağlayamam da. Kendime istemsiz ve bir anda gözüm kararınca zarar verme eğilimindeyim daha küçükken intihar girişimim de oldu. Kimseye bir şey anlatamıyorum da. Her farklı şeye ağlamam da bile alt yapı terk eden sevgilim o aklıma geliyor, öfkeleniyorum, üzülüyorum, güçsüzlüğüm yine oradan patlak veriyor. Ben çok bunaldım, yoruldum, bir desteğe ihtiyacım var ama ne yapabilirim bilmiyorum bana yardımcı olursanız çok sevinirim..
Uzmanın Cevabı: Merhaba, bu konuda profesyonel bir destek almalısınız... Bütün bu sorunların üstesinden gelmenizi sağlamak için size destek sunabiiliriz...Ön görüşme için ulaşabilirsiniz... Görüşmek dileğiyle...
Hamileyim ve geçmişte yaşamış olduğum takıntılı düşüncem geri geldi. Uyku geceleri hiç yok denecek kadar az. Gündüzleri ise düşüncemle boğuşma içindeyim. Yaşam kalitem baya düştü. Hamile olduğum için uyku ilacı da kullanamıyorum. Bu dördüncü depresyonum sürekli kaygı endişe halindeydim. Eskisi gibi olamamaktan çok korkuyorum. Hiç bişey zevk vermiyor. Aklımda sürekli depresyonda olduğum düşüncesi bir an bile çıkmıyor. Bebeğimin zarar görmesinden de korkuyorum.
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, en yakın zamanda bir uzman ile görüşme sağlamalısınız. Stresli ve kaygılı geçen hamilelik sürecinin bebeğe zarar verdiğini, doğum sonrası kadar doğum öncesinin de bebek ruh sağlığı için çok önemli olduğunu hatırlatmak isterim. Dilerseniz uygun olduğunuz gün ve saat aralığına bir randevu oluşturabilirsiniz. Sevgiler...
Kendimi çok uzun zamandır boşlukta hissediyorum çok agresif bi insanım etrafımdaki insanları çok kıskanıyorum kendimi hep mutsuz hissediyorum ve yakınımdaki insanları hep huzursuz ediyorum onların mutluluğu beni rahatsız ediyor kimseyle geçinip anlaşamıyorum .
Uzmanın Cevabı: merhaba, dilerseniz bir öngörüşme planlayabiliriz.
Şimdi indir, konuşmaya başla
Merhaba, okb tedavisi gordum ve ilac tedavim bitti. Fakat son zamanlarda ortaya çıkan zorunluluk kaygim var. Ornegin belli bir yerden cikmama (osym sinavlarinda zorunlu sureler), grmi vr uçak yolcuğu istedigimde birakamamam gibi durumlarsa panik atak belirtileri gosteriyorum terliyorum basim donuyo midem bulaniyo nefes alamıyorum. ucaga hic binmedim haziranda binecegim fakat suandan ilk kez binicem panik yaparsam nolur naparim vs dusunup duruyorum. Kaza olur vs diye endise diyorum ilk kez binecegimden. Sizce ne yapabilirim?
Uzmanın Cevabı: Merhaba, bu tür durumlarda kontrolün sizde olmadığını fark etmez sizi oldukça fazla rahatsız ediyor sanırım. Belirsizlik durumlarına yönelik ortaya koyduğunuz kaygılarla ilgili görüşme yapmamız daha uygun olacaktır.
Benim uzun süren ve hiçbir destek almadığım ama emin olduğum bir depresyon içindeyim vede ağırından. Ben kendi kendime toparlamaya çalışıyorum her zaman. Ama bu ara girmem gereken sınav var ve çalışamıyorum. Çünkü yataktan kalkamıyorum ve kitaba oturamıyorum. Genel de böyleyim ama şu an sınava az kaldı ve sebebi sevgilim ile aram iyi değil. Yani ben 3 yıldır böyleyim ara ara kalkıyorum ara ara maalesef ve şu an farkındayım ama yok canım hiçbir şey yapmak istemiyor. Ne yapmalıyım öneriniz var mı
Uzmanın Cevabı: 3 yıldır ara ara depresyonda iseniz, kalıcı olarak çözmeye çalışmak gerekir. Sınavınız acil buna öncelik verilebilir ancak asıl meseleye bakmai lazim. Bunlari seansimizda değerlendirmeye ne dersiniz?
Son günlerde sürekli evde kalmanın da etkisiyle kendimi inanılmaz derecede mutsuz ve umutsuz hissediyorum. Geleceğe dair bir beklentim yok, hayallerim yok, sadece tüm gün yatıp duvara bakıyorum. Sanki hiçbir amacım yok ve hiçbir işe yaramıyor gibi hissediyorum. Bu hisler nasıl geçer?
Uzmanın Cevabı: Merhaba, öncelikle bu süreçte bunları yaşamanızın çok doğal olduğunu belirtmek isterim. Hepimiz için ekstrem koşullar altında geçen çok zorlayıcı bir süreç oldu. Zorlu süreçler de kaygıyı ve mutsuzluğu getirebilir. Bunlarla başa çıkmanın en güzel yolu kendimizi şımartmayı bilmek. Yapmayı en sevdiğiniz şeylere vakit ayırmanızı öneririm. Bu esnada beyniniz meşgul olacak ve umutsuzluğunuz, mutsuzluğunuz azalacaktır. İşe kendinizi motive etmekle başlayın, daha sonra küçük hobiler edinebilirsiniz. Bu noktada sabır ve inanç çok önemli. Sabırla kendinizi bir hobiye bağlarsanız zamanla kendi amaçlarınızı da bulabilirsiniz.
Soru kabul eden uzmanları görüntüle, sorunu sor.