Merhaba, ben kendimi tanımıyorum, aslında tanınacak bir kişiliğim yok. Birkaç aylık ya da senelik periyodlarla bir karakterim oluyor, yapmak istediğim hoşlandığım şeyler ya da sevmediğim şeyler oluyor fakat hiçbir zaman bir süre öncekiyle aynı olmuyor, sürekli değişiyorum. O yüzden bir sene önceki fotoğraflarıma bakarken şaşırıyor ve tiksiniyorum çünkü kıyafeti saçı yüzü bana hiç bezemiyor. Örneğin fotoğrafa bakıp sevmediğim görünüşünden bir başkasıymış gibi karakterini tahmin ediyorum umursamaz başına buyruk birine benziyor diyorum ve hatırlıyorum ki o dönemde gerçekten de öyle bir insandım. Ondan bir süre öncesinde aşırı dindar ve yalnızlığı seven biriydim, ondan bir süre önce çocukluğumda yani çok kötü bir çocuktum kafamdan diğer çocukları üzmek için planlar kurardım ve eyleme dökerdim ve çok sosyaldim, eğlenceliydim de. Şimdi de yine farklıyım dindar değilim aslında dinlere inanmıyorum, çok empati kuran yumuşak bir insanım, sosyalim, bunları durumu daha açık görebilmeniz için bir kısmını yazdım. Bu değişimlerim çok uç noktalarda oluyor ve önceki benin düşüncelerini bile anlayamıyorum. O yüzden hayatımın her döneminde uzaylı gibi yaşadım, içinde olduğum hayata başkası getirmiş onun hayatını yaşıyorum ama ben başka biriyim gibi ve kendi çabamla istediğim hayatı yarattım sürekli. Düşüncelerimin değişimi sadece bu kadar değil, bunların dışında çok kısa dönemlerde de bir şeyi aşırı arzulayıp sonra tamamen bırakıyorum. Bir anda duygusal olarak göçüyorum etrafımdaki insanların benden uzaklaşması umurumda olmuyor hatta gitsinler istiyorum. Kendimi çok zorlamama rağmen tebessüm edemeyecek ve gerçekten birkaç kelime dahi kuramayacak kadar depresif olabiliyorum fakat bu durumdan sonra çok aşırı mutlu olduğum, birileriyle buluşmak, çok eskiden beri süren dostluklarım olsun hep etrafımda olsunlar istediğim bir halim geldiğinde de işte etrafımda insan bulamıyorum. Çünkü daha öncesinde herkesi uzaklaştırmış oluyorum ya da zaten eskiden istemediğim için kimsem zaten olmamış oluyor ya da olanları sevmiyorum. Bir iş yapmak istiyorum onun için çok çalışıyorum başarıyorum fakat sonra yaptığım iş bana başka bir insanın gibi geliyor soğuyorum yapmak istemiyorum. Bu şekilde hiçbir zaman geleceğimden emin olamıyorum. Şimdi yaptıklarımı ileride istemeyeceğimi, çok çabaladığım şeylerden bir anda vazgeçeceğimi biliyorum çünkü hep böyle oldu. Kendime bir gelecek çizemiyorum, geçmişim de yok. Bir geçmişim olsun istiyorum onun üstüne hayatımın devamını inşa etmek istiyorum fakat geçmişteki insan benden o kadar ayrı ki bana bıraktığı şeyleri istemiyorum. Sürekli birleri çok değiştiğimi görüyor ve söylüyor. En yakın arkadaşlarımdan biri bile herhangi bir konuda ne yapacağım hakkında hiçbir zaman hiçbir fikri olmadığını söylemişti. Kendimi tanımıyorum, ben bile. Neye ne tepki vereceğimi bilmiyorum. Kısa süre içerisinde bile çok farklı şeyler yapıyorum ve çok sıkıldım bıktım artık sakin bir şekilde düzgün bir hayatım olsun istiyorum. Kendimi uzaylı gibi hissediyorum, neden böyle oluyor ve çözümü var mıdır, lütfen durumu çözümlemeden sadece uzman desteği almam gerektiğini söylemeyin. Uzman desteği almayı düşünmüyorum, hem bütçem yok hem de kendimi anlatabileceğime ve karşı tarafın da beni anlayacağına hiç inanmıyorum. Sadece neden sürekli değiştiğimi ve karakterim, kişiliğim olmadığını hissettiğimi öğrenmek istiyorum. Şimdiden teşekkürler.
Uzmanın Cevabı: Merhaba anlattıklarınızdan bir teşhiste ve öneride bulunmam doğru olmaz, sadece ciddi kişilik sorunlarınızın, psikolojik rahatsızlıklarınızın olduğunu söyleyebilirim. Bu kadar ciddi sorunlarla kendi kendinize başa çıkmanız çok zor, uzman desteği almanız şart, maddi durumunuz özelden destek almaya uygun değilse devlet hastanelerinde de size destek verebilecek uzmanlar mevcut, burada nasıl anlatıysanız aynı şekilde uzmana da anlatırsanız sizi anlayacak, gerekiyorsa testler uygulayacak ve tedavi için yardımcı olacaktır.
Merhaba saat 21.00 seansına randevu almak istiyorum ama 10 aylık bir bebeğim var ve bazen arada uyanabiliyor bırakabileceğim yada uyutabilecek kimse yok bu durum sorun olur mu genelde çok sık uyanmıyor ama işte arada olabiliyor. Ayrıca buradan daha önce bir randevu oluşturmadım iletişim kurabileceğim ulaşabileceğim alternatif bir seçenek var mıdır.? Görüşme için bir uygulama mı yüklemek gerekiyor?
Uzmanın Cevabı: Merhaba efendim. Endişenizi anlıyorum benim için hiç problem değil. Bebeğiniz uyanırsa ya da bir problem olursa ara verip sonra tekrar devam edebiliriz. Herhangi bir uygulama yüklemenize gerek yok. Saat geldiğinde kendi hesabınızda ve kendi numaranıza hatırlama mesajı gelecektir. Seans saatinde kendi hesabınızı açıp sitenin yönergelerini takip edebilirsiniz. Yalnızca randevuyu almayı ve seans saati dolmamış olmasına bakmanız yeterli. İlgiliniz için teşekkür ederim.
Umarım erken dönüş yaparsınız.Merhaba hocam ben 18 yaşında bir kızım. Babamda bipolar duygulanım bozukluğu var. Annemle bu yüzden çok tartışırlardı. Her seferinde boşanmaya kadar giden ama asla bitmeyen bir kavga. Tam bir yıl önce tekrar kavga ettiler ve annem bu seferde boşanmak istediğini söyledi , kısa bir süre sonra tekrar barıştı. Ben de artık buna daha fazla dayanamayıp evi terk ettim. Kardeşlerim ve annem ,babamın yanında durdular. Ben de anneannemlerde kalıyorum şu an, üniversite sınavına hazırlanmaya çalışıyorum. Bipolar bozukluk bilirtileri gösteriyorum. Benim tekrar eve dönmem için çok fazla rahatsız ettiler. Birkaç gün önce terapistimi ziyaret etmeye gittiğimde , benimle beraber ailemin yanına gelmeyi ve kısa bir süre oturup bir çay içmeyi teklif etti. Ben kesin bir dil ile reddettim. "Benim kontrolüm altında olacak,seni rahatsız edecek hiçbir şey konuşmalarına izin vermeyeceğinden emin olabilirsin" tarzı şeyler söyledi. Ben psikolog olmak istiyorum ve bu tarz hastalık belirtileri gösterdiğimin farkındayım (genetik olarak da yüksek risk gubundayım) aileden uzaklaşma da belirtiler arasında bildiğim kadarıyla. Ben gitmek istemiyorum. Çocukça mı davranıyorum, bilmiyorum. Akıl danışacağım kimse yok. Gitmemin bana ne gibi bir yararı olacak ki ? Ben orada duyduğum bir cümleyi, bir anı aklımda tutup zihnimde tekrar edeceğim. Lütfen en kısa zamanda geri dönüş yapalibilir misiniz ? Kişisel görüşünüz benim için çok önemli. Şimdiden çok teşekkür ederim.
Uzmanın Cevabı: Merhaba terapistin dedığini denemekten bir zarar gelmez.Blr deneyin bence
Merhaba uykuya dalmaktan korkuyorum fakat sebepsiz yere ama her gun şunu düşünüyorum bu gece uyuyabilcek miyim , aynı hissi yaşar mıyım. Tekrar eden düşünceler var. Ne yapmalıyım?
Uzmanın Cevabı: Merhaba, uykuya dalma korkunuzun nedenini belirleyip, bilinçaltındaki o korkuyu temizlemek gerekir bunun için uzman desteği almanızı öneririm.
4 yıllık süren bir ilişkimiz var o süre içerisinde bir irimize çok yanlışlar yaptık ayrıldık barıştık ama sonrasında daha güçlü olduk ama en son üniversiteye gittik o ayrı ben ayrı yanlış kelimeler kullandı bende daha fazla dayanamadım ayrıldım sonra ben başkalarıyla konuştum bi kaç şey yaşadım ama sonrasında yaptıklarımın yanlış olduğunu anladım çünkü onu unutamiyordum sonra pandemi de geri geldik ve tekrardan beraber olduk ama hemen sevgili değil arkadaş gibi yavaştan başladık 2.5 ay sonra sevgili olduk 2020 nin son aylarına doğru benim geçmişimle ilgili biseyler ortaya çıkardı ben utandigimdan susturuyordum çünkü ben geride bıraktım herseyi bu böyle kalmadı sonra 4 yıl boyunca ayrıyken birlikteyken neler yaptığımi erkeklerle vs yaz dedi affedicem yazdım böyle kalmadı sonra instagram ***** indirip kimlerle konuştuysam hepsini ortaya döktü ben defalarca açmamasıni kapatmasını söyledikçe dinlemedi çünkü kötü biticekti ondan ben yaptıklarımdan zaten pismanken onun bunu yapması ilişkimizi derinden sarstı evet haklı böyle beklemiyordu benden böyle şeyler duymak onu çok yordu çok üzdü biliyorum aldattım ama hepsini ondan adam akıllı ilgi göremedim diye yöneldim ama yanlış olduğunu anladım sonra sürekli engelledi geri konuştuk başkaları benim hakkımda kötü şeyler söylemiş sonra ben buna yapmadım dedim inanmadı haklı cunki çok yalan söyledim en son arkadaşımı aradım yanında o düzgüncene anlattı sonra oturduk kafede tamam dedi konuşmaya devam edelim dedi ama en ufak şeyde biseyler bulup hemen laf yapıyor ama ben karşılığında güzelcene anlatıyorum sonra gülmeye devam ediyoruz dünde rahatsız olduğu şeyleri sordum güzelcene benimle konuşup anlattı suanda öyle büyük kavgalar şükür yok ama ben böyle olmamıza dayanamıyorum ben kendimi geliştiriyorum hatalarımı gördüm ve düzeltiyorum artık ilgisiz olduğunda hemen tavır yapmıyorum sorunları olabilir çünkü o duygusunu hep belli eden biri değil ettim tam edip romantik oluyor dünde tartıştık şey dedi bana wp de tartışıyoruz konuyu kapatıp gülüyorsun sonra ardından arayıp telefonda o konuyu açıyorsun yeter diye bağırdı bu yüzden ben konuşmayı seninle çok seviyorum ama böyle yaptığın için soğuyorum telefonla konuşmaktan dedi bende hemen kendimi geri çektim güzelcene konuştum bana hatırlatma olayları hatirlatinca kötü davranıyorum diye ve şunu eklemek istiyorum 2 gündür babasina yardıma gitti çok iyi konuştuk bana günaydın mesajlarında romantik konuştu görüntülü konuştu normel aradı baya iyiydi ama dün gece bir başladı bugün hala devam ediyor kendisi bugün 2 kere ara beni dedi aradım güzelcene konuştuk ama ben arayım mı dedim mi yok kıyamet kopuyor 2 gün iyiydi şimdi kötü davranıyor bana ben anlam veremiyorum istedik mi ilişkimizi çok güzel ilerletiyoruz ama böyle yapması beni üzüyor lütfen yardım edin ben sevdigim adamla tekrardan güzel bir şekilde konuşmak güvenmeyi tamamen sağlamak istiyorum ilişkimizi canlandırmak istiyorum biliyorum istedik mi biz yapıyoruz ama sizin fikrinizede ihtiyacım var benimle görüşmesi için eskisinden daha iyi olmak için ne yapmalıyım
Uzmanın Cevabı: Öncelikle ikinizde birbirinizle devam etmek isteyip istemediğinize karar vermelisiniz. Ardından sürekli olarak eskiden yaşadığınız konuları açmak size bir yarar getirmeyeceği gibi aksine zararda getirir. Bu davranışı bırakmalısınız. Ve ne olursa olsun birbirinize dürüst olmalısınız. Dürüst olmamak ikiniz içinde başka sorunları beraberinde getirir. Ayrıca nasıl iletişim kuracağınız çok önemli birbirinize karşı zihin okuma yapmayın lütfen. Ve beklentilerinizi daha net ve açık bir biçimde dile getirin. Bütün bunları bir anda yapmak zor olabilir. yardım almanız sizin için yararlı olabilir.
Merhaba bu aralar kendimi çok kötü hissediyorum hep açım ve yorgunum, içimden hep ağlamak geliyor yardımcı olur musunuz
Uzmanın Cevabı: Merhaba, randevu oluşturduğunuzu görüyorum, seansta zaten detayları ile konuşacağımız için buradan bir dönüş sağlamamam en doğrusu olur. Seansta görüşmek üzere.
İntihar etmeyi denedim kaç kere ama anladım ki onu bile beceremiyormuşum...Bende madem ölemiyorum o zaman acı çekerim dedim.Kollarım,boynum,gögsüm hepsini kestim...Sonra ne mi oldu izi kaldı,her acı gibi onlarında izi kaldı.Sürekli çiziklerin üzerinde parmağımı gezdiriyorum çünkü acılarıma dokunduğumu hissediyorum.Her canım yandığında bir çizik attım.Ailem beni ergenlikle suçluyor...Bir kişi bile çıkıp demiyor ki bu yaptığın normal değil."Birisi görürse rezil oluruz" o kadar nefret ediyorum ki bu cümleden...Bunları yapma sebeplerim de var.Çocuk yaşta babam tarafından terk edildim neredeyse 7-8 yıl geçti şimdi onsuz kurduğum hayata dahil olmaya çalışıyor.Annem desem...O benim en hassas noktam...Bana hep bi fazlalıkmışım gibi bakıyor.En acısıda ne biliyor musunuz? Ben anneme en son ne zaman sarıldığımı hatırlamı***** zaman ağzımı açıp tek kelime etsem beni nankörlükle suçluyorlar.Ben gerçekten çok doluyum...Yaşıma göre çok ağır yükler var sırtımda...Çok ağır sırlar var...Kaldıramıyorum.Bazen nefesim kesiliyor "Alllahım nolur öleyim,al canımı" diye yalvarıyorum Allaha.Kimse görmüyor beni...Beni görün artık,benide sevin artık...Boğuluyorum ben,gözlerinizin önünde ölüyorum...Beni görün...Artık anneme ismiyle sesleniyorum çünkü aramızda en son ne zaman anne-kız ilişkisi oldu hatırlamıyorum.En çok canımı yakan da gözlerimin önünde erkek kardeşime gösterdiği sevgi...Bazen evlatlık olduğumu bile düşünüyorum sonra diyorum ki bir çocuğu evlat edinecek olsalar niye beni alsınlar ki...Babam çok sever miydi beni bilmiyorum...Belki de seviyordu...Ben babamı hatırlamıyorum.Evde sürekli hakaretlere maruz kalıyorum "çok çirkinsin" "bebekken de çirkindin" "suratın kocaman" "çok yiyorsun" "burnun çok büyük" "Şişmansın" vücüdümla o kadar çok dalga geçiyorlar ki...Oysa ki şişman değilim sadece olmam gerekenden 3 kilo daha fazlayım...Benim ailemle son çekilen fotoğrafım 5-ci yaş günümde çekildi,ondan sonra da hiç fotoğrafımız olmadı zaten...Bazen düşünüyorum en son ne zaman sevildiğimi hissettim diye...Hiç.Sağlık olsun böylede yaşıyorum.En kötüsüde ben herkesi çok seviyorum...O kadar çok seviyorum ki onlar rahat etsin diye ölmeyi istiyorum.Evde kendime ait bir yatağım bile yok.Çocukken karanlıktan çok korkardım.Annemle kardeşim hep beraber uyuyorlardı,hala öyle.Bende hep tek başıma ***** gece o kadar çok korktum ki dayanamayıp kardeşimin yanında ki küçücük bir yere kıvrıldım...O sabah yerde uyanmıştım.İşte o zaman anladım ben onların dünyasının dışındayım.Kimseye söyleyemedim ama benim yardıma ihtiyacım var...Beni yargılamadan dinleyecek birine ihtiyacım var...Yemin ederim dikkat çekmek için yapmıyorum zaten istesemde dikkat çekemem...Sadece bir kerecik anneme sarılayım,bana kızım desin,saçımı okşasın istiyorum...Bir keresinde üzerimi örtmüştü...Ondan sonra hiç örtmedi ama ben o gece hiç kıpırdamadan uyudum çünkü üzerimi annem örtmüştü."İyi geceler" "Günaydın" ben bu kelimelerin hiç birini duymadım annemden...Geceleri uyuyamıyorum,okumak istemiyorum ben...Bu sene seçim yapmam lazım ama aklımda,hayalimde hiç birşey yok...Hayal kuramı***** yaparsam yapayım asla takdir alamıyorum...Ben böyle yaşamak istemiyorum...Ben gözlerinin önünde acı içinde yavaş yavaş ölüyorum ama kimse görmüyor...Eğer bir gün intihar etmeyi başarırsam bu yorum intihar sebebim olarak burada dursun...Belki öldükten sonra birisi fark eder...Ben ölmek istemiyorum...Kurtarılmak istiyorum.Ben sadece kendini öldürmek isteyen tarafımı öldürmek istiyorum...Yaşamak çok zormuş.Duygularım sürekli değişiyor,bazen ağlayarak kahkaha atıyorum...Delirmekten korkuyorum...Susmak bilmeyen bir iç sesim var...14 yaşımdayken tacize uğradım...Bazen öfkemi kontrol edemiyorum hatta çoğu zaman,öfkem en çok kendime zarar *****ğırırım,kırarım,dökerim,ağlarım hatta çığlıklar atarım ama sonra...Sonra sessizce kenara çekilir ağlayarak makas,bıçak,kalem elimin altında ne varsa alır çizerim.Canım yandıkca sakinleşirim...En ufak bir tartışmada bile kendimi kaybediyorum,çığlık çığlığa kavga ediyorum,en çok da kendime zarar veriyorum.Kavga sonrasında hiç bir şey olmamış gibi gülümseyebiliyorum,iki dakika önce avazım çıkana kadar bağırmış,vücüduma çizikler atmış olsamda hiç bir şey olmamış gibi gülümsüyorum.Şimdi siz söyleyin,ben mi hastayım yoksa onlar mı kötü?
Uzmanın Cevabı: Aydan hanım, söylediğiniz durumlara yakından bakmak isterim. Bulunduğunuz ruh hali “ölmek istemiyorum” diye başlık atmışsınız ki bu göz aradı edilecek bir durum olmadığı kanaatindeyim. Bu düşüncenize birlikte ışık tutalım.Tüm soruların cevabını terapi sırasında bulmanıza destek olmak isterim.
İntihar etmeyi denedim kaç kere ama anladım ki onu bile beceremiyormuşum...Bende madem ölemiyorum o zaman acı çekerim dedim.Kollarım,boynum,gögsüm hepsini kestim...Sonra ne mi oldu izi kaldı,her acı gibi onlarında izi kaldı.Sürekli çiziklerin üzerinde parmağımı gezdiriyorum çünkü acılarıma dokunduğumu hissediyorum.Her canım yandığında bir çizik attım.Ailem beni ergenlikle suçluyor...Bir kişi bile çıkıp demiyor ki bu yaptığın normal değil."Birisi görürse rezil oluruz" o kadar nefret ediyorum ki bu cümleden...Bunları yapma sebeplerim de var.Çocuk yaşta babam tarafından terk edildim neredeyse 7-8 yıl geçti şimdi onsuz kurduğum hayata dahil olmaya çalışıyor.Annem desem...O benim en hassas noktam...Bana hep bi fazlalıkmışım gibi bakıyor.En acısıda ne biliyor musunuz? Ben anneme en son ne zaman sarıldığımı hatırlamı***** zaman ağzımı açıp tek kelime etsem beni nankörlükle suçluyorlar.Ben gerçekten çok doluyum...Yaşıma göre çok ağır yükler var sırtımda...Çok ağır sırlar var...Kaldıramıyorum.Bazen nefesim kesiliyor "Alllahım nolur öleyim,al canımı" diye yalvarıyorum Allaha.Kimse görmüyor beni...Beni görün artık,benide sevin artık...Boğuluyorum ben,gözlerinizin önünde ölüyorum...Beni görün...Artık anneme ismiyle sesleniyorum çünkü aramızda en son ne zaman anne-kız ilişkisi oldu hatırlamıyorum.En çok canımı yakan da gözlerimin önünde erkek kardeşime gösterdiği sevgi...Bazen evlatlık olduğumu bile düşünüyorum sonra diyorum ki bir çocuğu evlat edinecek olsalar niye beni alsınlar ki...Babam çok sever miydi beni bilmiyorum...Belki de seviyordu...Ben babamı hatırlamıyorum.Evde sürekli hakaretlere maruz kalıyorum "çok çirkinsin" "bebekken de çirkindin" "suratın kocaman" "çok yiyorsun" "burnun çok büyük" "Şişmansın" vücüdümla o kadar çok dalga geçiyorlar ki...Oysa ki şişman değilim sadece olmam gerekenden 3 kilo daha fazlayım...Benim ailemle son çekilen fotoğrafım 5-ci yaş günümde çekildi,ondan sonra da hiç fotoğrafımız olmadı zaten...Bazen düşünüyorum en son ne zaman sevildiğimi hissettim diye...Hiç.Sağlık olsun böylede yaşıyorum.En kötüsüde ben herkesi çok seviyorum...O kadar çok seviyorum ki onlar rahat etsin diye ölmeyi istiyorum.Evde kendime ait bir yatağım bile yok.Çocukken karanlıktan çok korkardım.Annemle kardeşim hep beraber uyuyorlardı,hala öyle.Bende hep tek başıma ***** gece o kadar çok korktum ki dayanamayıp kardeşimin yanında ki küçücük bir yere kıvrıldım...O sabah yerde uyanmıştım.İşte o zaman anladım ben onların dünyasının dışındayım.Kimseye söyleyemedim ama benim yardıma ihtiyacım var...Beni yargılamadan dinleyecek birine ihtiyacım var...Yemin ederim dikkat çekmek için yapmıyorum zaten istesemde dikkat çekemem...Sadece bir kerecik anneme sarılayım,bana kızım desin,saçımı okşasın istiyorum...Bir keresinde üzerimi örtmüştü...Ondan sonra hiç örtmedi ama ben o gece hiç kıpırdamadan uyudum çünkü üzerimi annem örtmüştü."İyi geceler" "Günaydın" ben bu kelimelerin hiç birini duymadım annemden...Geceleri uyuyamıyorum,okumak istemiyorum ben...Bu sene seçim yapmam lazım ama aklımda,hayalimde hiç birşey yok...Hayal kuramı***** yaparsam yapayım asla takdir alamıyorum...Ben böyle yaşamak istemiyorum...Ben gözlerinin önünde acı içinde yavaş yavaş ölüyorum ama kimse görmüyor...Eğer bir gün intihar etmeyi başarırsam bu yorum intihar sebebim olarak burada dursun...Belki öldükten sonra birisi fark eder...Ben ölmek istemiyorum...Kurtarılmak istiyorum.Ben sadece kendini öldürmek isteyen tarafımı öldürmek istiyorum...Yaşamak çok zormuş.Duygularım sürekli değişiyor,bazen ağlayarak kahkaha atıyorum...Delirmekten korkuyorum...Susmak bilmeyen bir iç sesim var...14 yaşımdayken tacize uğradım...Bazen öfkemi kontrol edemiyorum hatta çoğu zaman,öfkem en çok kendime zarar *****ğırırım,kırarım,dökerim,ağlarım hatta çığlıklar atarım ama sonra...Sonra sessizce kenara çekilir ağlayarak makas,bıçak,kalem elimin altında ne varsa alır çizerim.Canım yandıkca sakinleşirim...En ufak bir tartışmada bile kendimi kaybediyorum,çığlık çığlığa kavga ediyorum,en çok da kendime zarar veriyorum.Kavga sonrasında hiç bir şey olmamış gibi gülümseyebiliyorum,iki dakika önce avazım çıkana kadar bağırmış,vücüduma çizikler atmış olsamda hiç bir şey olmamış gibi gülümsüyorum.Şimdi siz söyleyin,ben mi hastayım yoksa onlar mı kötü?
Uzmanın Cevabı: Merhaba Aydan, duygularını ne kadar güzel ifade etmişsin. "Ben sadece kendimi öldürmek isteyen tarafımı öldürmek istiyorum" ifaden aslında ne kadar güzel anlatıyor hayata şans vermek istediğini. Yoğun bir duygu boşalması yaşamışsın yazarken. Bahsettiğin şeyler gerçekten seni çok yıpratmış. Kendini yalnız, çaresiz hissediyorsun. Kafa karışıklığın ve anlam arayışı içinde olman da çok normal. Hayata tekrar bir şans vermek istiyorsun, bu yolda seninle yürümeyi çok isterim. Böyle bir süreçte destek alman senin için çok faydalı olur.
Merhabalar hocam Konuştuğum insanla bir birimize tutkuyla bağlıyız cinsel olarak birbirimizden vazgeçemiyoruz fakat ilişki olarak bana aşık olmadığını söylüyor değer veriyorum diyor ama aşk yok diyor fazla bağlanamıyorum diyor bendede aynı şekilde sürekli onu istiyorum fakat sanki yerini dolduracağım biri olsa onu unutacakmışım gibi hissediyorum ve bana sürekli ben yorgunum bitkinim hayattan soğudum insanlardan soğudum diyip duruyor
Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, sizin ilişkiniz özelinde ve dinamiğinde incelenmeli durum, size göre ilişkinin kriterleri ne olmalı bu mühim, bu kriterleri karşılıyor musunuz yada ne derece karşılayabiliyorsunuz bunlar önemli. Benden ne noktada bir görüş beklediğinizi tam olarak anlayamadım ancak böyle bir bakış açısı getirebilirim. Sağlıklı günler diliyorum.
Evlilikğimdw kendimi kaybettim yardımcı olur mısınız
Uzmanın Cevabı: Merhaba, benden ne konuda bir yardım bekliyorsunuz, biraz daha açar mısınız? Eğer imkanınız var ise psikoterapi sürecinde de ilerleyebiliriz, daha sağlıklı olur ve uzun vadeli fayda sağlar. Dilerseniz benim uygun gün ve saatime randevu oluşturabilirsiniz. Sağlıklı günler diliyorum.
