Selam, Ben 15 yaşındayım nerd
Selam, Ben 15 yaşındayım nerden başlasam bilemiyorum bunu yazarken bile boğazım düğümleniyor ağlama hissi geliyor. Son 2 senedir çok değişik huylar edindim çok değiştim çok sinirliyim çok çabuk parlıyorum herşeye ağlıyorum şu 2 senedir abartısız her gün ağlıyorum bu son 6 aydır daha da çok sıklaştı problemli bir ailem var hakaret ile büyüyorum evde sürekli küfür ediliyor kendimi çok değersiz hissediyorum hani ölmek bu hayatı yaşamaktan daha cazip geliyor bana çünkü ölüler hissedemez ağlayamaz.. Yorgun hissediyorum yataktan kalkmak istemiyorum ama işin garibi bir okadar da neşe noluyum çevreme... Sevecenim bana bir adım atana ben koşa koşa giderim ama aileme gelince konu... bana ne yaparlarsa yapsınlar onlara kırgın hissediyorum affedemiyorum çünkü onlar beni biraz sarsalardı biraz şefkat gösterselerdi bugün bukadar hırçın olmazdım bugün bukadar kalbi kırık hissetmez daha hayat dolu olurdum. Evde üzerimde çok baskı var fikirlerimi belirtemem istediğimi giyemem ( geçen sene askılı bir kazak giymiştim ve babam bana seni reddederim hain demişti) arkadaşlarım ile dışarı çıkamam konuşmaya çalıştığımda saygısız olurum ama onlara göre benden bekledikleri tek şey ders çalışmam... evet karşılık veriyorum ama kendimi bir şekilde savunmam onlara onlarin dediği gibi biri olmadığımı kanıtlamam gerek sonuçta. annem ile babam anlaşamazlar iyi bir ilişkileri yok genelde kavga ederler zaten bence birbirilerini sevmeyen insanların çocukları olmamalı... keşke olmasaydım sürekli bunlar geçiyor içimden. Hiç birşeyi bana yapılan hiçbirseyi unutamıyorum 6 yaşında bana yapılan kötü davranışlarda aynı dün yaşadıklarım gibi aklımda. Konuşamıyorum ailemle çünkü en büyük problemleri iletişim ve bana duymadıkları saygı ne yapacağım zihnimi nasil boşaltacağım... problemlimiyim ben... kendimi suçlu ve hiç birşey yapamayan biri gibi hissediyorum iyileşmek istiyorum ailemi affetmek istiyorum canım yanmasın kalbi kırık uyumayayım istiyorum içine kapanık olmak istemiyorum 🥺
Uzmanın Cevabı: Merhaba, Aile ortamının sağlıksız olması aile içi iletişimde problemlerin olmasından en çok o ailede büyüyen çocuklar etkileniyor. Bu ortamda büyüyüp bu duyguları yaşaman çok normal ve kendini açıkça ifade edip farkında olman kadar güzel bir şey yok. Bulunduğun ortamın farkındasın bunun sonucunda ailene öfkeli olman, kırılman, örselenmen ve psikolojik olarak etkilenmen beklenilen bir şey. Anladığım kadarıyla küçüklüğünden beri anne babanın arasında yaşanılan problemler sana da yansımış. İlk cümlelerinde ifade ettiğin 'Bir o kadar da çevreme neşe oluyorum.' cümlesi demekki içinde olumlu duygular hala var. Enerjini olumlu, güçlü yönlerine aktarmanı öneririm. Bu durumda bazı şeyleri tek başına düzeltememen müdahale etme şansının oldukça az olması doğaldır. Normalde bu tarz aileler ile aile danışmanlığı yapılır ki bütün ailenin duyguları, düşünceleri, davranış kalıpları konuşulsun, Bu da aile bireylerinin kendi yanlış davranış kalıplarının farkında olması gönüllülük esasıyla davranış kalıplarını düzeltmeleri için atılan ilk adım olur. Şu an senin için tavsiyem başarılı olabileceğin, yapmaktan hoşlandığın ve güçlü yönlerine odaklanman. Emin olki bunu alışkanlık haline getirdiğinde kendine büyük bir iyilik yapmış olacaksın.
