Travmalar
Merhaba, nerden başlasam bilemiyorum ama artık hayata karşı çok yoruldum sanki ne yaparsam yapayım hiçbir şey yoluna girmiyor. Benim travmalarım ben çok küçükken başladı mesela 2 yaşımdayken babamı kollarımın arasında kaybettim, sürekli şehir değiştirmekle birlikte arkadaş, okul VS değiştirmek zorunda kaldım. Ve tabi bu süreçlerde aile içi sorunlar, ölümler de yaşadım. 2007 de hem yeğenimi hemde abimi genç yaşta kaybettik.benim okul başarım düştü haliyle hayata bakış açım da. Hayatıma giren kişiler de pek umut verici olmadı en sonunda çok hızlı bir kararla evlendim evlendiğim kişi de takıntilari olan biri zamanla aşarız zannettim ama daha da kötüye gitti hersey ve benim de anı sinir krizlerim eşyaları fırlatma atak geçirme (yani vücudumun uyuşup astım krizine grip düşmem) ve tabi ara ara intihar düşüncesi, ölmeyi çok istemeye kadar ilerledim. Şimdi bir kızım var 2 yaşında ona iyi bir eğitmen anne olamadigimi düşündüğüm için çocuk gelişimi bölümünü dışarıdan okuyorum ve tbi eşime muhtaç olmamak için. 6 ay önce de başka bir abimi kaybettim bunun 2 yılı hastalık süreci 3 ayı da bu kötü haberi beklemekle geçti ve bu süreçte de eşimden beklediğim ilgiyi destegi göremedim bu beni daha da kötüye götürdü şimdi evliligim de sallantida bir abim de ceza evinde artık ne hayattan ne evlilikten ne evlattan ne yaşamaktan zevk alabiliyorum sanki yaşamak için yaşıyorum mecburum gibi hiçbir beklentim hevesim heyecanım mutluluğum olmadan. Geçen ay psikiyatri doktorunun verdiği selectra ilacını kullandım sadece birazcık sakinlestim. Ama ben daha iyi olmak istiyorum çocuğum için. 9 yıldır sigara kullanıyorum ama hep gizledim şimdi de eşimden gizleyerk içiyorum izin vermediği için. Ve ben daha ilk okula giderken intihar düşüncelerim başladı 3 kere denedim ve birçok kez düşünüyorum ve sizden yardım istiyorum.
Uzmanın Cevabı: Merhaba, İçinde bulunduğunuz dış yaşamsal olayların ne kadar zor olduğunu görebiliyorum. Bu dış faktörlerin aslında şuan içinde bulunduğunuz durumu meydana getirmesi gayet olağan. Bazen yaşadığımız olaylar sonrasında bedenimizin ve zihnimizin farklı düşünce ve reaksiyonlar vermesi doğaldır. Özellikle yas sürecinin neden olduğu ekstra bir depresif durum söz konusu olmaktadır. Yaşadığınız kayıpların sürecinin nasıl geçtiğini bilmem mümkün değil. Ama eğer yas gerektiği gibi geçirilmezse kronik bir şekilde karşımıza çıkabilir. Bu durum da içinde bulunduğunuz durumlara sebebiyet verebilir. Psikiyatri sonrasında ilacın düzenli kullanımınıza ek olarak psikoterapi sürecinizi başlatmanızı öneririm. Yas, depresif durum ve kaygı bozukluklarıyla alakalı detaylı olarak bir psikoterapi süreci geçirmek sizin için değerli olacaktır. Yüzeysel bilgiler üzerinden sizi tam olarak anlamam ve ne yaşadığınızı bilmem mümkün değil. Bu yüzden ben ya da bir başka profesyonel ile psikoterapi sürecinize girmeniz sizin için önemlidir. Hayatımız ve sağlığımız her şeyin önünde gelir. Ruh sağlığı ve fiziksel sağlığınız için bu sürece önem vermelisiniz.
