İçeriğe geç
  2. Soru Sor

Uzmanlara Sorulan Sorular

4356 sonuç gösteriliyor.

Kaygılı olmaktan çok yoruldum

B... ...

Merhabalar ben 18 yaşındayım. Uzun süredir her şeyi çok düşünüyorum. Düşünmekten uyuyamıyorum hatta bazen uyanıyorum. Hep “ya böyleyse, ya beni sevmiyorsa, neden öyle oldu, aptal mıyım ben..” demekten yoruldum. Birinin beni sevdiğinden emin olsam bile en ufak şeyde kafamda olumsuz düşünceler dönüyor. O kişi içimi rahatlatmadıkça da gitmiyor. Sürekli bir onaylanma ihtiyacım var ve nefret ediyorum bundan. Kafama takıp olumsuz detaylara odaklanıyorum. Travmalarımdan ve kaygılarımdan kurtulmak istiyorum. Bu kadar çok düşünmek istemiyorum artık. Çevremde kimse benim gibi umursamıyor.

Uzmanın Cevabı: Merhaba sevgili genc danışanım öncelikle hoşgeldin. Düşüncelerimizi kontrol etmek bazen zorlayıcı olabiliyor. Hatta bazen ne kadar kaçmaya çalışırsak o şeye kendimizi hep daha yakın buluyoruz. Bunun böyle olmasının çeşitli sebepleri var; kendini gerçekleştiren kehanet durumu, olumsuz olan şeylere karşı algıda seçicilik, kısır döngüler vs. Zihnimiz sanki bizden ayrı bir varlık gibi hareket edebilir. Hatta bazen düşmanımızmış gibi.. Eğer zihnimizin neden bunu yaptığını anlamaya çalışırsak, aslında kötü gibi gözüken ama bize bir şekilde fayda sağlayan ( olumlu veya olumsuz ) çelişkili, işlevsiz ve otomatik düşüncelerimizi saptayabilirsek zihin beden ve ruhumuz arasında barış sağlayıp bir tamamlanmışlık sağlayabiliriz. Travma ve kaygılarımızdan kurtulmak yerine bazen onları fark etmek, anlamak, kabul etmek ve affetmek daha sağlıklı olabiliyor. Seanslarımızda mindfulness teknikleriyle zihnimizi biraz olsun dinlendirip, istenmeyen ve bizim için zorlayacı olarak gördüğümüz düşünceleri yok etmek yerine onlara dışardan bakıp geçmeyi öğrenebiliriz. Sizin için olumsuzlara odaklanmak ne demek, niçin buna ihtiyacınız var ve eğer böyle yapmazsanız ne olur gibi irdelemelerle birlikte yol alabiliriz.

Detayları Gör

Vesvesenin bir parçasi mi?

B... Ö...

Merhabalar hocam.Ben okb tanısı aldim bir defa gittim doktora .Doktora gidip ilaç tedavisi almak istiyorum ama ailem buna izin vermiyor. Çok zor zamanlar geçiriyorum.Bende söyle bi şey var benim çok sevdiğim bir insan var .Ve hep ona iftira atıyormuş gibi düşüncelere kapılıyorum.Mesela bir olay mı anlatıyorum sanki hep onun adını veriyorum.Buna önem vermeli miyim?Kısacası mesela ben gözümle gördüğümü ya da kulağımda duyduğum bir şeyi gidipte başkasina anlatamam niye çünkü Gidip ona iftira atarmışım yani onun sözünü çarpıtarak söylermişim? Buna önem vermeli miyim?

Uzmanın Cevabı: Sevdiğimiz insanların sık sık aklımıza gelmesi, bir olaydan veya bir konudan bahsederken onlardan parçalar hissedip düşünmemiz gayet normaldir. Sevdiğimiz insanlar bizim hayatımızın parçası. Burada önemli olan nokta sevdiğiniz kişi hakkında konuşurken veya gördüğünüz bir olayı başkasına anlatamamanızda, neden ona iftira atar gibi yada sözünü çarpıtacakmış gibi düşündüğünüz. Bu düşüncenin altında ne gibi nedenler yatıyor ve ne gibi hislere sebep oluyor. Sürekli karşı tarafa iftira atar mıyım onun sözünü çarpıtır mıyım gibi düşünceler sık sık aklınıza geliyorsa burada bir obsesif düşünce var diyebiliriz ve kompulsif davranışlara neden olabilir. Buradaki kompulsif davranış, duyduğunuz veya gördüğünüz bir olayı başkasına anlatmak istememeniz. OKB zamanla gelişen ve daha büyük sorunlara yol açabilen bir rahatsızlıktır bu yüzden dikkate alınması gerekir. Şuan için hayatınızda var olan başka semptomlar var mı bilmiyorum. Beraber OKB üzerinde çalışıp, yol alabiliriz. İyi günler dilerim

Detayları Gör

Çocuğum sürekli ağlıyor

Mavi Kelebek

Merhaba hocam 5 buçuk yaşında bı oğlum var ve sürekli ağlıyor yani bişey olmasını istediginde bunu dile getirmek yerine ağlıyor ve ben her seferinde böyle yapmak yerine bize ne istediğini söylemesi gerektiğini söylüyorum fakat yine aynı 2/2 buçuk yıldır bu böyle ve artık nasil bı yol izlemem gerektiğini bilmiyorum yardımcı olur musunuz ?

Uzmanın Cevabı: Merhaba cocuklar genellikle kendilerini ifade etmede yetersizdirler.İfade ettiklerinde onaylanmadigi ,elestirildigi yada kontrol edildigi duygusu durumlarla karsilastiklarinda daha kolay yol aramaya baslarlar.Aglamada bunlardan biridir bu yolu kisitlanmaya karsi otorite kurmak icin yapmaya baslamis ve sonrasinda aliskanlik olusturarak butun ihtiyaclarini bu yolla çözüm aramaya yonelmis olabilir.Ozellikle tuvalet aliskanligi doneminde çocuklar kendi bedeni uzerinde hakimiyet kurmak icin inatlasma ve oteriteyi elde tutmek icin farkli cozum tutum ve davranislari sergilemektedir.Tabi problemin kaynagini tam tespit etmek icin incelemek gerekir o sekilde daha saglikli cozum olusturabiliriz.

Detayları Gör
Ücretsiz Soru Sorabileceğiniz Uzmanlar
Ayça SAATÇI
Ayça SAATÇI Uzman Psikolog
Reyyan AYAPBEK
Reyyan AYAPBEK Uzman Psikolojik Danışman
Merve Behice AL CANKI
Merve Behice AL CANKI Uzman Psikolojik Danışman
Zeynep UYUMAZER ÖZDEMİR
Zeynep UYUMAZER ÖZDEMİR Uzman Psikolojik Danışman
Elif DARIDERELİ
Elif DARIDERELİ Uzman Psikolog
Ece AL BAKRI
Ece AL BAKRI Psikolog
Yaren OPAN
Yaren OPAN Uzman Psikolog
Hatice FARSAKOĞLU TUNCER
Hatice FARSAKOĞLU TUNCER Psikolojik Danışman
Caner RAMADAN
Caner RAMADAN Uzman Psikolojik Danışman
Merve ÜÇOK
Merve ÜÇOK Psikolog
Nazife YAĞBASANLAR
Nazife YAĞBASANLAR Uzman Psikolog
Ali ÖZDEMİR
Ali ÖZDEMİR Uzman Psikolog
Rumeysa KARAKAŞ
Rumeysa KARAKAŞ Uzman Psikolojik Danışman
Nil Yaren TEKE KURT
Nil Yaren TEKE KURT Psikolojik Danışman
Meltem DURAK
Meltem DURAK Psikolog
Ayşe Elif ŞENTÜRK YETER
Ayşe Elif ŞENTÜRK YETER Uzman Psikolog
Benginur ÇELIK
Benginur ÇELIK Uzman Psikolog
Ülkem Yaren ÖZTÜRK
Ülkem Yaren ÖZTÜRK Psikolog
Emine SIKAN
Emine SIKAN Psikolog
Funda ŞAHIN
Funda ŞAHIN Uzman Psikolog

Cinsellik takıntı ve pişmanlk

Yigit

Merhaba hocam, 1 ay önce 2. Defa bir hayat kadınıyla oldum ve çok kötü bir deneyim yaşadım morel bozukluğu nedeniyle aşırı derecede pornografik videolar izlemeye başladım. Sonra 1 ay öncesinde izlediğim videolardan olduğunu düşünüyorum hemcinsime oral yapma isteğim geldi. Yapsam mı, yapmasam mı, pişman olur muyum diye kendi kendime sordum ama önceden hiç bu düşüncelere girmiyordum. En sonunda cesaretimi toplayıp fantezi diye kendimi avutup birini buldum ve gittim. Sonrasında eve gelir gelmez elimi yüzümü yıkadım duşa girdim ağlamaya başladım neden yaptım böyle bir şey diye kendi kendime söylenmeye başladım 1 aydık morelim bozuk zaman zaman bu durumu yaşadığım için ağlıyorum aileme belli etmemeye çalışıyorum. Bir psikologla konuşmuştum hemcinsime ilgi duymadığımı söyledim sadece 1 kere denemek amacıyla gittiğimi söyledim ve 2. Defa gittiğimi bu sefer gitmemin sebebi videoya alınmış olmam şüphesiyle gittiğimi tekrar aynı şeyi yaşadığımı sonrasında gitmediğimi söyledim hocamın cevabı yakın zamanda yönelimimin değişmediğini hala heteroseksüel olduğumu söyledi. Nedense hala rahat değilim çok stres altındayım ne yapacağımı bilmiyorum aklıma geldikçe çok kafama takıyorum ve aşırı derece miğdem bulanıyor ne yol izlemem lazım sizce cinsel yönelimim değişti mi benim? Ayrıca bu olaydan sonra gelecek kaygılarım da başladı ünlü insanlar iş adamları böyle bir hata yaptım diye sürekli araştırıyorum nedensizce, bu yaşadığım durumu kendime yakıştırmıyorum kendimle küsmüş gibiyim… Cümlelerimde yanlış kelimelere yer verdiysem özür dilerim, görüşünüzü bekliyorum, teşekkür ederim

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, cinsel yönelim diye adlandırılan şey aslında sadece fantezilerden oluşmayan bir durum. Yani işin içinde genellikle duygularda yer alır. Bu gibi durumlarda genellikle kendimizden tereddüt etmeye başlarız ve kendimizi sorgularız. Sizi anlayabiliyorum sadece heteroseksüel ya da homoseksüel olmak gibi kavramlara takılmadan gerçekten ne hissettiğinize, nasıl hissettiğinize odaklanmaya çalışabilirsiniz. Belli kavramlar altında kendimizi konumlandırdığımız zaman genellikle kendimizi tanımlamak daha zorlaşabiliyor. Bu anlattıklarınıza bakıcak olursak burada önemli olan cinsel yöneliminizin ne olduğundan ziyade kendinize karşı bakış açınızı nasıl ele aldığınız. Belki de öncelikle kendinize bakış açınız konusunda ufak değişimlere ihtiyacınız olabilir.

Detayları Gör

Hiç kimseye güvenemiyorum

korkuyorum

Merhaba hocam artık hiç kimseye güvenemiyorum hayatımda etrafımda herkesin yalan söylediğini beni kandırdığını düşünüyorum.Babam ben 18 yaşındayken annemi aldattı daha sonra annemde onu aldattı iş yerinde çok sevdiğim bir abla eşini aldattı ve yine gördüğüm tanıdığım bir erkekle dayım halam hepsi ailelerini aldattı kimisi öğrendi kimisi hala saklıyor dışarıdan o kadar mutlu gözüküyor ki hepsi asla aldatmaz bunlar dersiniz.3 yıllık bir ilişkim var erkek arkadaşımın erkek kardeşinin yeni bir kız arkadaşı oldu benden 1 yaş küçük o geldikten sonra erkek arkadaşımın ailesinden herkesin değiştiğini düşünmeye başladım artık kimsenin beni sevmesine gerek kalmadığını benden daha konuşkan daha iyi biri geldiği için herkesin benden soğuduğunu uzaklaştığını hissetmeye başladım bu o kadar arttı ki buluşmaya gittiğimizde kızlar aynı renk giyindiklerinde tesadüf dese bile beni dışlayıp kendi aralarında anlaşıp öyle giyindi demeye devam etti beynim hatta erkek arkadaşımın ondan hoşlandığını düşünücek kadar ileri gittim kimseye inanamıyorum her şeyden her olaydan her hareketten şüpheleniyorum diğerlerinin yüzüne gülsem belli etmesem de içimde bu düşünceler dönüp duruyor babamın bile yalan söylediği bu dünyada herkes yalan söyleyebilir fikri hep aklımda annem şuan evli olduğu halde hoşlandığı karşı cins birine hediye al diye ben ona fikir verebiliyorum ve bunu artık tuhaf bulmuyorum yeterki psikolojisi düzelsin bizi bırakmasın sadece mutlu olsun babam şuan annemi aldatsa bize yansıtmadığı sürece onu bile umursamayacak kafadayım 25 yaşındayım bir yandan kafamdaki her düşüncelerin yanlış olduğunu hissederken bir yandan olması gereken bu gibi hissediyorum ne yapmam gerek bilmiyorum durumum git gide kötüleşiyor mu psikoloğa gitmem gerek mi yoksa kendi başıma doğruları bulup düzelebilir miyim 2020 yılında 1 yıl boyunca Major depresif bozukluk yüzünden raporlu ilaç kullanıp bırakmıştım iyi olduğumu düşünüyordum ama şuan kendimi çok kötü hissediyorum sizce ne yapmalıyım

Uzmanın Cevabı: Merhaba, en önemli yaşta yaşadığınız ailede olan kırılmalar, olumsuz yaşantılar sizin güven algınızı büyük ölçüde zedelemiş ayrıca annenizle olan ilişkiniz, babanızla olan ilişkinizin de çalışılması onarılması gerekir. Şu an ki duygusal ilişkinizde de problem yaşamanız kendinizle ilgili olan inancınızdan kaynaklanıyor, sevilmeye değer hissetmiyor olabilirsiniz. İnancınızın değişmesiyle kendinizi daha değerli hissetmeniz için destek almanız daha iyi olur kendinizin bu durumdan terapi almadan çıkmanız değişim sağlanmadan farkındalık geliştirmeniz zor destek alarak bunu daha kolay sağlayabilirsiniz. Depresyon geçmişiniz de var ilaçlar tek başına çözüm değildir bırakıldığında hastalık tekrar nüks edebilir, terapi ile düşünceler ve bakış açısı değiştirilerek kalıcı çözüme ulaşılabilinir. Bu süreçte terapi almanız yararlı olacaktır. Emdr terapi ile kısa sürede çözüm alabilirsiniz. Dilerseniz randevu oluşturabilirsiniz. İyi akşamlar. Sevgiler..

Detayları Gör

Platonik aşk

daisy

Merhaba Özlem hanım. Kendimi kısaca tanıtmam gerekirse 23 yaşındayım ve sosyal anksiyete bozukluğum var. Benim 14 yaşında aşık olduğum birisi vardı biz çok yakın arkadaştık yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmezdi. Sonra bir nedenden dolayı aramız açıldı ve bir daha görüşemedik. Liseye başlayınca ilk sene hep onu düşledim, özledim, stalkladım. Stalklamamın sebebi yazmak, açılmak istiyordum ama rezil olurum diye çok utanıp yazmamıştım. En sonunda kabullenir gibi oldum aklımın bir köşesindeydi sadece. 18-19 yaşına gelince yine merak etmeye başladım malum üniversiteye geçiş yıllarıydı. O dönem sürekli rüyalarıma girdi, yoğun bir şekilde ona ulaşmak istiyordum ama beni reddeder, alay eder diye yazamıyordum. Sanki bir araya gelmeliyiz gibi hissediyordum hep. Şimdi stalk yapmayı tamamen kestim. Kesince baya bir hafifledi ona ulaşma isteğim. Diğer platoniklerimde, flörtlerimde hiç böyle bir sorun yaşamadım aksine sağlıklı bir şekilde beni istemeyene yol verdim. Bu konuyu hiçbir arkadaşımla paylaşamıyorum sanki çok utanç verici bir şeymiş gibi geliyor. Sanki arkadaşlarımda benimle dalga geçecek diye içime atıyorum. Benimle takıntılı diye dalga geçerler diye çekiniyorum ama objektif baktığımda aksine çoğu insana göre rahat bir yapım bile var. Takıntılı aşıkları biliyorum, onlar gibi ona zarar vermek aklımın ucundan bile geçmez bir başkasıyla olursa, reddederse onun kararıdır yoluma bakarım. Yani içimde çok büyüdü ona istek atmalı mıyım yoksa bu psikologa gidilmesi gereken bir konu mu? Ben şahsen onu ardıma bıraktım bu konuda kararlıyım ama arada bazen dürtüyor sanki özlemim. Ve şunu farkettim genelde stresliyken onu düşünmek bana hep güven,yaşama sevinci vermiş. Ne alaka? Buradan bir tanı koyamayacağınızı biliyorum sadece bunun neden olduğunu söylerseniz bana çok faydası olur. Psikoloji ile epey ilgiliyim kitaplar okuyorum bir psikolojik soruna işaret ediyor muyum? Eğer bana bu konuda kitap önerebilirseniz ekonomik özgürlüğümü alıp bir terapiste gidene kadar kendime iyi gelmek istiyorum.

Uzmanın Cevabı: Merhaba, birlikte çok vakit geçirmeniz sizi o kişiye bağlamış ve farklı duygular uyandırmış karşılığı size gelmemiş eğer o kişide de aynı duygular olsaydı zaten o zamanlar belkide daha farklı yaklaşımda bulunabilirdi. Yarım kalmışlık hissi olabilir sizin içinde bulunduğunuz bu yüzden size cazip geliyor gerçekle yüzleşmekte bir o kadar korkutuyor kendinize doğru kararı vermek için bu kişinin olumlu olumsuz yanları diye liste yapın daha objektif olarak yorumlamanızı sağlar. Size imkansız ilişkilerden mümkün ilişkilere bir de evinizdeki terapist kitaplarını önerebilirim fayda sağlayacağını umuyorum. Önce kendinizi sevmekle başlayın sonra hayatınızda size iyi geleni tercih edin. İyi akşamlar Sevgiler..

Detayları Gör

Sevgilimin geçmişi

Robin

Merhabalar hocam kız arkadaşımla çok iyi anlaşıyoruz dokuz aylık bir ilişki ve daha önce bir sevgilisiyle ilişkiye girdiğini öğrendim kendisinden o zaman problem etmemiştim ama şu an sürekli onu düşünüyorum daha doğrusu problemi benim tamamile hayatımı etkiledi ve en sonunda dayanamayıp kız arkadaşıma söyledim oda ben en başta sana söyledim dedi ve ben bu sorunun altından kalkamıyorum yani başkası ile cinsel bir birliktelik yaşaması kafamın etini yiyor sürekli düşünüyorum uzaklaşmaya çalıştım kötü davrandım ama bir türlü kabullenemedim ne yapmam gerektiğini bilmiyorum ne kadar çok şeyler söylesem de asıl problem bu güven konusunda da hiçbir problemim yok ama bu olay benim kendi kafamın içinde her zaman dönüp duruyor

Uzmanın Cevabı: Merhaba, yaşadığınız durumu çözümlemediğiniz sürece bu durumun ileride ilişkinizi ya da başka ilişkilerinizi etkilemesi oldukça muhtemel. Sevgilinizin geçmişteki kendi özel yaşantılarını öğrenmiş olmak sizde bir şeyi tetiklemiş olabilir. Bu durumun kök sebebini bulmak, sık sık bu konuda tetiklenmenizi önlemek ve bu duruma karşı duyarsızlaşmak terapi ile mümkündür. Size tavsiyem bu konuda bir uzmanla çalışmaya başlamanız olacaktır, sevgilerimle.

Detayları Gör
Uzmanınla dilediğin yerden görüş:
Psikolog Merkezi: Online Seans
Hemen Keşfet

Şimdi indir, konuşmaya başla

App Store'dan İndirGoogle Play'den İndir

Eşler Arası İlgisizlik

aycknk

Tugce hanım merhaba, 29 yaşındayım ve evliliğimiz de 4. Yıla girdik. Öncesinde de 7 senelik bir birliktelik yaşadık. Birbirimizi hep çok sevdiğimiz aşık olduğumuzu düşündüm. Tabii ki kavga ederdik küserdik de ama düzelirdik yani biz ayrılmaz ikiliydik. 2019 yazında evlendik. Kendisi askeri personel kursu alıyordu. Bu nedenle haftasonu dışında evde bulunmazdı. Ben bunu biliyordum destek olarak kabul ettim. Annesigilin alt katı boştu benim için her yerini yaptırdı eşim rahat edeyim mutlu olayım diye oturmaya başladık. Babası da rahatsızdı sordu bana ben de hem kira ödemeyelim hem de zaten sürekli görmek ister babasını diye kabul ettim oturmayı. Annesi tıpkı benim annem gibi müdahaleyi seven biri ama sınır koyunca da ileri gitmez ben de hep duvarımı ördüm öyle bir ilişkim oldu. Saygı bozulmadı asla kavga vs olmadı 2 sene oturdum. Fakat anlayışsız insanlardı. Yani yeni evliyim zaten sadece cuma görüyorum. Sürekli yemeği orada yememizi isterler akraba akraba gezmek isterler. Eşim de tepki gösterirdi ama annesine babasına bir şey demezdi demesin de hasta adam. Yani velhasıl hiç yeni evli hayatı yaşayamadık balayına vs gidemedik. Sonra pandemi dönemi girdi. Pandemi döneminde hamile olduğumu öğrendim beklediğim bir bebek değildi. Eşim de derdi ki hep benim işim ağır o yüzden çocuğa sen karar ver ne zaman olacağına. Ben de anneliğe hazır hissetmediğim için ertelemiştim. Neyse hamilelik olunca herkes çok sevindi hele babası adam çok mutlu oldu ilk torunu. Hasta olduğu için ben de onun mutlu olmasına mutlu oldum. Ama bir yanım çok buruktu doğru düzgün bir şey yaşayamadan evlilik hayatına dair bebek girecekti hayatımıza. Doğum sürecinde hamilelikte eşim çok nadir yanımda bulundu işinden dolayı zor günler yaşadık. Bebek doğdu 20 gün sonra babası vefat etti. Gerçekten elimden geldiğince hiçbir şeye ses etmedim. Ne lohusalık kaprisli yapabildim kimseye ne de ilgi bekledim. Ama bu ilgi tamamen bitti Tuğçe hanım. Aşırı bencil bir adama dönüştü eşim. Çocukla ilgilenirken azıcık yoruluyor kaçıyor telefonla ilgileniyor tuvalete girip 2 saat çıkmıyor. Ya da bugün olanı söyleyeyim çocuğumuzda otizm şüphesi var 2 yaşında. Ekranı kaldırdık bu nedenle alt değiştirme yemek yedirme vs bayağı yoruyor beni böyle çocuk çığlık çığlığa ağlıyor çırpınıyor bakıyorum bizi izliyor yani ya gelip bir yardım edeyim çocuğu ben tutayım da hayatım sen değiştir rahatça falan demiyor niye öyle duruyorsun yardım et deyince ne yapayım diyor. Ben aşırı söyleniyorum yani bazen küfür hakaret ediyorum kendime sonradan çok kızıyorum ama gerçekten tutamıyorum aşırının ötesinde bir ilgisizlik var. Anlayacağınız ben haklıyken haksız duruma düşüyorum. Ne bir gönlümü alır ne af diler. Ben bağırdığım için hep beni suçlu görüyor. Binlerce kez anlattım Tuğçe hanım yani mesaj attım karşıma aldım anlattım bak dedim ben kendimi gözlemliyorum sen bana karşı duyarsız olduğun için aslında çocuk gibi ilgi çekmeye çalışıyorum ben bu hareketlerimle bazen saldırganlık da gösteriyorum. O hiç yapmaz bir şey. Ama tepki de vermiyor ben konuşurken TV ye bakıyor telefona bakıyor. Bir duvarla bir taşla iletişim kurmaya çalışıyorum. Birilerinin yanında bozar beni aile olsun arkadaş ortamı olsun onu da dedim bak böyle yapma ben bir kadınım benim de gururum var. Ben şaka yaptım diyor ya da düşünemedim yapmam özür dilerim diyor 1 hafta geçsin geçmesin aynı olaylar tekerrür ediyor. Çocuğumuza ben bu psikoloji ile gerçekten destek çıkamıyorum belli ki özel bir çocuk elimden gelenin fazlasını yapmam lazım ama tek başıma da yapmadım ki üzüldüm dedi cocuğun durumuna hayatına devam etti. Ona ulaşamıyorum yani söylediklerimi ya dinlemiyor ya da hiç anlamıyor böyle değildik biz çok tatlıydık yani ama şuan huzurlu bir tek gün yok. Çocuğa üzülüyorum hem hem de yuvamı aile birliğimi bozmak gerçekten istemiyorum. Bana neler önerirsiniz ?

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, öncelikle burada yapacağım yorumun sizi ve eşinizi tanımadan, yalnızca bana verdiğiniz kısıtlı bilgiler doğrultusunda yapıyor olduğumu hatırlatmak isterim. Yazdıklarınızdan anladığım kadarıyla 18 yaşında başlamış olduğunuz ve birbiriniz için fedakarlıklarda bulunarak sevgi ile inşaa ettiğiniz bir ilişkiniz/evliliğiniz var. Evlilik sonrası gerek hayatın getirdiği gerek eşinizin ailesinden kaynaklı sorumluluklar her ikinizi de yıpratmış. Bu gibi dış kaynaklı sorunlar iyi iletişim kurulduğu taktirde eşleri birbirine yakınlaştırırken, iletişim kurulamadığı zaman kişilerin ilişki içerisinde yalnızlaşmasına ve birbirinden uzaklaşmasına neden olabilir. Çocuk sahibi olmak çiftlerin ortak vermesi gereken bir karardır. Çocuk sahibi olmadan önce hem bireysel olarak hem de çift olarak kişilerin kendini hazır hissetmesi ideal olandır. Sizin de deneyimlediğiniz gibi ebeveyn olduğumuzda hem bireysel olarak hem de çift olarak hayatımız büyük ölçüde değişir. Ne eşiniz ne de siz ebeveyn olmaya hazırlanma şansı bulamadan kendinizi bu durumun içinde bulmuşsunuz. Dolayısıyla bahsettiğiniz zorlukların yaşanması, eşinizin kendisini bu anlamda hala geride tutması anlaşılabilir fakat sizin açınızdan baktığımızda da ebeveyn olma sorumluluğunun paylaşılmasını istemeniz gayet doğal. Ayrıca, eşiniz babasının kaybı ile ciddi bir yas sürecine girmiş olmalı, yas hepimiz için çok zordur, özellikle ebeveynlerimizin kaybı karşısında duyduğumuz acı uzun zaman sürebilir ve bu süreç bizi değiştirecek güçte olabilir. Bütün bunları düşündüğümüzde, eşinizin hayatı hem ebeveyn olmasıyla hem de babasını kaybedip bir yas sürecine girmesiyle ani ve büyük bir değişime uğramış. Siz ise bu sırada hem ebeveyn olmanın getirdiği sorumluluk ve değişimle mücadele etmeye uğraşıyor hem de ilişkiniz için kaygılanıyorsunuz. Bu süreçte çift olarak bir uzmandan yardım alarak aranızdaki iletişimi güçlendirip birbirinize bu gibi zor dönemlerde destek olarak ilişkinizi derinleştirebilirsiniz. Bahsettiğiniz ilgisizliğin kaynağı her iki tarafın da yalnızlaşarak sorunları kendi başlarına çözmeye çalışması ve bir zaman sonra bu sorunların içinde kaybolup birbirlerini de göremeyecek hale gelmesi olabilir. Umarım cevabım sizin için faydalı olmuştur, size, eşinize ve çocuğunuza mutluluk dilerim. Sevgiler Tuğçe

Detayları Gör

Sevgilime nasıl yardım edicem

arelaksoy

Sevgilimle 1 yıldır güzel giden bir ilişkimiz var ama onun kendi hayatında bir takım sorunlar oluyor ve hep olumsuz sonuçlanıyor biraz ilişkimize de yansıyor ona yardımcı olmak istiyorum kendimce bir şeyler yapıyorum ama bi etkisi olmuyor durum böyle olunca o daha da karamsar oluyor ona destek olmamı ve yardımcı olmamı istiyor ben de çabalıyorum ama beceremiyorum bununla ilgili yardım almak istiyorum ne yapabilirim

Uzmanın Cevabı: Örnek olarak sorunlardan ve sizin yöntemlerinizden bahsedebilir misiniz?

Detayları Gör

Annem erkek arkadaşımı istemiy

A... D...

Nasıl başlayayım bilmiyorum. Erkek arkadaşımı ailemle tanıştırdım hayatımda 2. Kez aşık oldum. 3 aylığız ve evlenme teklifi aldım elbetteki kabul ettim. Her normal insan gibi istemek istiyorlar ama annem erken diyip duruyor. Tekliften 1 hafta önce annesi ben ve erkek arkadaşım bilmeden annemle konuşmuş. Benim yüzde 50 kardeşiminde yüzde 50 hisseye sahip olduğu ev var laf arasında orda oturur kardşeime payını veririz demiştik. Haddi olmadan bunu ben annemle konuşmadan gidip çocuklara verirsin orda otururlar tarzı bişey demiş. Bende kavga ederken bana söylemeden nasıl söylersin deyince kavga bitsin diye söylemedim dedim 1 kere konuşma geçti o zaman aklında kalmıştır dedim. Olay şimdi erkek arkadaşıma kaldı o söylemiştir diye. En azından saygı duy sevmesende diyorum saygı bile duymuyor. Dışarı çıkarmıyor gizlice görüşüyoruz. Erkek arkadaşımada anlatmadım evlenmeye meraklıymışım annem öyle söylüyor ben 22 erkek arkadaşım 24 yaşında yakın zamanda doğum günlerimizde var yaş alıyoruz. Ben 1.5 senedir çalışan biriyim çalışmakla hayata atılmıyormuş parası yokmuş yapamazmış. Düğünü bile 2 sene sonra istedi onada tamam dedik barıştık şimdide saygı duymuyorum istemiyorum diyo. Dayımın yanında o iş yaş diyor. Gerçekten ne yapacağımı şaşırdım

Uzmanın Cevabı: Merhabalar. Anneniz maddi konuda güvensiz ise evliliğe karşı çıkabilir. Karşı tarafa güvenmiyorsa bu yüzden de karşı çıkabilir. Maddi konuda güvencenizin olduğundan emin değilseniz acele edip harekete geçmemenizi tavsiye ederim. Maddiyat evlilikte sanıldığından daha önemli bir yere sahip. Başka riskleri mantıklı bir şekilde ele alarak erkek arkadaşınızla değerlendirebilirsiniz. Erkek arkadaşınıza anneniz güvenmiyorsa bunun nedenlerini anneniz ile sakin ve anlayışlı bir şekilde tartışabilirsiniz. Ayrıca anneniz sizin duygusal baktığınızı mantığınızı kullanmadığınızı da düşünüyor olabilir. ''Biz hallederiz'' ''Yaparız'' ''Bir yolunu buluruz'' gibi cümleleri kullanmak yerine olası durumlarda ne yapacağınızı, nasıl yapacağınızı erkek arkadaşınız ve anneniz ile tartışabilirsiniz.

Detayları Gör

Aklındaki soruyu ücretsiz sor

Soru kabul eden uzmanları görüntüle, sorunu sor.

Ücretsiz Soru Sor Nasıl Soru Sorabilirim?

Psikoloğa Online ve Ücretsiz Soru Sor

Bu sayfadaki sorular, danışanların Psikolog Merkezi'ndeki uzmanlara sorduğu ve yayımlanmasına hem danışanın hem uzmanın izin verdiği sorulardır. Siz de randevu almadan, ücret ödemeden bir uzmana yazabilirsiniz; ücretsiz psikolog desteği almanın en kolay ilk adımı çoğu kişi için budur.