Merhaba, ben 25 yaşındayım ve bir hanımefendiyi seviyorum. Bundan aylar önce ona açılmıştım ama karşılık bulamadım. Açılmadan önce, "bir gün ben gideceğim" derdi ve 19 yaşındaki ilişkimi hatırlatırdı. 19 yaşındaki ilişkimde aramız iyiyken, kızın baskıcı ailesi yüzünden ortadan kayboldu, numarasını değiştirdi vs. Sonra onu buldum ama "senin yüzünden kanser oldum" dedi ve inanmıştım. İlk ilişkimde babam vefat edince elimden tutan tek kişiydi ve 3 yıl boyunca hiçbir şey yapamadım. Zaten babamın vefatı nedeniyle üniversiteye gidemedim, kardeşlerime bakmak zorunda kaldım.
10 Temmuz'da karşıma çıkan bu hanımefendiyle birbirimize çok değer veriyorduk ve bir gün bana "akşam konuşalım" sözü verdi. Ama güvenmediğim kişilerle görüşmüştü ve hayal kırıklığına uğradım. Sexting yapıyorduk ve kız "seninle huzur buluyorum" diyordu ama "zamanla sevgi olmayacağını" söylüyordu. Yine de sevgili gibiydik.
O zamanlar ailemle de aram kötüydü ve işsizdim. Annem sürekli akrabaların laflarını getiriyordu, "koskoca evladın var ama sen çalışmıyorsun girsin işe" gibi şeyler söylüyordu. Ben dini görüşümü anneme açıklamıştım ve "evden git" gibi şeyler söyledi. Her gün işe gir muhabbeti tekrarlanıyordu ama ben bilmediğim için korkuyorum ve çekiniyorum. Geleceğimi bir işe göre belirlemek istiyorum ama geçici bir işte çalışmak mantıklı gelmiyor.
Konumuza geri dönersek, birisi bu kızın numarasını bulup korkutmuştu ve ben de ona yardım etmiştim. İnsanlara çok fazla yardım ediyorum ve yardım ettiğimde mutlu oluyorum, neden bilmiyorum. Kafamda belirsizlik olduğu için çok toxic bir hale büründüm ve arkadaşlarım bile "bu sen değilsin" diyorlardı. Kızla olan ilişkimi anlattığımda da "kız seni bir durak olarak görüyor" gibi şeyler diyorlardı.
Belirsizlik yüzünden, değer vermediğini ve beni durak olarak gördüğünü düşünüyordum. Ben zamanla sevginin olacağına inanıyordum, o ise buna inanmıyordu. Ben sinirleniyordum, asla kalpten gelmeyerek sakinleşmek için hakaret ediyordum. O ağlamaya başladığında üzülüyordum ve ben birini zamanla sevmiştim, denemiştim bunu. Ben de "güçlensin ve hayatı öğrensin" diye fake numaralardan onu korkutuyordum ve bana yazsın istiyordum. Sonra üzülüp ona daha fazla ilgi ile sakinleştiriyordum, aynı şeyi defalarca tekrarladım ve kurgular falan yaptım. Bunları yaparken sevdiğim ve bana güvenen insanlara çaktırmadan bunun etikliğini soruyordum, çünkü vicdan azabı çekiyordum ve bu sevgi işkencesi bitsin istiyordum. Onun acısını görüyordum ve ben de üzülüyordum. Bir gün cesaretimi toplayıp itiraf ettim ve perişan oldu. Büyük depreme kadar aylarca konuşmadık ve görüşmedik. Büyük deprem geldi ve bir ortak arkadaşımızı başka bir hesaptan sordu. Sonra kendi numarasından engelimi kaldırdı, ama nefreti beni çok üzüyordu çünkü nefretin insanı tükettiğine kendi deneyimlerim vardı. Ben ona görüşmeyi kesmeden "nefretin ve üzüntün geçecek, geriye sevgi kaldığında döneceksin, bekliyor olacağım" demiştim. Deprem de bana ulaştığında "haklı çıktın, ama dönemedim, güvensizlik yüzünden. Sana güvensizliğim tüm hislerin üstünde, hayal kırıklığım da aynı şekilde" demişti. Şimdiki aklım olsa asla böyle bir iğrençliği yapmam ve benim kalbimin sol kapakçığı dar. Benimle konuşmasa bile, o mutlu olduğunu bilmek ayrı olsak bile, bana mutluluk veriyor. Bana psikologa git derdi ve ben çok kızardım, ama artık kızmıyorum, geçti o zamanlar. 25 yaşında ve çoğu insanın "entelektüel" dediği birisi böyle hatalar yaptı... Tavsiyeleriniz neler çünkü o da yaşadıklarını unutamıyor o yüzden üzülüyorum ve vicdan azabı çekiyorum...
Uzmanın Cevabı: Merhaba, yaşadıklarınızın sizi çok üzdüğünü görebiliyorum. Babanızın vefatından sonra elinizden tutan tek kişinin o olduğunu yazmışsınız. Zor bir dönemde yanınızda olması kurduğunuz bağı güçlendirmiş. Nefret konusunda deneyiminiz olduğunu söylemişsiniz. Bahsettiğiniz nefret duygusunun size hatırlattıkları durumu daha mı zorlaştırıyor? Kız arkadaşınızla iletişiminiz dışında verdiğiniz bilgiler de dikkat çekici. Çok şeyin yaşandığı bir süreç olmuş sanıyorum ki.. Sizi daha detaylı dinleyebilmek, anlayabilmek isterim. Bunun için dilerseniz seans randevusu oluşturabilirsiniz. Sevgiler..
iki haftalık ortak arkadasımız vasıtasıyla tanıstıgım bir flörtüm var (flört denilebilirse). Yanyana iken cok yakın davranıyor bana . Fakat ayrılınca numaramı falan istemiyor (ortak arkadaşımızdan alabilir) Numaramı almama gerekcesi ise daha yavas ilerlemek istemesiymis. Benim yanımda gayet rahat telefonu hep masada. Sevgilisi olsa arkadasımın bana söyleyeceğini düsünüyorum. Yanımda yakın davranıp ayrılınca hiç yazmamasının sebebi nedir ?
Uzmanın Cevabı: Ah bu belirsizlikler :) Ne kadar zor! Flört, doğası gereği belirsizlik barındırıyor. Belki bu yüzden bu kadar heyecanlı ve bizi meşgul ediyor.
Anladığım kadarıyla açık iletişim kurmamışsınız flört olarak tanımladığınız kişiyle. Numaranızı alma ya da sevgilisi olup olmama konusunda duyumlar ve gözlemlerle sonuca varmaya çalışmışsınız. Bunu öğrenmenin sağlıklı yolu, kendi beklentilerinizi ve aklınıza takılan soruları açıkça ifade etmekten geçiyor. Bunu yapmakta zorlanma nedenleriniz ne olabilir? Üzerine çalışmakta fayda olabilir. Sevgiler
Ona güvenmiyorum. bunu sevgilim anladığı noktalarda güvenmiyorsan bu iş bitsin diyor ama ilişkiyi de bitiremiyorum. ne yapmalıyım?
Uzmanın Cevabı: Merhaba,
Bu noktada önemli olan bazı sorular var. Partnerinize güvenmenizi engelleyen durum nedir? İlişkinizde güveni zedeleyecek bir durum yaşandı mı? Yaşanmadıysa hayatınızdaki diğer ilişkilerinizdeki güveni konuşmak gerekir. İlişkiyi bitirememe noktasında ilişkilerdeki bağlanma şeklinizi fark etmek ve bunun üzerine danışma sürecinde çalışmak gereklidir.
Öncellikle merhaba, benim sorunum sevgilimi hakkında yanlış mı düşünüyorum yoksa kendimi mi kandırıyorum. Konu kıyafet, erkek arkadaşımla bu olay için zamanında çok tartıştık açık giyceksen tatiler de vs diye anlaştık ama sonrası arada arada giye giye mevzu genişledi tatillerden çıktı. Ama giydiğim de boşa konuşuyorum, şu mutlu günü bunu giyerek bozmasaydın vs vs cümleler sarf ediyor gönlünü alıyorum evet ama hani kıyafete bu kadar açıklığa takılması yok diz üstü olsun en kısa çok mini olmasın,tayt giy ama üstü uzun olsun,crop giy ama çok gözüme sokma vs muhabbetleri dönüyor.Bazenleri ya din de bunu emrediyor diyip laflar söylüyor ama sakinleşiyor o gün daha bir koruyucu sahiplenici oluyor. Esas olaya gelirsek erkek arkadaşım haklı mı? Yoksa kendisi kızkara bakıyorda başkası da benim baktığım gibi bakmasın kafasına mı giriyor? Ya da başkasının bakması mı sinirini bozuyor. Ya kısaca gözü dışarda olduğu için mi bunu yapıyor yoksa sahiplenip kıskandığı için mi ya çevremden saçma saçma şeyler duyuyorum bu hiç aklımda yoktu kendimi kötü hissediyorum. Bana diyorlarki yanındaki kadının kapatmasını istediği bölümleri başka kadınlarda tam ekran izliyordur vs. Dürüst olur musunuz bana?
Uzmanın Cevabı: Sadece kıyafet konusundaki tavrından niyet çıkarılamaz. Dediğiniz seçeneklerden herhangi biri olabilir. Hiç kıskanç olmayıp sevgilisine karışmayan fakat aldatan insanlar da mevcut. Sevgilisine karışıp aldatan insanlar da mevcut. Unutulmamalıdır ki eğer partnerinize şüphe ile yaklaşmaya başlarsanız ve bunu partneriniz farkederse durduk yere ortaya çıkan problemler ile baş edebilirsiniz. Şüphe, aradaki güveni ve sevgiyi kıran en zararlı duygulardan birisidir. Tavsiyem ortada yeterince bir kanıt olmadan hayatı akışına göre yaşamak.
Sevgilimle 5 aylık bir ilişki içerisindeyim birbirimizi çok seviyoruz(erkeğim sevgilim kız)
kendisi utangaç olduğu için fazla cinsellik konuşmuyor ben açınca konuşuyor hafiften ben 4.ayda kendisinden şakayla karışık çıplak fotoğraf istemiştim kendiside 2 defa göndermişti fakat şimdi bunlardan pişmanım ilk tanıştığımız güne dönüp herşeyi düzeltmek istiyorum yaptığım şey bana erken geldi 4.ayda böyle yapmak kendimde cinselliğe düşkün biriyim ona da söyledim böyle pişmanım falan diye o bişey olmaz diyip geçebiliyor ama ben cinsellikten soğudum bunun yüzünden ve süre geçene kadar cinsel bişeyler yaşamak istemediğimi söyledim.Oda anlamadı afalladı tabiki.Ek olarak ben cinsel aktiviteleri bu zamanlarda yaşarsam ilişkinin tadı tuzu kalmaz heyacanı gider diye korkuyorum ne yapmalıyım
Uzmanın Cevabı: Merhaba,
Kendi hislerin ve iliskinin saglığını düşünerek elinden geldiğince adım atıp pozitif anlamda yapılacakları araştırman tebrik gerektirir nitelikte. Umarım ilişkin sağlıklı bir şekilde ilerler.
Bu durumda en önemlisi birlikte oturup neyi ne kadar istediğiniz, sizin için ne ifade ettiği, birlikte sizin için çok önem ifade eden şeylerin karşı taraf tarafından neler ifade ettiğinin anlaşılması ve orta noktada buluşmak çok önemli. Bu konuda yaşınızı bilmem de önemli bir ayrıntı.
Eğer birlikte bir yolda ilerlenecekse özellikle ilişki terapisi önerebilirim daha sağlıklı adım atabilmeniz için.
Mutlu sağlıklı günler dilerim.
Merhabalar hocam kız arkadaşımla çok iyi anlaşıyoruz dokuz aylık bir ilişki ve daha önce bir sevgilisiyle ilişkiye girdiğini öğrendim kendisinden o zaman problem etmemiştim ama şu an sürekli onu düşünüyorum daha doğrusu problemi benim tamamile hayatımı etkiledi ve en sonunda dayanamayıp kız arkadaşıma söyledim oda ben en başta sana söyledim dedi ve ben bu sorunun altından kalkamıyorum yani başkası ile cinsel bir birliktelik yaşaması kafamın etini yiyor sürekli düşünüyorum uzaklaşmaya çalıştım kötü davrandım ama bir türlü kabullenemedim ne yapmam gerektiğini bilmiyorum ne kadar çok şeyler söylesem de asıl problem bu güven konusunda da hiçbir problemim yok ama bu olay benim kendi kafamın içinde her zaman dönüp duruyor
Uzmanın Cevabı: Merhaba, yaşadığınız durumu çözümlemediğiniz sürece bu durumun ileride ilişkinizi ya da başka ilişkilerinizi etkilemesi oldukça muhtemel. Sevgilinizin geçmişteki kendi özel yaşantılarını öğrenmiş olmak sizde bir şeyi tetiklemiş olabilir. Bu durumun kök sebebini bulmak, sık sık bu konuda tetiklenmenizi önlemek ve bu duruma karşı duyarsızlaşmak terapi ile mümkündür. Size tavsiyem bu konuda bir uzmanla çalışmaya başlamanız olacaktır, sevgilerimle.
Tugce hanım merhaba, 29 yaşındayım ve evliliğimiz de 4. Yıla girdik. Öncesinde de 7 senelik bir birliktelik yaşadık. Birbirimizi hep çok sevdiğimiz aşık olduğumuzu düşündüm. Tabii ki kavga ederdik küserdik de ama düzelirdik yani biz ayrılmaz ikiliydik. 2019 yazında evlendik. Kendisi askeri personel kursu alıyordu. Bu nedenle haftasonu dışında evde bulunmazdı. Ben bunu biliyordum destek olarak kabul ettim. Annesigilin alt katı boştu benim için her yerini yaptırdı eşim rahat edeyim mutlu olayım diye oturmaya başladık. Babası da rahatsızdı sordu bana ben de hem kira ödemeyelim hem de zaten sürekli görmek ister babasını diye kabul ettim oturmayı. Annesi tıpkı benim annem gibi müdahaleyi seven biri ama sınır koyunca da ileri gitmez ben de hep duvarımı ördüm öyle bir ilişkim oldu. Saygı bozulmadı asla kavga vs olmadı 2 sene oturdum. Fakat anlayışsız insanlardı. Yani yeni evliyim zaten sadece cuma görüyorum. Sürekli yemeği orada yememizi isterler akraba akraba gezmek isterler. Eşim de tepki gösterirdi ama annesine babasına bir şey demezdi demesin de hasta adam. Yani velhasıl hiç yeni evli hayatı yaşayamadık balayına vs gidemedik. Sonra pandemi dönemi girdi. Pandemi döneminde hamile olduğumu öğrendim beklediğim bir bebek değildi. Eşim de derdi ki hep benim işim ağır o yüzden çocuğa sen karar ver ne zaman olacağına. Ben de anneliğe hazır hissetmediğim için ertelemiştim. Neyse hamilelik olunca herkes çok sevindi hele babası adam çok mutlu oldu ilk torunu. Hasta olduğu için ben de onun mutlu olmasına mutlu oldum. Ama bir yanım çok buruktu doğru düzgün bir şey yaşayamadan evlilik hayatına dair bebek girecekti hayatımıza. Doğum sürecinde hamilelikte eşim çok nadir yanımda bulundu işinden dolayı zor günler yaşadık. Bebek doğdu 20 gün sonra babası vefat etti. Gerçekten elimden geldiğince hiçbir şeye ses etmedim. Ne lohusalık kaprisli yapabildim kimseye ne de ilgi bekledim. Ama bu ilgi tamamen bitti Tuğçe hanım. Aşırı bencil bir adama dönüştü eşim. Çocukla ilgilenirken azıcık yoruluyor kaçıyor telefonla ilgileniyor tuvalete girip 2 saat çıkmıyor. Ya da bugün olanı söyleyeyim çocuğumuzda otizm şüphesi var 2 yaşında. Ekranı kaldırdık bu nedenle alt değiştirme yemek yedirme vs bayağı yoruyor beni böyle çocuk çığlık çığlığa ağlıyor çırpınıyor bakıyorum bizi izliyor yani ya gelip bir yardım edeyim çocuğu ben tutayım da hayatım sen değiştir rahatça falan demiyor niye öyle duruyorsun yardım et deyince ne yapayım diyor. Ben aşırı söyleniyorum yani bazen küfür hakaret ediyorum kendime sonradan çok kızıyorum ama gerçekten tutamıyorum aşırının ötesinde bir ilgisizlik var. Anlayacağınız ben haklıyken haksız duruma düşüyorum. Ne bir gönlümü alır ne af diler. Ben bağırdığım için hep beni suçlu görüyor. Binlerce kez anlattım Tuğçe hanım yani mesaj attım karşıma aldım anlattım bak dedim ben kendimi gözlemliyorum sen bana karşı duyarsız olduğun için aslında çocuk gibi ilgi çekmeye çalışıyorum ben bu hareketlerimle bazen saldırganlık da gösteriyorum. O hiç yapmaz bir şey. Ama tepki de vermiyor ben konuşurken TV ye bakıyor telefona bakıyor. Bir duvarla bir taşla iletişim kurmaya çalışıyorum. Birilerinin yanında bozar beni aile olsun arkadaş ortamı olsun onu da dedim bak böyle yapma ben bir kadınım benim de gururum var. Ben şaka yaptım diyor ya da düşünemedim yapmam özür dilerim diyor 1 hafta geçsin geçmesin aynı olaylar tekerrür ediyor. Çocuğumuza ben bu psikoloji ile gerçekten destek çıkamıyorum belli ki özel bir çocuk elimden gelenin fazlasını yapmam lazım ama tek başıma da yapmadım ki üzüldüm dedi cocuğun durumuna hayatına devam etti. Ona ulaşamıyorum yani söylediklerimi ya dinlemiyor ya da hiç anlamıyor böyle değildik biz çok tatlıydık yani ama şuan huzurlu bir tek gün yok. Çocuğa üzülüyorum hem hem de yuvamı aile birliğimi bozmak gerçekten istemiyorum. Bana neler önerirsiniz ?
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, öncelikle burada yapacağım yorumun sizi ve eşinizi tanımadan, yalnızca bana verdiğiniz kısıtlı bilgiler doğrultusunda yapıyor olduğumu hatırlatmak isterim. Yazdıklarınızdan anladığım kadarıyla 18 yaşında başlamış olduğunuz ve birbiriniz için fedakarlıklarda bulunarak sevgi ile inşaa ettiğiniz bir ilişkiniz/evliliğiniz var. Evlilik sonrası gerek hayatın getirdiği gerek eşinizin ailesinden kaynaklı sorumluluklar her ikinizi de yıpratmış. Bu gibi dış kaynaklı sorunlar iyi iletişim kurulduğu taktirde eşleri birbirine yakınlaştırırken, iletişim kurulamadığı zaman kişilerin ilişki içerisinde yalnızlaşmasına ve birbirinden uzaklaşmasına neden olabilir. Çocuk sahibi olmak çiftlerin ortak vermesi gereken bir karardır. Çocuk sahibi olmadan önce hem bireysel olarak hem de çift olarak kişilerin kendini hazır hissetmesi ideal olandır. Sizin de deneyimlediğiniz gibi ebeveyn olduğumuzda hem bireysel olarak hem de çift olarak hayatımız büyük ölçüde değişir. Ne eşiniz ne de siz ebeveyn olmaya hazırlanma şansı bulamadan kendinizi bu durumun içinde bulmuşsunuz. Dolayısıyla bahsettiğiniz zorlukların yaşanması, eşinizin kendisini bu anlamda hala geride tutması anlaşılabilir fakat sizin açınızdan baktığımızda da ebeveyn olma sorumluluğunun paylaşılmasını istemeniz gayet doğal. Ayrıca, eşiniz babasının kaybı ile ciddi bir yas sürecine girmiş olmalı, yas hepimiz için çok zordur, özellikle ebeveynlerimizin kaybı karşısında duyduğumuz acı uzun zaman sürebilir ve bu süreç bizi değiştirecek güçte olabilir. Bütün bunları düşündüğümüzde, eşinizin hayatı hem ebeveyn olmasıyla hem de babasını kaybedip bir yas sürecine girmesiyle ani ve büyük bir değişime uğramış. Siz ise bu sırada hem ebeveyn olmanın getirdiği sorumluluk ve değişimle mücadele etmeye uğraşıyor hem de ilişkiniz için kaygılanıyorsunuz. Bu süreçte çift olarak bir uzmandan yardım alarak aranızdaki iletişimi güçlendirip birbirinize bu gibi zor dönemlerde destek olarak ilişkinizi derinleştirebilirsiniz. Bahsettiğiniz ilgisizliğin kaynağı her iki tarafın da yalnızlaşarak sorunları kendi başlarına çözmeye çalışması ve bir zaman sonra bu sorunların içinde kaybolup birbirlerini de göremeyecek hale gelmesi olabilir. Umarım cevabım sizin için faydalı olmuştur, size, eşinize ve çocuğunuza mutluluk dilerim. Sevgiler Tuğçe
Sevgilimle 1 yıldır güzel giden bir ilişkimiz var ama onun kendi hayatında bir takım sorunlar oluyor ve hep olumsuz sonuçlanıyor biraz ilişkimize de yansıyor ona yardımcı olmak istiyorum kendimce bir şeyler yapıyorum ama bi etkisi olmuyor durum böyle olunca o daha da karamsar oluyor ona destek olmamı ve yardımcı olmamı istiyor ben de çabalıyorum ama beceremiyorum bununla ilgili yardım almak istiyorum ne yapabilirim
Uzmanın Cevabı: Örnek olarak sorunlardan ve sizin yöntemlerinizden bahsedebilir misiniz?
kategoride birden fazla seçenek var benle ilgili ilişki ,öfke , kaygı , kendim önce nasıl ilerlediğimizi görüşmelerinizi nasıl gerçekleştirdiğinizi merak ediyorum kabullenmediğim öfkelendiğim kabul etmediğim bir sürü şey var ve umudum çok azaldı gerçekten bana iyi gelecek mi daha önce bir dönem ilaç kullandım ve bana yarardan çok zararı oldu artık bunu yapmak istemiyorum işimden dolayı yüz yüze görüşecek vaktim yok bir arkadaşımın tavsiyesiyle denemeye karar verdim beni bilgilendirirseniz randevu oluşturmak istiyorum
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, ilk görüşmemizi yaptıktan sonra sorunun ne olduğunu birlikte anlamaya çalışıyoruz ve nasıl ilerleyeceğimize karar veriyoruz. Bununla birlikte çeşitli tekniklerde kullanabiliyoruz önce tanışmamız gerekli tabi ki :)
4 yıldır giden bir ilişkim var ve ben 22 - 23 yaşlarindayiz. Ben farkli bi ilde okuyorum o da farkli bi ilde calismakta. Normalde ilk yıllarımız beraber ayni sehirdeydik hep ama sonra ben kazanınca okulu ona da oradan iş teklifi gelince oraya geçti.
Aslında güzel giden bir ilişkimiz var.
Ama son zamanlarda maalesef ki çok tartışmalı bir yoldayız. Kendisi ailesi ve işiyle alakalı problem yaşarken bende bi kayıp yaşayıp çok fazla yıprandım. Ve son zamanlarda bitirme derecesine geldik ve kendisi asla bitirmek istemiyordu. Ve hep diyordum duyguların değiştiyse veya başka birşey varsa veya baska birileri varsa bana söyle lütfen bitmesi gerekiyorsa bitsin diye ama asla böyle birsey olmadığını söyleyip sadece zaman diyordu.
Ve ben 3 gün önce hesabına girince farklı insanlarla bir kaç gündür konuşuyormuş. Tanımadığı insanlarla tanışmak isteyip konuşmak istemiş. Evet bu konuşmalarda farklı bi yakınlaşma yoktu konuşulmuştu ama benden gizlemesi saklaması ve hiç tanimadigi insanlara sevdigim var sevgiljm yok veya konuşmak istemesi ve bunlari görmemem için elinden geleni yapması yalan söyledi. Ve daha sonra gördükten sonra herseyi doğru bi şekilde anlatıp pişman olduğunu gö***** bitirme karari aldim ama asla birakmiyor. Kendisi bile kendini affedemeyecegini soyluyor beni üzdüğü icin ama bunlari telafi edeceğini söyluyor. Ama o insanlarla konuşması tanışmak istemesi tanımadığı insanlarla dertleşmek istemesi benden gizli yapılması beni çok yıprattı.
Evet çok pişman ve hatasının da yanlış yaptığının da farkında. Bi boşluğa düştüğünü söyleyip neden böyle birsey yaptığını o da bilmiyor. Ama çok çok pişman daha güzel günler olacağı ve bir daha böyle birsey yapmayacağını söylüyor. Ama ben çok kırgınım. Bu bir ihanet mi bilmiyorum ?
Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum.
Uzmanın Cevabı: Merhaba. Partnerinizin sizi de yakından ilgilendiren hislerini ve düşüncelerini sizinle paylaşmamış olmasının sizi kırmış olduğunu anlayabiliyorum. Bu durumda ihanete uğramış gibi hissediyor olmanız son derece doğal. Açık, dürüst bir iletişim istediğinizi belirtmenizin ve bu doğrultuda ilişkinin geleceğine karar vermek istemenizin ruh sağlığınız için olumlu bir hareket olduğunu düşünüyorum.
İlişkide yazılı olmayan fakat iki kişi arasında konuşulmuş, hissettirilmiş birtakım kurallar, bir nevi bir sözleşme bulunur. Anladığım kadarıyla partnerinizin bir kadın ile konuşmuş olması sizin için bu sözleşmeyi bozan bir etken. Dolayısıyla ilişkinizi bitirme kararı almış olmanız bu sözleşmenin karşı tarafça bozulması ile alakalı. Bu noktada partnerinizin pişmanlığını anlıyor olmanız, vadettiklerine inanıp inanmayacağınıza karar vermeniz sizin için zorlu bir süreç yaratabilir. Ne yapmanız gerektiği ile ilgili bir yönlendirmede bulunmam etik değil fakat bu konuyu derinlemesine konuşup, hislerinizi açarak birlikte yeni bir bakış açısı edinebileceğimize inanıyorum. Size karmaşık gelen bu süreci birlikte yürütebiliriz. Son olarak, ilişkinizi bitirmek istiyorsanız hislerinizi ve düşüncelerinizi ön plana koyarak hareket etmenizin sizde bir suçluluk veya sorumluluk duygusu yaratabileceğini biliyorum fakat her birey biriciktir ve sizin istekleriniz de diğer bireylerin istekleri kadar geçerlidir.
