Merhaba ,
Kafamdaki sesleri susturamıyorum sanki iki kişi yaşıyorum , Tek başıma kalabalığa giremiyorum geçen parka gideyim biraz zaman geçireyim dedim oraya gidene kadar sıkıntı yok ama girer girmez etrafa bakamadım sanırım tik oluşmuş gözümu açıp da etrafa bakamadım insanlar sanki üzerime üzerime geliyor sesler susmuyor ait hissedemiyorum evde de aynı durumumu yaşıyorum zihnimi oyalayım diyorum sussun ama olmuyor daha kötüye gidiyor kafamı duvara vurmak bile çözüm olabilir gibi geliyo intihar düşüncesi baskın ve artık sussun diye gözümü anlimi kasıyorum kısıyorum hareketlerimi bilinçsizce yapıyorum gozumu kapatıp açıyorum açıkça yaşamıyorum şuan normalim sessiz ama baş ağrısı var daha iyi ama o kadar kısa sürüyorki ıyi olma hali insan özlem duyuyor ve tedavi arıyor. Cocuklugumdan beri böyleyim ama ıyi olma hali yeni yeni başladı kendimin farkına yeni vardım ama artık yasayamiyorum canım yanıyo ruh halim çok değişken ,insanlarla konusamiyorum, hiçbiryere ait hissedemiyorum, kendimi bir yere koyamıyorum ,yalnızlık değil kendimi anlamıyorum intihar düşüncesi geliyor ve açık konuşmak gerekirse çoğu zaman hak veriyorum çünkü zaten yasayamadigima inanıyorum , okul hayatım bu yüzden bitmiş ki ben bunu yeni anladım yapamıyorum sınıf ortamında bile duramıyorum iş hayatı deseniz fiyasko ki uzun zamandır işsizim cunku yapamıyorum susmuyor olumsuzluk üzerimden gitmiyor ve hayal dünyamda yaşıyorum sanki daha güvenli bir anda durdugum yerde iş okul ev vb. Yerlerde kendimi zihnimdeki yaptığım dünyada buluyorum oradakilerle konuşuyorum ve onlarla konuşmam artık zihinden dışarıya taşar oldu durduramıyorum çünkü çoğu zaman farkına varamıyorum bir anda kendimi orada buluyorum ne yapmam gerekiyor açıkça bilmiyorum hastalıksa bu az cok verdiğim bilgiyle isimlendirirseniz sevinirim cunku kendime isim koymaya da ihtiyacım var deli değilim sadece hastayım diyorum kendime buna inanmam lazım . Yardımcı olursanız sevinirim şimdiden teşekkür ederim
Uzmanın Cevabı: Merhaba, bu sizi rahatsız eden bir durum ve bunun için profesyonel bir destek almalısınız... Sağlıkla kalın
Cansu Hanım merhaba! Bundan 4 yıl önce size bir danışan olarak gelmiştim ve bana çok yardımınız olmuştu fakat sonrasında tekrardan randevu almaya çalıştığımda iş yerinizin değiştiğini öğrendim uzun süredir de size ulaşmaya çalışıyorum. Birkaç aydır sürekli olarak kaygılarım var ve beni kötü yönde etkiliyor. Sizden randevu almak istiyorum :)
Uzmanın Cevabı: Merhaba,size yardımcı olabildiğime sevindim.Kaygılarınızın kontrolünü elinize alabilmeniz adına da yardımcı olmayı isterim.Randevu takvimini açtık.Size uygun gün ve saate randevu oluş*****ğlıklı ve huzurlu günler dilerim :)
Merhaba, annem bundan 2 yıl önce yani pandemiden önce anksiyete tedavisi gördü. Aile içimizde bazı sorunlarımız vardı. Bunlardan dolayı 2 sene önce bir anda annem kitlendi gibi hiçbir şeye tepki vermedi. Bu süreçte ilaç tedavisi gördü. Aldığı ilaçlar ile belli bazı hareketlerinde düzelmeleri gördük. Ancak pandemiden dolayı doktora gidemedik. Bu süreçte annem oldukça düzelme gelişmesi gösterdi. Ancak yine de bazı farklı hareketleri devam ediyor. Örneğin bundan 2 yıl önce namaza başladı kapandı ve şu anda namazların boğazını sürekli temizliyor gibi sesler çıkarıyor. Ancak bunu uzun süre yaptığı için normal gibi durmuyor. Kendisine sorduğumda odaklanmak için yaptığını iletiyor. Ayrıca bir işle uğraşmadığı zamanlarda kendi kendine konuştuğunu bazen güldüğünü görüyorum. Şu anda da doktora vs gitmek istemedi. Ne yapmam gerekiyor tam bilmiyorum. Size bu yüzden danışmak istedim.
Uzmanın Cevabı: Merhaba, bir uzmana götürmeniz gerekir.
Merhaba, Abim bipolar hastası ve ilaç tedavisine devam ediyor. Hep geçmiş ve gelecek kaygısı ile yaşıyor. Bazen saatlerce konuşuyorum onunla kendini iyi hissetmesi için. Ve iyide geldiğini söylüyor. Tabi benim profesyonel desteğim söz konusu olamaz. Pskiyatri doktoru var. Ama tedavi sürecine destek olması için arada online bir doktorla görüşmesini istiyorum.
Uzmanın Cevabı: Merhabalar . Öncelikle sorunuz için teşekkür ediyorum güzel bir konuya değindiniz . Bipolar danışanım var aktif aslında ömür boyu ilaçla tedavinin yanında ek olarak psikoterapi almaları gerekiyor. Bipolar şiddeti ağır olan bir psikiyatrik hastalık çünkü . Genelde majör depresyon dönemi aktif iken hastada geçmiş yaşantıları tekrar canlanır ve bugünü etkiler bu normaldir . İlaç sadece şiddeti normalleşmesine yarar ama kişinin iyi hissetmesini sağlamaz. Mutlaka psikolojik yardım almalı . Bende bu alanda hizmet vermekteyim randevu alırsanız elimden gelen desteği vermeye hazırım . Umarım yardımcı olabilmişimdir :)
Merhaba ben 54 yaşındayım 21 yaşında evlatlık verildiğini öğrendim,çok baskılı bir çocukluğum oldu.Evlendim 1. haftamda eşimin epilepsi hastası olduğunu öğrendim çocukluğumda hangi aileye ait öldüğümü hep sorguladım eşimin bana sahip çıkacağı umuyordumama ben ona sahip çıkmış her şeyini üstlenmiştim ilgisizlik...önemsememezlik...hissetmemezlik ce cimrilik 22 yılımı aldı artık bu yaşadıklarım bende taşmalara sepet oldu ve 2009 yılında bir ameliyattan sonra depresyona girdim hastalığımdada eşim yanımda yoktu bu süreç 2013 yılına kadar devam etti o yıl iki annemi bir ay arayla kaybettim ölümlerdedir eşim cimriliğini gösterdi akrabalarım yardım etti bir gün yemeğe çıkalım dedim ahileri bursadan gelmiş annesine gitti olabilir dedim iki gün sonra yine aynı teklifte bulundum yine ailesini tercih etti bende gece eve almadım annesine gitti vede geri gelmedi ben tartışmalarımızda boşa beni derdim oysaki sesimi duyurmaya çalışıyordum ailesine anlatınca onlarda boşanma kararı aldırttılar çünkü yaşantımız boyunca etkileri hep üstümüzdeydi..2013 aralıkta boşanďık bir hafta boyunca yatağı ıslattım ailemi yeni kaybetmiştim ve şimdide boşanmıştım hiç kimsem kalmamıştı bu zaman içinde komşumun tacizine uğradım geceleri ışıkları kapatıp oturuyordum çünkü zilime basıp duruyordu ve ben panik atak olmuştum dr başladım bu arada kızım erkek arkadaşıyla geziyordu ve onunda umrunda değildim küçükken ona şiddet uygulamıştım..ben annemin evine taşınmak durumundaydım kızım ben o eve gelmem deyip evlilik kararı aldı ve evlenip beni terk etti tutunacağım hiç bir el yoktu dr çalışmamı söyledi çalıştım ama vücudum titriyor zihnim korkuyordu bir süre sonra zatürre olup işi bıraktım evde ďüştüm 2 ay hiç kimse uğramadı kızım hafta sonu geliriz dedi oysa ona o kadar ihtiyacım vardı ki tif açmadım kırıldım incindim geldiler eve almadım artık kimsesizlik korkusu almış başını gidiyordu bir br bile taşıamıyordum günler böylece 2.5 seneyi bulmuş ve ben hala aynıydım kızım anne evini sat yanımıza gel dedi bende evimi satıp onlara uyup inşaat halinde bir ev aldım ev dört ay sonra bitecekti şuan bir yıl oldu damadım benden sıkıldığını hissettirmeye başlaďdı bende kendimi odama kapattım ihtiyaç duyduğumda çıkıyordum ve dört ay önce teyzemin kızını dövizden kaybedince hast pik yaptı uyuşukluklar titremeler kasılmalar ve kızımınsa hal ve hareketleri aynı babası gibiydi hissetmiyor önemsemiyordu kocasının yaptıklarını söylediklerini normal karşılıyordu oda bencildi böylelikle dr görüştüm anksitiye bozukluğu fibromiyalji majör depresyon tanısıyla üçüncü ayda tedavim oturdu benim size sorum şu evim bittiğinde yine yalnızım demiyeceğim kimsesizim bunu anlamış oldum korkum yine kimsesizlik korkusunu yaşamak ve hastalanmak çünkü kızımda iki defa oldu o korku gelince vücudumun etrafını bir zırh kaplıyor bedenimde bir akım dolaşıyor zihnim karıncalanıyor hiç bir şey yapamayıp saatlerce yatıyorum birde tedaviye başladığimdan beri aşırı yorgunluğum bitmedi balkondan içeriye girince bile yorulup yatıyorum dış işlerimde kızımın koluna girip gidiyorum ama evime geçince bana yardım edecek kimsem yok bunu biliyorum size bunun için detaylı yazdım lütfen kusura bakmayın benim bu rahatsızlıklarım düzelirmi ve ne almalıyım şimdiden ilginiz için teşekkür ederim...
Uzmanın Cevabı: Merhaba, Yaşadıklarınız konusunda, kendinizi kötü hissetmenize neden olan duygu ve düşünceler konusunda profesyonel bir destek almalısınız... Bu sorunların üstesinden gelmenizi terapi ile sağlayabiliriz... Görüşmek dileğiyle...
Asiri detay düşünüyorum kafam davul gibi oluyor,En ufak bir sorunu kafamda büyütüp bin bir çeşit senaryo düşünüyorum bu da beni fazlasıyla mutsuz ediyor.Ya böyle demek istediyse ,ya şöyle demek istediyse gibi gibi
Uzmanın Cevabı: Online terapide konuştuk, bir diger seansta görüşmek üzere 😊🖐️
Merhaba, ben 19 yaşındayım. 4 yaşından beri aile içi sorunlara maruz kaldım, ve bu sorunlarda şu an ki beni çok etkiliyor. Kendimi çok Özgüvensiz, sevimsiz ve sorunlu görüyorum ayrıca kendimi sevmiyorum ailemden çok sevgi almayarak büyüdüm. İleri boyutta anksiyetem var hep kötü senaryolar kafsmda, pozitif düşünemiyorum, mutlu olsam bile hep ardından çok kötü bir şey oluyor ve mutluluğu hak etmediğimi düşünüyorum. Yaklaşık 3 yıl önce birini sevdim benim hiç sevgilim olmadı sadece o kişiyi sevmiştim ilk platonikti sonra o kişiye kim olduğumu söylemeden sevdiğimi söyledim ama o sebepsiz bir şekilde beni istemedi hayatına birini almak istemediğini, onu bırakmamı söyledi. Ona ulaştığım tüm yolları kapattı ve bu durum beni daha çok anksiyeteye sürükledi, yemek yememeye, kendimi bir odaya kapatmaya başladım, hiçbir şekilde bir şey yapmak /dışarı çıkmak istemiyorum ve sürekli kendi kendime şu cümleleri kuruyorum "kimse beni sevmiyor", "Ben çok sevimsizim", "kendimden nefret ediyorum" gibi düşünceleri kafamda kuruyorum, ve bunları kurarken de kendime engel olamıyorum. Herkesle iyi anlaşmama rağmen kendimi çok sevimsiz, mutsuz ve depresif hissediyorum sizce ne yapmalıyım?
Uzmanın Cevabı: Merhaba,
Anlaşılmaya ihtiyaç duyan birçok mesele var gibi görünüyor. Kendinizi sevmemek; ne demek sizin için tam olarak bu? Hangi duygular, düşünceler, yaşantılar var içinde? Farklı zaman ve mekanlarda, farklı insanlarla nasıl deneyimliyorsunuz bunu? Çevrenizdeki insanları, bulunduğunuz mekanları bu hisler bağlamında düşünseniz; nasıl şekilleniyor, nasıl benzeşiyor, nasıl farklılaşıyorlar? Kendinizi "sevilmeyen bir ben" şeklinde konumladığınızda sizce neler oluyor? "Kendini seven bir siz" nasıl olurdu; eğer kendinizi sevseydiniz karşılaşacaklarınız üzerine bir durup düşünmenizi öneriyorum. "Ailemden çok sevgi almayarak büyüdüm" dediniz ve ek olarak 3 yıl önce platonik olarak ilgi duyduğunuz birinden söz ettiniz; belki de bu ilişkilerin biraz daha açılması ve ne gibi deneyimler içerdiğine bakılması gerekiyordur. İnsanın kendisiyle, diğerleriyle ve dünyayla ilişkisi değişebilir elbette. Bazen bu değişim için, öncelikle bir durup şu anda neler olduğuna bakmaya ihtiyacımız var. Daha derin bir araştırma için, psikoterapi desteği almanızı önerebilirim.
Merhaba.
Kesin değil ama sosyal fobim olduğunu düşünüyorum. Bir iki sene öncesinde belirtileri vardı özgüvensizlik, utangaçlık diye geçiştiriyordum. Pandemiden sonra iyice gösterdi kendini. Okul zamanı konuştuğum birkaç insan vardı en azından şimdi ailem dışında kimseyle konuşamıyorum. Geçenlerde bir akrabağımızı ziyarete gittik bana birşey denmediği sürece asla konuşmadım. Bana soru sorduklarında da böyle elim ayağım titremeye başladı, sesim kısıldı, kızardım aşırı terledim, göz temasından hep kaçındım. Sadece o güne özel olan bir şey de değil bu. Hep böyle oluyor. Biraz belirtilerini araştırdım. Bildiğin bilgiler sınanırken panik olma, yemek yerken utanma gibi belirtilerin hepsi var. Fiziksel şeylerden dolayıda insanlarla konuşmaya çekinir oldum. Yüzümde ha geçti ha geçecek dediğim bir türlü geçmeyen sivilce izlerim, Dudağımın anormal derecede büyük olması hatta insanlarla konuşurken benimle göz teması kurmaları gerekirken hep dudağıma bakmaları. Bu gibi olaylardan sonra iyice karamsar, özgüvensiz biri oldum. 2 sene öncesine kadar da çok samimi olduğum arkadaşlarım vardı hayatımda. Şimdi hiçbiri yok kimi kendi isteğiyle çıktı hayatımdan kimini de ben istedim çıkarmayı. Hiç birini özlemiyorum doğrusu. 1 yıl önce ayrıldığım bir de sevgilim vardı. 3 yıllık ilişkimiz vardı. Onu seviyor muyum bilmiyorum ama onunla yaşayamadığım birşeylerin pişmanlığı var. O çıktı gitti hayatımdan 1 sene oldu unuttuğuna eminim. Ya ben ilk başlarda ikimize de iyilik yaptığımı düşünmüştüm sessiz sakin çıktım hayatından. Bir iki ay o ayrılığın yasını bile tutmadım sonradan sonradan içime oturdu ayrıldıktan bir ay sonra tutmadığım yası bir sene sonra tutuyorum çok saçma. Bu sevmediğim anlamına gelmez mi. Yalnızken mi geliyor aklıma yani Sadece. Ondan sonrada kimseyi almadım hayatıma hiç kimseyi istemedim. Neyse işte bende herkesle açık açık çekinmeden utanmadan konuşmak istiyorum ama yapamıyorum gerekli tedavisi de neyse olmak istiyorum. Beni bilgilendirirseniz sevinirim.
Uzmanın Cevabı: Merhaba, kendinle alakalı anlattığın şeyler sosyal fobiye oldukça benziyor. Direkt tanı konulmasına gerek yoktur zaten sıkıntı duyduğun şeylerin üzerine gitmek bile yeterli. Psikoterapi desteği bu konuda en hızlı sonuç alabileceğin tedavi yöntemi. Yaklaşık 10 seansta baya verim alacağını düşünüyorum
Bipolar bozukluk ırsi midir oregin anneden cocuga kalici bi durummudur?
Uzmanın Cevabı: Merhaba, sorunuz için teşekkürler. bipolar bozukluk genetik yüklülüğün yüksek olduğu bir hastalıktır ve tanısını da bir psikiyatrist koyar. Eğer şikayetleriniz varsa bu konuda bir psikiyatristten randevu almanız önemlidir.
