Merhaba ben 22 yaşındayım yaklaşık 6 aydır mutsuzum. 5 senelik erkek arkadaşım var ona ihanet ettiğimi düşünüyorum bu yüzden kendimi çok suçlu hissediyorum ama ondan ayrılamıyorum kararsızlıklar içinde boğuluyorum ne zamana kadar böyle devam edecek ne zaman doğru kararlar vereceğim yani doğru karar vermek için ne yapmam lazım. Geleceğe dair çok umutsuzum zaten hiç mutlu olamayacağım gibi geliyor
Uzmanın Cevabı: Merhaba Sıla hanım, dediklerinizden "içinizde karışık duygular hissettiğinizi" anlıyorum. Kendinizi suçlu hissetmeniz, vereceğiniz kararlarda kendinize yıkıcı eleştirilere dönebilir. Umutsuzluk duyguları ise sizi zamanla bir izolasyona götürebilir. Bu aşamada psikolojik destek almanız size katkı sunacak.
Kendimi iyi hissediyorum lakin bir boşluk var içimde dolduramıyorum hissettiğim Yanlızlık falan değil başka bir şey mutlumuyum değil miym onu da bilmiyorum değişik anlatamıyorum destek alıyorum lakin pandemi den ötürü gidemyrm ilaç desteği ile devam ediyorm ne yapmalıyım akıl verin bana
Uzmanın Cevabı: Merhabalar öncelikle sağlıklı günler dilerim. Boşluk hissini açabilir misiniz biraz daha.. ilk ne zaman böyle hissettiniz, bu his nasıl oluştu ya da nasıl bir his? Boşluk hissinin oluşmasına sebebiyet veren rahatsız edici durumlar mı yaşandı bunlar incelenmeli.. en temelde anlamlandırılamayan duygular var büyük ihtimal. Bugün yatmadan önce tüm duygularınızı düşünün ve anlamlandırmaya çalışın. Üzgün veya kızgın hissetmenizle boşluk hissinin ilişkisini sorgulayın veya diğer duygularla.. sonra zincirin diğer halkasına devam edin ve sizi üzgün veya mutsuz hisseden konuları düşünün. Bu şekilde bazı durumlar anlam kazanabilir
Merhaba Fidan Hanım. Gittiğim bir kursta erkekler tarafından ilgi gören bir kadınım. Özgüvenliyim. bir erkeği beğendim ona doğru baktım ve onun da bana ilgili bir şekilde baktığını gördüm. Bana yeşil ışık yaktığı için gayet Öz güvenli bir şekilde yanına gidip bahanelerle sohbet etmeye çalıştım ve sosyal medyasını aldım. O da bana çok istekli davrandı ve ertesi gün mesaj attı. Sohbet tanışma esnasında beni çok beğendiğini söylüyordu fakat kilolu olmadığım halde laubali bir şekilde bana kaç kilosun 90 mı diye sorup tamam şaka yaptım özür dilerim dedi. Sohbetin ilerleyen zamanlarında Senin mesleğin ne eskort musun gibi sorular sordu. Bir kadını beğenen bir erkek neden böyle rahatsız edici şeyler der? Bunun altında yatan sebep nedir
Uzmanın Cevabı: Merhaba, hikayeni benimle paylaştığın için teşekkür ederim. Bir başkası hakkında yorum yapmam doğru değildir. "Rahatsız edici şeyler" diyerek, karşı tarafın kullandığı ifadelerden rahatsız olduğunuzu belirtmişsiniz, bence burada bakılması gereken nokta neden onun o ifadeleri kullanıp kullanmadığı değil, sizin neden böyle birini seçmiş olmanız değil midir? Bu yönden konuşmamız lazım, dilerseniz randevu alabilirsiniz.
Merhaba, 14 yaşındayım ve gerçekten oyle bisey oluyorki bazen kendimi kaybediyorum şizofreni olduğumu bile düşünüyorum. Kendi kendime konuşuyorum olmayan bir şey varmış gibi yaşıyorum buda beni olumsuz etkiliyor yani kendim gerçekmiş gibi hissederek onunla yatıp kalkıyorum bir şey olduğu zaman ona soruyorum ve en garibi kendim cevaplıyorum. Ders yaparken asla odaklanamıyorum ne yapmam lazım? Şimdiden teşekkürler
Uzmanın Cevabı: Merhaba Elif Hanım,
Sınav döneminde iseniz strese bağlı bir durum olabilir. Gevşeme egzersizi ve zihninizi rahatlatacak egzersizler yapabilirsiniz.
Detaylı görüşmeler sonrasında ancak konuya açıklık getirebiliriz. Aceleci bir yanıt sizi yanlış yönlendirmek olur.
Teşekkürler.
Ben dogdugumda 3 ay kadar sürekli ağlamışım, babamın ailesi ise her ağladığımda surekli bu arsız diye beni kucaklarına dahi almamışlar annem ve babam görücü üsulü evlenmiş babamın ailesi zaten annemi ve beni hiç sevmezler. Bir de ablam var ben küçükken babamın annesi beni surekli azarlardı pazara götürdüğü zaman ablama bir şeyler alır beni iterdi. Altı yasıma kadar babamlaydık babam sürekli baska kadınlarlaydı ve bizim yanımıza nerdeyse hiç uğramazdı annem ise biz variz diye katlanırdı. Ben altı yaşıma kadar nerdeyse yasamadığım seyler kalmadı diyebilirim. Yıkık dökük evlerdede kaldık. Ustümüze bir yorgan dahi olmadığı zamanlar oldu tabi bizin evimiz degildi bu kaldığımız ev babmın annesinin bahçeli eviydi annem orada çalışıyordu mecburen. Babamda beni hiç sevmedi her gece eve çok geç gelirdi ve ben uyumaz belki gelir iyi geceler der diye beklerdim bi gün geldi ama sadece ablamın üstünü örtüp çıktı. Dedim ya altı yaşıma kadar ćok fazla olay yaşadım sadece bunlar ufak tefek şeyler. Altı yaşımdan sonra annem ve babam boşandılar. Biz köye annsmin ailesinin yanına gittik yine zordu dayımın kızları itiyordu bu sefer beni çok iyi hatırların 1 yıl bile konuşmadığı zaman vardır ama sadece konuşmaz ayak işlerinin hepsini bana yaptırırdı. Yine gülerdim ben yani annem üzülmesin isterdim ağlamamayı öğrendim ben o yaşlarda. Ablam benden bir yaş buyüktü ve derslerine çok çalışırdı bende çalışırdım ama bu hiç bir zaman kimsenin gözüne gözükmedi. Bana her gun ders çalış ders çalışmıyorsun dediler oysa bende ablam kadar çalışıyordum. Artik o kadar çok sıkmışlardı ki biraktım ders çalışmayı çalışsam zaten çalışmıyor gözüyle bakıyorlardı. Bende bebeklere taktım onlarla oynadım bu seferde bana pembe dünyadan çık gerçek dünya senin sandığın gibi demeye başladılar oysa ben farkındaydım ben sebilmiyordum ama bebeklerim onlar sadece benimdi ve cansızda olsalar yanımdaydılar. Ben bir şey istediğim zaman paranın olup olmadığını düşünmüyorsun diye kizardı bana annem ve dayımın kızı ama ablam istedigi zaman o ertesi gün veya bi hafta sonra alınırdı. İste yine bu ve bunu fazlasiyla sekizinci sınıfa geldim. Yaz tatılinde dayımın kızı beni zorla kalattı ve ablam açık bu arada ama ona bir şey dahi demiyor. Ailemizden biri evlenecekti ve biz kıgafet bakıyorduk dayımın kızıyla o sürekli ablama kıyafet gösteriyor ona çok yakışacağını söylüyordu, ben bir kıyafet gösterip beğendiğimi söylesem onun bana yakışnayacağını ablamda daha hoş gözükeceğini söylüyordu. Bu arada annem bunu duysada cevap vermiyordu açıkcası. Ben sürekli gülümser etrafa neşe saçardım ama zorla kapatıldıktan sonra kendimi birazdaha kitap okumaya verdim sonra ise yine denilmeyen şey kalmadı. Ben daha bunları hazmademezken annem aniden evlenmeye karar verdi o kadar zor zamanlar geçirdik ki ben mutlu olursa olsun dedim bize yazın evleniriz deselerde bize söyledikten bir ay sonra evlendiler ben daha hiç bir şeyi halledememiştim anneme çok bağlı ve güveniyordum ama güvenimi yerle bir etti evlenmesi değil sorun, asıl sorun annem bize her ne olrsa olsun ilk ona söylememiz gerektiğini ve aynısını kendisi yapacağını söylerdi ama en son bizim haberimiz oldu ve bi anda tüm olaylar değişti. Evlendigi kisinin benden bir yaş küçük oğlu ve beşinci sınifz giden bir kızı var lakin kizı sanki beşinci sınif degilde kocaman kız miş gibi bize bagirip çağırıyor annem ise surekli siz susun diyip duruyor. Ablam bu konuda susuyor ve annemle surekli kavga ediyor 3 sene gecti lakin hayla aynı. Ben ise yine içime atıyorum çevremdeki herkes bana derdini anlatıyor ama bir kere de sen anlat demiyorlar bir kerede sen gerçekten nasılsın demiyorlar. Ben hayal kurmayı dahi bıraktım, gülüyorum ama bom boş , ağlayamıyorum bile ben ama kimse bunun farkında dahi değiller ne kadar canım yanıyor görmuyorlar dahi. Tam tersi bana duygusuz olduğumu ondan ağladığımı söylüyorlar. Kuzenlerim onlar ise sadece bana dertlerini anlatıyorlar sadece aile içinde sesin yükselmesi bile onlara göre dünya derdiyken benim anlattığim bir kaç şeyde ve yoruldum dememle bana güçsüz olduğumu felan söyleyip duruyorlar kendilerine gore ise onlar çok güçlü hayal ve hedef koymuyorum kendime, veya baska bir şey bana çok iyi nasihat verdiğimi söylüyorlar ama bi okadarda beni yargilamakla meşguller yanlarindayim, gözlerinin içine bakıyorum ama orada yok olmaya başlamış beni görmüyorlar sonra ise bana sen hiç bir şey anlatmıyorsun diye beni suçluyorlar nasıl anlatayım ki benin yaşadıklarimla kendi yaşadıklarını ayni kefeye koyan kişilere anlatsamda dinlemeyenlere ne anlatayım kendileri aralarında dertlerinın çok büyük oldugunu anlatırken benim içimde nasıl bi yara açtıklarını dahi umursamıyorlar. Simdi 17 yaşındayım yine etrafa yalan gülüşler bu zamana kadar bi arkadaşım oldu orta oluldayken o da zaten yapmadığını bırakmadı ben cidden artık çok yoruldum , ne yapsam batıyor resmen herkese. Bi ailem var gibi ama yoklar. Ben size sadece özet geçtim 17 yaşındayım ve bi piskoloğa ailemden biri gelmediği müddet gidemiyorum, knlarla gidince ise onlara anlatacaklar zaten ben yok oluyorum ve etrafımdaki herkes kör. Insanları sevmiyorum, onlarla olabildigince aynı ortama girmiyorum, dısarıya gezmek için ayda bir kere çikarsam çıkıyorum oda okulla ilgili oluyor veya köye gidiyoruz oradada zaten evin iç içindeyim. Bu arada bu sene babam yerine koyduğum dayım vefat etti ve benim okuduğum okulda yaşıyordu. Bana babam üç kere telefonda konuştuğumda senin artık baban öldü demişti 9 yaşlarındayken. Sonra dayimi koymuştum çünkü beni gercekten sevenin bi o olduguna inaniyordum ama onuda kaybettim. Bu arada babamla aynı şehirdeyiz yıllarır ama ben babamı bilem kac yıldır görmüyorum ve o nun gorüntüsü bende yok beş seneden daha fazla ise sesini duymuyorum ablamla konuşuyor ama benim nasıl oldugumu dahi sormuyo. Evde ise annem sürekli beni çalıştırıyor gibi bir şey ablamla aynı koltukta oturuyoruz ama sürekli bana seslenip şunu getir bunu götür gibi komuşur ablam ise genelde oturur tabi ev isini onla yaparız. Ha bu arada bir şeyi unuttum annrm beş ay önce doğum yaptı evlendiginde ben çocuk sesiyle ilgilensmem kafam gltürmez diyordu ama hamile oldu iste ve bize 7. Ayninda soyledi onuda zaten kendiainden degil dagimin kızindan öğrendik annem baya zayif oldugundan karnı sekizinci ayda belli oldu ondan anlamadik ***** darbede onla yedim şimdi kardesim beş aylik ve emin olun baya rahat. İşte 17 yıllık hayatımın sadece ucundan bir parça ve ben daha fazlasını yaşadım ama artik yoruldum. Gülümseme dahi o kadar zorluyor ki. Ünüversiteye gitmeyi çok istiyorum ama ona dahi çalışamıyorum ne beynim alıyor ne zamanım yetiyor. Ben ne yapacağım cidden bilmiyorum
Uzmanın Cevabı: Merhabalar. Yazdıklarınızı özenle okudum. Buradan size yalnız bu bilgilere göre öneri veremiyorum. Yaşınız gereği, ailenizin onayı olmadan sizinle görüşme sağlamam ve psikolojik destek vermem etik değildir. İyi akşamlar.
Merhaba, bir buçuk yıl önce biriyle tanıştım kendisi akrabam olur aynı zamanda. 4 hafta konuştuk sonra saçma bir konu yüzünden ayrıldık ayrıldıktan sonra daha çok bağlandım. Aklımdan çıkmadığı tek Bi an yok çok bağlandım ve bu hayatıma çok olumsuz etki ediyor sürekli sosyal medyadan bakıyorum. Bakmamaya çalışıyorum ama elimde değil. Onun için çok çabaladım ama o hep beni üzecek şeyler yaptı. Sevgimin farkında ve. Bana seni unutamıyorum diyor oda ama dedikleri ve yaptıkları asla aynı değil. Unutamıyorum diyor ama hep sevmediğim hareketlerde bulunuyor. Uzun zaman önce takipten çıktım. Mecburdum gördüklerim beni çok üzüyordu. Başka kişilerle konuşması vb falan. Çok bağlandım yapacak bir şey olması lazım. Okul sosyal hayat hep düşündüğüm için yapamıyorum
Uzmanın Cevabı: Merhaba, zorlandığınız bu konuda hakkında psikolojik destek alabilirsiniz.
Merhabalar. Ben 21 yaşındayım üniversiteye gidiyorum. 4 yıllık bir ilişkim var. Erkek arkadaşımla aramızda hiçbir güven, kıskançlık, kısıtlama vs problemi yok. Benim sorunum şu: erkek arkadaşım telefonda (görüntülü, sesli, mesajla fark etmez) konuşmayı sevmediğini söylüyor ve bu yüzden sürekli tartışıyoruz. Sadece ben ararsam konuşuyoruz, çok nadiren sırf tartışmamak için o arıyor. Yüz yüze görüşmeye gelince istekli oluyor ama malum virüs yüzünden aynı şehirde olmamıza rağmen çok zor görüşebiliyoruz. Onun bu yaklaşımı bana kendimi önemsiz ve değersiz hissettiriyor. Bunu ona söylediğimde ise bana, onun için değerli olduğumu anlatıyor ama bunu sadece söylemesi bana yeterli gelmiyor. Ben mi yanlış yapıyorum? Ya da bu durumu nasıl çözebiliriz?
Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle şunu belirtmeliyim ki değerli hissetmek kendinize değer vermekle başlar...Kendine değer vermezsen kimse sana değer vermez ...Herkes telefonda konuşmayı sevecek diye bir durum yok doğru söylüyor olabilir tabi ki şuan da bunu değerlendirmem mümkün değil ;ancak benden sana tavsiye biraz durumu degistir ve arama bununla i ilgili bir yorum ve tartışma bile yapma...Zaten ilişkiniz sağlam temeller içerisindeyse devam eder...BItmesi gerekiyorsa biter ve unutma her acının bir birisi vardır.Cumlemi bitirirken öncelikle sen kendine değer ver
Merhabalar. Ben 21 yaşındayım üniversiteye gidiyorum. 4 yıllık bir ilişkim var. Erkek arkadaşımla aramızda hiçbir güven, kıskançlık, kısıtlama vs problemi yok. Benim sorunum şu: erkek arkadaşım telefonda (görüntülü, sesli, mesajla fark etmez) konuşmayı sevmediğini söylüyor ve bu yüzden sürekli tartışıyoruz. Sadece ben ararsam konuşuyoruz, çok nadiren sırf tartışmamak için o arıyor. Yüz yüze görüşmeye gelince istekli oluyor ama malum virüs yüzünden aynı şehirde olmamıza rağmen çok zor görüşebiliyoruz. Onun bu yaklaşımı bana kendimi önemsiz ve değersiz hissettiriyor. Bunu ona söylediğimde ise bana, onun için değerli olduğumu anlatıyor ama bunu sadece söylemesi bana yeterli gelmiyor. Ben mi yanlış yapıyorum? Ya da bu durumu nasıl çözebiliriz?
Uzmanın Cevabı: Çift terapisi almayı düşünebilirsiniz. Çift terapisi birbirinizi anlayıp iletişimi güçlendirmenize yardımcı olacaktır.
Merhabalar. Ben 21 yaşındayım üniversiteye gidiyorum. 4 yıllık bir ilişkim var. Erkek arkadaşımla aramızda hiçbir güven, kıskançlık, kısıtlama vs problemi yok. Benim sorunum şu: erkek arkadaşım telefonda (görüntülü, sesli, mesajla fark etmez) konuşmayı sevmediğini söylüyor ve bu yüzden sürekli tartışıyoruz. Sadece ben ararsam konuşuyoruz, çok nadiren sırf tartışmamak için o arıyor. Yüz yüze görüşmeye gelince istekli oluyor ama malum virüs yüzünden aynı şehirde olmamıza rağmen çok zor görüşebiliyoruz. Onun bu yaklaşımı bana kendimi önemsiz ve değersiz hissettiriyor. Bunu ona söylediğimde ise bana, onun için değerli olduğumu anlatıyor ama bunu sadece söylemesi bana yeterli gelmiyor. Ben mi yanlış yapıyorum? Ya da bu durumu nasıl çözebiliriz?
Uzmanın Cevabı: Merhaba. Anladığım kadarıyla ilişkilerde temel kabul edilen güven, özgürlük, aidiyet gibi kavramlar sizin ilişkinizde sorun arz etmiyor. Ancak erkek arkadaşınızın sizin aradığınız sıklıkta aramaması, görüntülü görüşmemesi sizin değersiz hissetmenize neden oluyor. Bireysel olarak bize değerli ve değersiz hissettiren durumlar farklılaşabilir. Siz bu durumu partnerinizle paylaşmışsınız ki bu durumda aranızda açık bir iletişim olduğunun göstergesi. Bu durum sizin kırmızı çizginizi oluşturuyorsa tekrar ele alınabilir, orta yol bulunmaya ya da sizin için ne kadar önemli olduğu konuşulmaya çalışılabilir. Daha önce konuşup bir çözüme ulaşamadıysanız da bir profesyonelden destek almanız yararlı olacaktır. Bu destek yalnızca partneriniz telefon ile sizi daha sık arasın diye değil ayrıca ilişkide değerli hissettiğiniz ve hissetmediğiniz durumları güvenli bir ortamda daha objektif konuşmak için iyi gelecektir.
Merhabalar, sorunumun ne olduğunu bilmiyorum fakat küçük bir gerginlik yaşadığım ve kendimi açıkladığım halde kişiyle aramdaki gerginliğin etkisinden kurtulamıyorum. İşyerinde ve gece uyurken ibadet ederken sürekli cevaplar hazırlıyorum. Düşünmekten yoruluyorum ve hiç boş değilim işlerim hobilerim mesguliyetlerimle ilgileniyorum fakat en basitinden kitap okurken bile farkında olmadan kendimi yine aynı şeyi düşünürken buluyorum. O kişiden bahsedilince sinirlendigimi farkedip duruyorum. Karşıma çıkınca ondan cekinmedigim halde kalbim çok hızlı atıyor içimi bir korku basıyor. Suçlu veya haklı hissetsem de hep aynı şeyleri hissediyorum. Neden böyle?
Uzmanın Cevabı: Merhaba sorunuz için teşekkürler, gerginlik anında yaşadıklarınızı ifade etseniz de içsel monologlarınızı (konuşmalarınızı) durduramamak duygularınızın etkisiyle oluşan bir şey. Bu genellikle ifade edilmemiş duygularınızın etkisiyle oluşabiliyor. Nitekim odaklanma sorunu da yaşamanıza ve tekrar gerginlik anındaki diyalogları tekrarlamanıza yol açabilir. Bu belirttiklerinizi psikoterapi yardımıyla çalışabilirsiniz.
Bu sayfadaki sorular, danışanların Psikolog Merkezi'ndeki uzmanlara sorduğu ve yayımlanmasına hem danışanın hem uzmanın izin verdiği sorulardır. Siz de randevu almadan, ücret ödemeden bir uzmana yazabilirsiniz; ücretsiz psikolog desteği almanın en kolay ilk adımı çoğu kişi için budur.
Ücretsiz soru sormak nasıl işler?
Online psikolog arayışında ilk adım uzmanı seçmektir. Sorunuz bir havuza düşmez; profilleri okuyup yaklaşımını uygun bulduğunuz uzmana doğrudan yazarsınız. Uzman cevapladığında bildirim alırsınız ve aynı başlık altında en fazla 5 mesaj boyunca karşılıklı yazışabilirsiniz.
Sorunuz yayımlanır mı?
Sorunuzu yalnızca yazdığınız uzmana özel tutabilir ya da aynı durumu yaşayanlara faydası olsun diye yayımlanmasına izin verebilirsiniz. İzniniz tek başına yeterli değildir: yayımlanması için uzmanın da onay vermesi gerekir. İkisi birden olmadıkça soru ve cevap bu listede görünmez.
Uzman seçiminden cevabın gelmesine kadar akışın tamamını adım adım görmek isterseniz Nasıl Soru Sorabilirim? sayfasını ziyaret edebilirsiniz.
