Merhaba 17 yaşındayım ve kendimi sevmiyorum,özgüvensizim.Kendimi sosyal medayadan birçok kişi ile karşılaştırıp ardından üzülüyorum.Gün içinde sürekli aynaya bakıp kendimi eleştiriyorum.Sosyal medyadan biriyle konuştuğumda buluşmak istiyor fakat ben ya beni beğenmezse ve beğenmediği için konuşmayı keserse,birdaha konuşmazsak diye düşünüp buluşmuyorum,buluşamıyorum.Dışarı çıkmak istemiyor ve insanların yüzüne bile bakmak istemiyorum.Çok çabuk alınıyorum ve kendimle ilgili söylenilen bir cümleyi veya kelimeyi kafama çok takıyorum.Arkadaşlarım azaldı ve iyice asosyelleştim.Pandemi öncesi hiç böyle değildim kendimi beğenir çok konuşgan ve mutlu bir kızdım şimdi ise çok utangaç hiç konuşmayan,özgüvensiz bir kız oldum.En basitinden online derslerde bile soru cevaplarken ses tonumun kötü çıktığını düşünerek veya soruyu çözerken sesimin titrediğine inandığım için rezil olduğumu düşünür hâle geldim.önceden şuan ki halime göre daha olgunlaşmamış çocukça ve kendini seven bir kızdım.Şimdi ise daha da olgunlaşmış bir kızım fakat utangaç pısırık biriyim.Hiç eğlenceli değilim.Çok küçük şeye bile ağlıyorum.Aynaya bakıp gülüyorum ve kendime gülmenin hiç yakışmadığını düşünüyorum.Sürekli fiziksel görünümümü değiştirmeye çalışıyorum aslında dışarıda görüp beğendiğim kişiler gibi olmaya çalışıyorum diyebiliriz kısaca.Genellikle biriyle küçük bir mesele için bile tartışabiliyorum sonra bir kaç gün geçtikten sonra tekrar yazıyorum ve tekrar tartışıyoruz sadece bir kişi ile kalmıyor bir çok kişiyle küçük birşey ile tartışıyorum.Hiç sevgilim olmadı.olmasını istiyorum ama dediğim gibi beğenmeyeceklerini düşünüyorum.Bazen diyorum kızım sen daha kendini sevmiyorsun başkasının seni sevmesini nasıl beklersin. Ama olmuyo sevemiyorum kendimi.Hayatı sevemiyorum.Verdiğim değeri göremiyorum.psikolojim mi bozulmuş bilmiyorum kendimi sevmem için ne yapmam gerekiyor onuda bilmiyorum...
Uzmanın Cevabı: Merhaba, zihniniz eğer bu düşünceler ile meşgul olmasaydınız neyi daha farklı yapardınız?Düşünceleriniz, duygularınız ve davranışlarınızda nasıl bir değişiklik olurdu?
Merhaba ben 19 yaşındayım. Uzun bir süredir uykuya dalarken uyanırken ya da gözlerimi kapatıp dinlenirken kafamın içinde bana ait olmayan sesler duyuyorum. Birileri konuşuyor bazen bir kişi bazen birden fazla. Herhangi bir mantığa dayandıramadığım şeyler söylüyorlar. Ben o sırada bilinçliyim duyuyorum ama üzerinden zaman geçince söylenenleri hatırlamıyorum. Kalitesiz bir uykum var ve bu sesler beni rahatsız etmeye başladı. Ayrıca gece yatağa girince kalbim çok hızlı atıyor uykuya dalamıyorum. İçimdeki şeyleri üşenmezsem o sırada yazmaya karar verdim bir kaç cümle yazdım gerçekten mantıksız şeyler. Sizce neden olabilir ciddi bir şey mi?
Uzmanın Cevabı: Merhaba, konuyla ilgili psikiyatri kontrolü daha uygun olacaktır. İyi günler dilerim.
Merhaba 17 yaşındayım ve kendimi sevmiyorum,özgüvensizim.Kendimi sosyal medayadan birçok kişi ile karşılaştırıp ardından üzülüyorum.Gün içinde sürekli aynaya bakıp kendimi eleştiriyorum.Sosyal medyadan biriyle konuştuğumda buluşmak istiyor fakat ben ya beni beğenmezse ve beğenmediği için konuşmayı keserse,birdaha konuşmazsak diye düşünüp buluşmuyorum,buluşamıyorum.Dışarı çıkmak istemiyor ve insanların yüzüne bile bakmak istemiyorum.Çok çabuk alınıyorum ve kendimle ilgili söylenilen bir cümleyi veya kelimeyi kafama çok takıyorum.Arkadaşlarım azaldı ve iyice asosyelleştim.Pandemi öncesi hiç böyle değildim kendimi beğenir çok konuşgan ve mutlu bir kızdım şimdi ise çok utangaç hiç konuşmayan,özgüvensiz bir kız oldum.En basitinden online derslerde bile soru cevaplarken ses tonumun kötü çıktığını düşünerek veya soruyu çözerken sesimin titrediğine inandığım için rezil olduğumu düşünür hâle geldim.önceden şuan ki halime göre daha olgunlaşmamış çocukça ve kendini seven bir kızdım.Şimdi ise daha da olgunlaşmış bir kızım fakat utangaç pısırık biriyim.Hiç eğlenceli değilim.Çok küçük şeye bile ağlıyorum.Aynaya bakıp gülüyorum ve kendime gülmenin hiç yakışmadığını düşünüyorum.Sürekli fiziksel görünümümü değiştirmeye çalışıyorum aslında dışarıda görüp beğendiğim kişiler gibi olmaya çalışıyorum diyebiliriz kısaca.Genellikle biriyle küçük bir mesele için bile tartışabiliyorum sonra bir kaç gün geçtikten sonra tekrar yazıyorum ve tekrar tartışıyoruz sadece bir kişi ile kalmıyor bir çok kişiyle küçük birşey ile tartışıyorum.Hiç sevgilim olmadı.olmasını istiyorum ama dediğim gibi beğenmeyeceklerini düşünüyorum.Bazen diyorum kızım sen daha kendini sevmiyorsun başkasının seni sevmesini nasıl beklersin. Ama olmuyo sevemiyorum kendimi.Hayatı sevemiyorum.Verdiğim değeri göremiyorum.psikolojim mi bozulmuş bilmiyorum kendimi sevmem için ne yapmam gerekiyor onuda bilmiyorum...
Uzmanın Cevabı: Merhabalar, sosyal medya çoğunlukla mutsuz hayatların mutlu sergilendiği bir mecra. Özellikle bu dönemde pandemi dolayısıyla sosyal medyadaki hayatlar çevresel gerçekliğimizin önüne geçti. Orada mutlu ve güzel gördüğümüz hayatların iç yüzünü görme imkanımız olmadığı için yaptığımız karşılaştırmalarla kendimizi değerlendirme kriterimiz değişiyor. Bu durumda öz saygınlığımız zedelenmiş oluyor. Başkalarına karşı merhametli olduğumuz kadar kendimize karşı anlayışlı olamıyoruz dolayısıyla sadece ekrandan başkalarında gördüklerimiz üzerinden kendimizi yargılamamız uzun vadede öz yeterlilik problemlerine neden oluyor. Öncelikle kendinizi suçlamayı bir kenara bırakarak kendinizi gerçekleştirebileceğiniz bir alan oluşturun. Kendimizi sadece fizikselliğimiz üzerinden değerlendirmemiz kendimize haksızlık olur. Ayrıca olaylara tepki verirken ağlamanızın asıl sebebi gerçekten üzgün olmanız mı yoksa bu o anı geçiştirmek için bir savunma mekanizması mı bunu sorgulayın. Diğer yandan hayatta duygusal doyum; küçük mutluluklardan zevk alabilmekle doğru orantılıdır. Kendinizdeki küçük veya büyük değerleri keşfetmeye odaklanın. Çevrenizle ilişki kuramadığınıza odaklanmak yerine nasıl daha iyi bir iletişim içinde olabilirimi sorgulayın, sevgiler.
Merhaba Şeyda Hanım. Ben neyi istediğimi neye karar vereceğimi seçemiyorum. Gün boyunca farketmez demekten başka bişey çıkmıyor ağzımdan. Benim için iyi olanı nasıl bileceğim?
Uzmanın Cevabı: En son neyi istediğinize karar verebildiğiniz bir an oldu mu? Nasıldı
Merhaba Reyyan Hanım. 21 yaşında üniversite öğrencisiyim. Son bi kaç aydır hayatımı etkileyen bir konu var. Çocukken sevdiğimiz bi erkek arkadaş nasıl oluyor da durmaksızın aklımıza girebiliyor? 6 yıllık bir ilişkim var şu anda. Aklıma her an bir ismin takılması modumu düşürüyor, yapacağım işten hevesim kaçıyor. Elimdeki işe odaklanamıyorum. Sürekli aynı isim alarm çalar gibi kafamın içinde beliriyor. Bu ilişkimde de beni yoruyor. Sanki sevgilimi aldatıyormuşum sevmiyormuşum gibi en özel anlarımızda huzurumu kaçırıyor. Öncelikli problemim bu...
Uzmanın Cevabı: Merhabalar,çocukken hissedilen masum ve ilk duygular ,özel ve unutulmaz olabiliyor.Cocukken hissettiğiniz o masum duyguyu tekrar hissediyor ve taşıyor olabilirsiniz,belki bir yerde rastladınız, ya da bir şey onu çağrıştırdı, anılara gittiniz.Simdiye gelecek olursak aslında bu düşünceyi ne kadar bastırmaya ve düşünmemeye çalışırsanız o kadar fazla düşünmenize yol açar. Çünkü neyi düşünmeyeceginizi dusunmek de aslında o kaçtığıniz olumsuz düşünceye doğru iter sizi.Burada önemli olan bu düşüncelerin ne kadar rasyonel olup olmadığını sorgulamak ve şimdiye etkisini azaltmak olmalıdır.Sevgilerimle 🌸
Öncelikle merhaba.Yazacaklarım oldukça uzun olabilir.Destek almak amaçlı gelmek istiyorum fakat şuan ciddi anlamda maddi zorluk içerisindeyim ve tek başına hayatını sürdürmeye çalışan bir öğrenciyim.4 yıldır tanıdığım ve sürekli ayrıl barışlarla devam etmiş biri var.1 ay ilişkimiz olurdu ve biterdi,sonra tekrar dönerdi, tekrar 1 ay sürer biterdi.Hep bu şekilde sürdü.Ve her geldiğinde onu affedecek sebepler aradım.Çünkü onu seviyordum.Bitirme sebepleri ise hep ya iş yoğunluğu, ya kafam karışık, aile sorunlarım var diyerek aslında konuşularak çözülecek problemlerdi. En sonunda geçen sene yaz aylarında geri dönüş yaptı. Bu sefer her şey farklı olacak göreceksin dedi. Ciddiyete gidiyorduk.Ben de onun adımlarını kolaylaştırmak için ve aramızda var olan mesafe sorununu çözmek için onun şehrindeki yakın bir okula yatay geçiş yaptım. Evine yakın ev ***** tek başıma orada hem çalışıp hem de derslerime işten katılıyordum. İlişkimizi resmiyete taşıma kararı aldık. Fakat annesi annemi arayıp erteleyelim yaza daha güzel olur dedi. Annem de çocuklar bir karar vermiş. Bu kararı uygulamak bizim görevimiz dedi.Ardından gelenek görenekler konuşulsun diye annesi annemi aradı.Annem de gelenekleri anlattı ama böyle olmak mecburiyerinde değil.Siz gücünüze göre hareket edin dedi.Ama kızın gururu incinmeyecek şekilde davranılmasını isterim dedi.Sonrasında ailesi nişan için tek bir bileklik 14 ayar almışlar fakat ben birikimi düşünerek sevdiğime nişandan sonra bunun üzerine biraz daha ekleyip 22 ayar yapıp öyle biriktirelim ***** isteme çikolatası için evlerindeki şekerlikle getireceklerdi. Ben de evimin süsü olacak eğer alabilirseniz gümüş olsun daha güzel olsun dedim diye isteme günü ilişkiyi ***** istemeye gelmiyoruz bitmiştir dedi.Ben ve ailem hazırlanmışken herkese gelmeyeceklerini açıklamak zorunda kaldım.Ailesi hiçbir şekilde ailemi aramadı.Bizimle iletişim kurmadan engellediler.Aynı zamanda da sevdiğimin ayrılık kararını vermesiyle beraber ailesi yapılan masrafların listesini çıkardılar.Sevdiğim bana aldığı hediyeleri geri istedi.Hepsini şehrine gidip verdim.Çünkü isteme sebebiyle ailemin yanındaydım.O gün kendi arabayla gelmişti.İnmeden eşyaları aldı ve gitti.Koca şehirde zaten ondan ve ailesinden başka kimsem yoktu.Beni yapayalnız bıraktı.Aradan 3 ay geçmesine rağmen hala zerre geri adım atmadı.Daha önce evime mutfak malzemesi aldığımda destek oldukları vardı.Onları ödüyorum.İçirdikleri suya kadar parasını istediler.Aileme yansıtmadan şuan hala onları ödüyorum.Normalde her yerden beni ailesi ve kendi ***** bugün sadece bana görünen şekilde bir yazı paylaşmış ve sonra tekrar engellemiş.Yazı şu: '' Şükürler olsun ki gereksiz insanların yaşattığı zor süreçlerden ben ve ailem kurtulduk.Artık her şey geride kaldı.Çok şükür sana Allahım'' diye bir yazı paylaşmış ve sonrasında beni tekrar engellemiş.Kendimi çok sorguluyorum.Belki 14 ayar 22 ayar meselesi, çikolata şekerlik meselesinde fikrimi beyan etmemeliydim. Ne gelse razı olmalıydım. Belki orada hatalıyım.Ama ben bu insana güvenip şehir değiştirmişim ve şuan koca şehirde kimseyi tanımıyorum.Tek başımayım.Benim,ailemin gururu duyguları tamamen önemsiz.Sanki kendileri tamamen mağdur *****ğdur ettim gibi bir imaj yaratmış.Size sormak istiyorum.Hatalarım neler ve nerede yanlış davrandım?
Uzmanın Cevabı: Merhaba, hatalarınızı ve yanlışlarınızı bir çırpıda söylemek doğru olmaz. Bu konuda size destek sunabiiliriz, birşeyleri sizin görmenizi sağlayabiliriz. Bunun için profesyonel bir destek almalısınız... Sağlıkla kalın
Öncelikle merhaba.Yazacaklarım oldukça uzun olabilir.Destek almak amaçlı gelmek istiyorum fakat şuan ciddi anlamda maddi zorluk içerisindeyim ve tek başına hayatını sürdürmeye çalışan bir öğrenciyim.4 yıldır tanıdığım ve sürekli ayrıl barışlarla devam etmiş biri var.1 ay ilişkimiz olurdu ve biterdi,sonra tekrar dönerdi, tekrar 1 ay sürer biterdi.Hep bu şekilde sürdü.Ve her geldiğinde onu affedecek sebepler aradım.Çünkü onu seviyordum.Bitirme sebepleri ise hep ya iş yoğunluğu, ya kafam karışık, aile sorunlarım var diyerek aslında konuşularak çözülecek problemlerdi. En sonunda geçen sene yaz aylarında geri dönüş yaptı. Bu sefer her şey farklı olacak göreceksin dedi. Ciddiyete gidiyorduk.Ben de onun adımlarını kolaylaştırmak için ve aramızda var olan mesafe sorununu çözmek için onun şehrindeki yakın bir okula yatay geçiş yaptım. Evine yakın ev ***** tek başıma orada hem çalışıp hem de derslerime işten katılıyordum. İlişkimizi resmiyete taşıma kararı aldık. Fakat annesi annemi arayıp erteleyelim yaza daha güzel olur dedi. Annem de çocuklar bir karar vermiş. Bu kararı uygulamak bizim görevimiz dedi.Ardından gelenek görenekler konuşulsun diye annesi annemi aradı.Annem de gelenekleri anlattı ama böyle olmak mecburiyerinde değil.Siz gücünüze göre hareket edin dedi.Ama kızın gururu incinmeyecek şekilde davranılmasını isterim dedi.Sonrasında ailesi nişan için tek bir bileklik 14 ayar almışlar fakat ben birikimi düşünerek sevdiğime nişandan sonra bunun üzerine biraz daha ekleyip 22 ayar yapıp öyle biriktirelim ***** isteme çikolatası için evlerindeki şekerlikle getireceklerdi. Ben de evimin süsü olacak eğer alabilirseniz gümüş olsun daha güzel olsun dedim diye isteme günü ilişkiyi ***** istemeye gelmiyoruz bitmiştir dedi.Ben ve ailem hazırlanmışken herkese gelmeyeceklerini açıklamak zorunda kaldım.Ailesi hiçbir şekilde ailemi aramadı.Bizimle iletişim kurmadan engellediler.Aynı zamanda da sevdiğimin ayrılık kararını vermesiyle beraber ailesi yapılan masrafların listesini çıkardılar.Sevdiğim bana aldığı hediyeleri geri istedi.Hepsini şehrine gidip verdim.Çünkü isteme sebebiyle ailemin yanındaydım.O gün kendi arabayla gelmişti.İnmeden eşyaları aldı ve gitti.Koca şehirde zaten ondan ve ailesinden başka kimsem yoktu.Beni yapayalnız bıraktı.Aradan 3 ay geçmesine rağmen hala zerre geri adım atmadı.Daha önce evime mutfak malzemesi aldığımda destek oldukları vardı.Onları ödüyorum.İçirdikleri suya kadar parasını istediler.Aileme yansıtmadan şuan hala onları ödüyorum.Normalde her yerden beni ailesi ve kendi ***** bugün sadece bana görünen şekilde bir yazı paylaşmış ve sonra tekrar engellemiş.Yazı şu: '' Şükürler olsun ki gereksiz insanların yaşattığı zor süreçlerden ben ve ailem kurtulduk.Artık her şey geride kaldı.Çok şükür sana Allahım'' diye bir yazı paylaşmış ve sonrasında beni tekrar engellemiş.Kendimi çok sorguluyorum.Belki 14 ayar 22 ayar meselesi, çikolata şekerlik meselesinde fikrimi beyan etmemeliydim. Ne gelse razı olmalıydım. Belki orada hatalıyım.Ama ben bu insana güvenip şehir değiştirmişim ve şuan koca şehirde kimseyi tanımıyorum.Tek başımayım.Benim,ailemin gururu duyguları tamamen önemsiz.Sanki kendileri tamamen mağdur *****ğdur ettim gibi bir imaj yaratmış.Size sormak istiyorum.Hatalarım neler ve nerede yanlış davrandım?
Uzmanın Cevabı: Merhaba
Kısacası ben bir hata göremiyorum. Kendi fikirlerini ifade etmen kadar doğal bir şey yok. Çoğu durumda hatayı hep kendimizde ararız. Bazen ilişkilerde girdabın içinde oluruz ve üçüncü bir pencereden bakamayız. Duyguların değil de mantığınla olayları gözden geçirmeni isterim. Çünkü duygular işin içine girdiğinde yanlış yapa olasılığımız yükseliyor. Ayrıca gel gitli bir ayrıl bir barış ilişki sence ne kadar sağlıklı düşünmeni istiyorum. Eğer kendini kötü hissediyorsan benden veya bir başka meslektaşımdan randevu almanı tavsiye ederim. Bazı durumların farkına varmamız gerekiyor. Bu gel git ilişkiye neden izin verdin? Neden affedecek sebepler buldun bu vb soruları irdelemek gerek...
Öncelikle merhaba.Yazacaklarım oldukça uzun olabilir.Destek almak amaçlı gelmek istiyorum fakat şuan ciddi anlamda maddi zorluk içerisindeyim ve tek başına hayatını sürdürmeye çalışan bir öğrenciyim.4 yıldır tanıdığım ve sürekli ayrıl barışlarla devam etmiş biri var.1 ay ilişkimiz olurdu ve biterdi,sonra tekrar dönerdi, tekrar 1 ay sürer biterdi.Hep bu şekilde sürdü.Ve her geldiğinde onu affedecek sebepler aradım.Çünkü onu seviyordum.Bitirme sebepleri ise hep ya iş yoğunluğu, ya kafam karışık, aile sorunlarım var diyerek aslında konuşularak çözülecek problemlerdi. En sonunda geçen sene yaz aylarında geri dönüş yaptı. Bu sefer her şey farklı olacak göreceksin dedi. Ciddiyete gidiyorduk.Ben de onun adımlarını kolaylaştırmak için ve aramızda var olan mesafe sorununu çözmek için onun şehrindeki yakın bir okula yatay geçiş yaptım. Evine yakın ev ***** tek başıma orada hem çalışıp hem de derslerime işten katılıyordum. İlişkimizi resmiyete taşıma kararı aldık. Fakat annesi annemi arayıp erteleyelim yaza daha güzel olur dedi. Annem de çocuklar bir karar vermiş. Bu kararı uygulamak bizim görevimiz dedi.Ardından gelenek görenekler konuşulsun diye annesi annemi aradı.Annem de gelenekleri anlattı ama böyle olmak mecburiyerinde değil.Siz gücünüze göre hareket edin dedi.Ama kızın gururu incinmeyecek şekilde davranılmasını isterim dedi.Sonrasında ailesi nişan için tek bir bileklik 14 ayar almışlar fakat ben birikimi düşünerek sevdiğime nişandan sonra bunun üzerine biraz daha ekleyip 22 ayar yapıp öyle biriktirelim ***** isteme çikolatası için evlerindeki şekerlikle getireceklerdi. Ben de evimin süsü olacak eğer alabilirseniz gümüş olsun daha güzel olsun dedim diye isteme günü ilişkiyi ***** istemeye gelmiyoruz bitmiştir dedi.Ben ve ailem hazırlanmışken herkese gelmeyeceklerini açıklamak zorunda kaldım.Ailesi hiçbir şekilde ailemi aramadı.Bizimle iletişim kurmadan engellediler.Aynı zamanda da sevdiğimin ayrılık kararını vermesiyle beraber ailesi yapılan masrafların listesini çıkardılar.Sevdiğim bana aldığı hediyeleri geri istedi.Hepsini şehrine gidip verdim.Çünkü isteme sebebiyle ailemin yanındaydım.O gün kendi arabayla gelmişti.İnmeden eşyaları aldı ve gitti.Koca şehirde zaten ondan ve ailesinden başka kimsem yoktu.Beni yapayalnız bıraktı.Aradan 3 ay geçmesine rağmen hala zerre geri adım atmadı.Daha önce evime mutfak malzemesi aldığımda destek oldukları vardı.Onları ödüyorum.İçirdikleri suya kadar parasını istediler.Aileme yansıtmadan şuan hala onları ödüyorum.Normalde her yerden beni ailesi ve kendi ***** bugün sadece bana görünen şekilde bir yazı paylaşmış ve sonra tekrar engellemiş.Yazı şu: '' Şükürler olsun ki gereksiz insanların yaşattığı zor süreçlerden ben ve ailem kurtulduk.Artık her şey geride kaldı.Çok şükür sana Allahım'' diye bir yazı paylaşmış ve sonrasında beni tekrar engellemiş.Kendimi çok sorguluyorum.Belki 14 ayar 22 ayar meselesi, çikolata şekerlik meselesinde fikrimi beyan etmemeliydim. Ne gelse razı olmalıydım. Belki orada hatalıyım.Ama ben bu insana güvenip şehir değiştirmişim ve şuan koca şehirde kimseyi tanımıyorum.Tek başımayım.Benim,ailemin gururu duyguları tamamen önemsiz.Sanki kendileri tamamen mağdur *****ğdur ettim gibi bir imaj yaratmış.Size sormak istiyorum.Hatalarım neler ve nerede yanlış davrandım?
Uzmanın Cevabı: Merhaba, öncelikle blriinizi ***** gerçekten tanıyormusunuz.Anlaşa biliyormusunuz, Bunlar önemli gerişi ayrıntı.
Merhaba 17 yaşındayım ve kendimi sevmiyorum,özgüvensizim.Kendimi sosyal medayadan birçok kişi ile karşılaştırıp ardından üzülüyorum.Gün içinde sürekli aynaya bakıp kendimi eleştiriyorum.Sosyal medyadan biriyle konuştuğumda buluşmak istiyor fakat ben ya beni beğenmezse ve beğenmediği için konuşmayı keserse,birdaha konuşmazsak diye düşünüp buluşmuyorum,buluşamıyorum.Dışarı çıkmak istemiyor ve insanların yüzüne bile bakmak istemiyorum.Çok çabuk alınıyorum ve kendimle ilgili söylenilen bir cümleyi veya kelimeyi kafama çok takıyorum.Arkadaşlarım azaldı ve iyice asosyelleştim.Pandemi öncesi hiç böyle değildim kendimi beğenir çok konuşgan ve mutlu bir kızdım şimdi ise çok utangaç hiç konuşmayan,özgüvensiz bir kız oldum.En basitinden online derslerde bile soru cevaplarken ses tonumun kötü çıktığını düşünerek veya soruyu çözerken sesimin titrediğine inandığım için rezil olduğumu düşünür hâle geldim.önceden şuan ki halime göre daha olgunlaşmamış çocukça ve kendini seven bir kızdım.Şimdi ise daha da olgunlaşmış bir kızım fakat utangaç pısırık biriyim.Hiç eğlenceli değilim.Çok küçük şeye bile ağlıyorum.Aynaya bakıp gülüyorum ve kendime gülmenin hiç yakışmadığını düşünüyorum.Sürekli fiziksel görünümümü değiştirmeye çalışıyorum aslında dışarıda görüp beğendiğim kişiler gibi olmaya çalışıyorum diyebiliriz kısaca.Genellikle biriyle küçük bir mesele için bile tartışabiliyorum sonra bir kaç gün geçtikten sonra tekrar yazıyorum ve tekrar tartışıyoruz sadece bir kişi ile kalmıyor bir çok kişiyle küçük birşey ile tartışıyorum.Hiç sevgilim olmadı.olmasını istiyorum ama dediğim gibi beğenmeyeceklerini düşünüyorum.Bazen diyorum kızım sen daha kendini sevmiyorsun başkasının seni sevmesini nasıl beklersin. Ama olmuyo sevemiyorum kendimi.Hayatı sevemiyorum.Verdiğim değeri göremiyorum.psikolojim mi bozulmuş bilmiyorum kendimi sevmem için ne yapmam gerekiyor onuda bilmiyorum...
Uzmanın Cevabı: Merhaba, bu kadar yoğun olumsuz duygularla başa çıkabilmen için bir uzmandan destek almanı öneririm.
Merhabalar hocam aslında benim şöyle bir rahatsızlığim var Gündüz birşey yok fakat akşamları birden bire aklıma olumsuz biseywlr işte ölüm korkusu , ansızın kötü bişey olacak gibi düşünceler geliyor sonra kalbimde çarpıntı titreme gibi şeyler oluyor . Çok rahatsız oluyorum bu durumdan yardımcı olursanız sevinirim. Birde hep akşamları böyle oluyorum
Uzmanın Cevabı: Beden bize duygularımızı yansıtır. Siz de kaygı yaşadığınız bir anda bedeniniz alarma geçiyor ve size hayatta olduğunuzu hatırlatıyor diyebiliriz. Bu gibi durumlarda farkındalık çok önemli. Aklınıza gelen olumsuz düşünceleri ve ne düşünürken bunu yaşadığınızı not almanızı tavsiye ederim. Sonrasında düşüncelerinizin gerçekliğini araştırabilirsiniz. (Kötü bir şey ne? Ne olursa başıma gelir? Olma ihtimali ne? Olmaması için ne yapabilirim? gibi soruların cevapları) Olumsuz düşünceler yerine kaygınızı azaltacak gerçekçi düşünceleri koymayı deneyin. Sıklığı sizi rahatsız ediyorsa daha sağlıklı atlatabilmek için uzman desteği alabilirsiniz. Iyi günler dilerim...
