Online Psikoloğa Ücretsiz Soru Sor - Sayfa 264

Geçmiş takintiligi

Papatya 5 yıl önce

4 yıllık süren bir ilişkim var ben geçmişimde çok hatalar yaptım o hayatımda yokken ve varken ona karşı çok yanlış hareketlerde bulundun hatalar yaptım büyük bir ayrılma durumuna geldik benden geçmişimde 4 yıl boyunca ne yaptıysam yazmamı istedi yazdım büyük kavgalar ettik sonra barıştık her seferinde geçmişi açma geçmişimle vurma beni dedim tamam dedi sonra güzel gidiyor birden yine geçmişimle ilgili şeyleri sorup büyük kavgalar yapıyoruz affetti beni her şekilde kabul etti ama açma geçmişi yıpraniylruz dedikçe durmadan geçmişi açıyor ve kötü oluyoruz güvenmiyor bana ne yapacağım bana yardım eder misiniz ben aramızı düzeltmeye çalışıyorum güvenini nasıl kazanicam geçmişimi açmaması için Ne yapmam gerekiyor çok çaresiz durumdayım napmam lazim

Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, sağlıklı olan affedilen konunun geçmişte kalması ve tekrar sürekli gün yüzüne çıkarılmamasıdır. Ancak erkek arkadaşınızın da kendi içinde yenemediği, kabul edemediği durumlar olabilir, bu sebeple arada bir duyguları tekrar şiddetlenebilir. Durumun sizin özelinizde ve sizin ilişki dinamiğiniz özelinde incelenmesi gerekir en sağlıklı yorum için. Eğer erkek arkadaşınız kabul ediyor ise birlikte bir çift terapisine başlamanızı ancak eğer kendisi kabul etmiyor ise durumun sizin üzerinizdeki etkileri sebebiyle sizin bireysel terapi ile ilerlemenizi öneririm. Dilerseniz her ikisi için de uygun gün ve saatime randevu oluşturabilirsiniz, süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.

Detayları Gör

Yeni anne

Annecik 5 yıl önce

Ben doğum yapalı 2.5 ay oldu. Herşey bana çok tuhaf geliyor hala. Musmutlu ailem oldu eşimle zaten en büyük hayalimizdi 8 senedir beraberdik benim küçüklüğümden beri hayalim anne olmaktı. Bebeğimi cok seviyorum.. bi yandan sıkışmış gibiyim. Su bile içsem benim artık çocuğum var diyorum. Kimseye vermek istemiyorum. Verince de kötü oluyorum. Hep isterdim ki babaannesiyle dedesiyle musmutlu bi çocuk olsun. Ama bırakamıyorum. Kendim eğitimci olmama rağmen bildiğim herseyi unutmuş gibiyim. Hem evde bunalıyorum. Bi is yapmaya kalksam elim ayağım titriyor. Surekli bebegimin basinda durunca da bunalıyorum çok.bunalinca da kendime kahrediyorum... sürekli kafamda bitmeden cümleler kuruluyor istemiyorum ama olmuyor. Surekli bi soru cevaplar var... yavrumu huzurla kafam bomboş bi sekilde öpüp koklayamıyorum bazen. 5 dakika sonra yine aynı dusunceler olacak diye. Başkaları seviyo çocuğumu ben kendimle kiyaslamaktan diken üstündeyim sürekli... benden cok seviyorlar mı diye... kafaları rahat huzurla Seviyorlar ben düşüncelerden kafamı kaldıramıyorum diye deliriyorum artık. Huzurla oturduğumuz evimiz bile bana garip geliyor.. hamileliğimdeki hayallerim nereye gitti bilmiyorum... ben çorabına kadar özenle secip alan ben. Evimden soğumuş gibiyim. Cok üzülüyorum. Beynimde bi ses surekli konuşuyor. Ben bıktım artık o sesten. Ya benim sesimse diye deliriyorum. Yalvarırım benim durumum ne lutfen söyleyin.Evladıma bi saniye bakmasam mesela lavaboya gitsem o beynimdeki ses bana ohh isine geldi dimi diyo. Sende sıkıldın ondan dimi diyo. Bunlar benim sesim.mi ben çıldırmak üzereyim.Gerçek dusuncelerim gibi geliyor. Çocuğuma iyi gelen sadece benken bana huzur veren tek şeyin de bebeğim olması gerekiyordu... ben nasil bu hale geldim.. vicdanım sızlıyor sürekli. Herkes normal anne gibi ben neden böyleyim. Bi saniye mutlu olsam hemen diyorum ki 5 dakka sonra yine kötü olcan düşünceler saracak kafanı ayşe. Boşver diyorum. Hayal kuramaz oldum. Ben enerjik bi insandım. Evimin camından bakıp derin bi ohh çekip şükredemiyorum allahıma evladım olduğu için... şükrettiğim an direk neye şükrediyorsun ki o doğduğunda sen böyle olmadın mı diyo kafamda bi ses... korkuyorum çok *****çmişi düşünsem bile vicdanım kavruluyor.. Bugünden mutlu değilmişim gibi.. üstüme başıma bisi alasım yok çünkü onları alsam bile senin çocuğun var diye bi düşünce geliyor.. cok saçma ama... Çocuğum bana yük değil ki... sanki onsuz olunca hersey eskisi gibi olacakmis gibi tövbe yarabbim ben karıncaya dahi kötülük eden bi insan degilim çocuğuma karsi nasıl böyle olurum nasıl.Ben sevinçten delirmeliydim... en güzel günleri gidiyor sanki çocuğumun korkuyorum ben eski neşemi istiyorum. Nefes alamıyorum bazen boğuluyorum normal yaşamıyorum sanki herkes e özenir oldum doğal akışında degil gibi hayatım... herkes imrenirken ben elimdeki mucizenin değerini mi bilmiyorum kendimi bogmak istiyorum *****ğenim var 2 yaşında. Onu öyle cok severdim ki. O doğduğunda çorabını alıp eve getirmiştim koklarım diye. Özlüyordum onu sürekli onu görünce huzurla dolardım. Böyle olduğum için o zamanları bile düşününce kendi çocuğumdan cok mu sevmisim diyorum aslında dilimle söylemiyorum sadece beynimden böyle sorular geçiyor bi ses sürekli konuşuyor sanki beynimin içinde. Öyle gerçekçi bi ses ki bu. Sanki gerçek gibi. Sanki bana hep sorular soruyir arasında gibi. Hayatım boyunca hep mutlu olduğum zamanlarda oldu bu. Eşimle sevgili olduğumuz zamanlarda da olmuştu bir süre böyle. Ben ona layık değilim diye. O bana hediye alınca bile içim cız ediyordu. O zaman basa çıkamamıştım psikoloğa gitmiştim. Fakat annem çok sinirlenmişti bana para verdiriyorsun bize abuk subuk seyler için demişti. 1seans gidebilmiştim. Bana resim cizdirmisti.bir ağaç bir aile bir erkek bir de kadın resmi. O resimde bile ben aile resmi çizerken eşim ben ve bebeğimizi çizmiştim biliyor musunuz.Sonuç ne diye bile gidemedim. Sonra zaten üniversite arkadaşlarım vs derken geçmişti. Prozac kullanmıştım iyi oldum diye ilaci bile bırakmıştım hatta. Ama bu defa farklı gibi sanki geçmeyecek gibi korkunç bi sıkışmışlık var içimde. Harika bi hayata sahibim eşim harika bi insan cok güzel bir evde oturuyoruz. Sağlıklı bebegimiz var. Emiyor uykuları harika. Allahtan belâmı mı istiyorum diyorum yani. Eşim bebegimizle ilgilenir temizlik yapar.. bunları yapmasın da bari dert edecek bisi olsun ortada diye kavga bile çıkarıyorum bazen.O gerçekten acı çektiğim sezaryen sonrasına bile dönmek istiyorum bazen. O bile çok güzeldi. Bu çektiğimin yanında. Beynim yanıyor artık midem bulanıyor. Her an düşünceler otomatik akıyor durduramıyorum. Ben anneliğimin tadını çıkarmak istiyorum sadece çok mu... isyan etmek istemiyorum.. bebek sahibi olanları gördükçe hep diyorum ki acaba benim gibi mi... eskiden duygulanırdım... ben kızımı dünyaya getirmek için çok dualar ettim soğan suyu bile içtim sabah akşam... heyecanımı istiyorum gerçekten... uyku eğitimi vermek bile bana -ohh işine geliyo dimi başından atmak- böyle sesler fısır fısır kafamda dönüyor... kendim öğretmenim ağır zihinsel engelli öğrencilerim var. Eğitimci bi insan bunları düşünür mü hiç... banyo yapsam bile ohh işine geldi kafanı dinliyorsun dimi bu seslerden bıktım artık... ama ben anneyim artık diyorum herseye. Uludağa gidelim diyorum sonra diyorum cocugum var benim... sonra diyorum isyan mı ettim şimdi. Çocuklu insanlar eğlenceli bi resim video paylaşsa ben hemen diyorum bak insanlar çocukla da eğleniyor hayatın tadını çıkarabiliyor.. sonra diyorum ki ben çocuğumu yük mü görüyorum. Rahatlığım yok artık diye kendimi mi düşünüyorum. Sonra diyorum rahatlığını düşünüyorsun. Sen iğrenç bi insansın diyerek suratım düşüyor. Mutfağa giriyorum elimi bi bulasiklara sonra yemeğe yarım yarım kalıyor herşey sonra amaaan off yarin yine bunalcam düşüncelerden yine gelecekler diye bırakıyorum herşeyi. Eskiden olsa mükemmel kahvaltilar hazırlardım. Sunumlar o biçim. Ama şimdi içimden gelmiyor. Enerjim pilim bitmis gibi.Yemin ederim ben sokakta emziren kedi köpek görsem duygulanır ağlardım hemen eve çıkıp yemek su indirirdim aşağıya. Kış geldi diye hayvanları beslemeye çıkıyoruz eşimle hala. Yani ben kötü berbat bi insan olsam yapmam bunları. Hatta evimdeki kediyi bile sevemiyorum.. hemen vicdan yapıyorum. Kediyi bile için rahat kafanda bisi yok huzurla sevebiliyosun çocuğunu huzurla sevemiyorsun diye bi ses beliriveriyor. Önceden fısıltı gibiydi bu sesler şimdi baya cümleler kuruyor... o kadar bunaldım ki. Ya geçmiş ya gelecek.. anı yaşayamıyorum. Ya delirdim ya da gerçekten hak etmedim böyle güzel bir hayatı ben.. insanlar sokakta yaşarken bile mutlu. Ben beynimin sesini duymaktan halime şükredemez oldum.Kusura bakmayın cok yazdım ama inanın kafamdaki her sesi yazmaya kalksam sayfalar yetmez. Boğuştuğum şeyleri yazmaya kalksam sayfalar yetmez... bu kadar yazdım fakat hala bisiler eksik gibi hala birşeyleri gizliyor gibi hissediyorum kendimi. Ama gizlemiyorum aslında.Zor bi durumdayım. Günün her saati oluyor bide neşem gelse bile hoopp geri gidiyor yine mutsuz olacaksın 5 dakika sonra diyen bi ses varken beynimde nasıl mutlu olayım ki. Düşüncelerim karman çorman oldu. Kafamın içi dolaşmış kablolar gibi iğrenç hissediyorum artık kendimi. Kurban bile adadım normal yaşayayım huzurum geri gelsin kurban kesip dağıtacagım diye... dualar ediyorum hep. Korkuyorum çocuğumun gülücükleri ya bana mutluluk vermezse diye. Yeğenimin gülücükleri mutlu ederdi beni mesela. Hep bi kıyaslama içindeyim hep

Uzmanın Cevabı: Ayşe Hanım merhaba, bu yaşadıklarınız mükemmelliyetci olusunuzdan ve obsesif düsüncelere cok fazla anlam yüklemenizden kaynaklı görünüyor. randevu alırsanız size destek olabilmeyi isterim. sevgiler

Detayları Gör

Hangi tedavi yöntemini tercih etmeliyim

D... A... 5 yıl önce

Uzman Ara 1 Aktif Sorularım Cevap Bekleniyor Ergin DURAN Psikolojik Danışman Ergin DURAN Sosyal Fobi mi yoksa esansiyal tremor mü Hocam iyi günler öncelikle ben hangi kısım dan tedavi almalıyım bilmiyorum. Doktorluk mu psikologluk mu durumum bilemedim. Olay 2014 yılında başladı. O zamanlar 24 yaşındayım. Askeri bir okulu kazandım , sağlık raporu alınacak her bölüme gireceğim neroloji bölüme girdim. Elin titriyor dedi baktım sadece bir parmağım hafif titriyor heyecan o da ama dinlemedi beni eledi . Baktım herkese aynısını yapmış elemis herkesi adamını bulan tabi geçti. Ben kaldım. Kendimi suçlamaya başladım . Beceriksizsin ve hata yapamazsın başarısız olamazsın dedim kendime hep iyice bunaldım . Normal zaman da yine titremeler yok ama artık toplum içine giremiyorum . Elin titriyor derler diye. Titremeyen el toplum içinde biri benim elime bakıyor zannedip titriyor diyecek diye titremeye başlıyor. Sorunum ney sizce bir de samimi olduğum ve o mülakat günü yaşadığımı bilmeyen kişilerle yan yana olalım hiç aklımda beni izliyor mu elime bakacak mi hissi yok. Titreme de olmadı.

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, özgüven, heyecan, sosyal fobi gibi konularda istediğiniz bir psikologla görüşmenizi tavsiye ediyorum. Sevgiler..

Detayları Gör

Hangi tedavi yöntemini tercih etmeliyim

D... A... 5 yıl önce

Uzman Ara 1 Aktif Sorularım Cevap Bekleniyor Ergin DURAN Psikolojik Danışman Ergin DURAN Sosyal Fobi mi yoksa esansiyal tremor mü Hocam iyi günler öncelikle ben hangi kısım dan tedavi almalıyım bilmiyorum. Doktorluk mu psikologluk mu durumum bilemedim. Olay 2014 yılında başladı. O zamanlar 24 yaşındayım. Askeri bir okulu kazandım , sağlık raporu alınacak her bölüme gireceğim neroloji bölüme girdim. Elin titriyor dedi baktım sadece bir parmağım hafif titriyor heyecan o da ama dinlemedi beni eledi . Baktım herkese aynısını yapmış elemis herkesi adamını bulan tabi geçti. Ben kaldım. Kendimi suçlamaya başladım . Beceriksizsin ve hata yapamazsın başarısız olamazsın dedim kendime hep iyice bunaldım . Normal zaman da yine titremeler yok ama artık toplum içine giremiyorum . Elin titriyor derler diye. Titremeyen el toplum içinde biri benim elime bakıyor zannedip titriyor diyecek diye titremeye başlıyor. Sorunum ney sizce bir de samimi olduğum ve o mülakat günü yaşadığımı bilmeyen kişilerle yan yana olalım hiç aklımda beni izliyor mu elime bakacak mi hissi yok. Titreme de olmadı.

Uzmanın Cevabı: Merhaba, belirttiğiniz durum sosyal kaygıyı anımsatıyor. Ama net tanı psikoterapide konmalıdır. Psikiyatr+psikolog ile yürütülen tedaviler daha başarılı olmaktadır. Uzman Psikolog (Klinik) İlkay Dingeç

Detayları Gör

Hangi tedavi yöntemini tercih etmeliyim

D... A... 5 yıl önce

Uzman Ara 1 Aktif Sorularım Cevap Bekleniyor Ergin DURAN Psikolojik Danışman Ergin DURAN Sosyal Fobi mi yoksa esansiyal tremor mü Hocam iyi günler öncelikle ben hangi kısım dan tedavi almalıyım bilmiyorum. Doktorluk mu psikologluk mu durumum bilemedim. Olay 2014 yılında başladı. O zamanlar 24 yaşındayım. Askeri bir okulu kazandım , sağlık raporu alınacak her bölüme gireceğim neroloji bölüme girdim. Elin titriyor dedi baktım sadece bir parmağım hafif titriyor heyecan o da ama dinlemedi beni eledi . Baktım herkese aynısını yapmış elemis herkesi adamını bulan tabi geçti. Ben kaldım. Kendimi suçlamaya başladım . Beceriksizsin ve hata yapamazsın başarısız olamazsın dedim kendime hep iyice bunaldım . Normal zaman da yine titremeler yok ama artık toplum içine giremiyorum . Elin titriyor derler diye. Titremeyen el toplum içinde biri benim elime bakıyor zannedip titriyor diyecek diye titremeye başlıyor. Sorunum ney sizce bir de samimi olduğum ve o mülakat günü yaşadığımı bilmeyen kişilerle yan yana olalım hiç aklımda beni izliyor mu elime bakacak mi hissi yok. Titreme de olmadı.

Uzmanın Cevabı: merhaba, esansiyel tremor hastalığı istirahatteyken değil hareket halindeyken titreme durumudur. nörolojik testlerle tespit edilebilir. o gün heyecaniniz size olumsuz bir durum yasattigi icin sosyal fobi gelistirmis olma ihtimaliniz daha yüksek görünse de nöroloji bölümünden randevu alıp gitmenizi öneririm. bu sürecte terapiye baslayabiliriz. sevgiler

Detayları Gör

Hangi tedavi yöntemini tercih etmeliyim

D... A... 5 yıl önce

Uzman Ara 1 Aktif Sorularım Cevap Bekleniyor Ergin DURAN Psikolojik Danışman Ergin DURAN Sosyal Fobi mi yoksa esansiyal tremor mü Hocam iyi günler öncelikle ben hangi kısım dan tedavi almalıyım bilmiyorum. Doktorluk mu psikologluk mu durumum bilemedim. Olay 2014 yılında başladı. O zamanlar 24 yaşındayım. Askeri bir okulu kazandım , sağlık raporu alınacak her bölüme gireceğim neroloji bölüme girdim. Elin titriyor dedi baktım sadece bir parmağım hafif titriyor heyecan o da ama dinlemedi beni eledi . Baktım herkese aynısını yapmış elemis herkesi adamını bulan tabi geçti. Ben kaldım. Kendimi suçlamaya başladım . Beceriksizsin ve hata yapamazsın başarısız olamazsın dedim kendime hep iyice bunaldım . Normal zaman da yine titremeler yok ama artık toplum içine giremiyorum . Elin titriyor derler diye. Titremeyen el toplum içinde biri benim elime bakıyor zannedip titriyor diyecek diye titremeye başlıyor. Sorunum ney sizce bir de samimi olduğum ve o mülakat günü yaşadığımı bilmeyen kişilerle yan yana olalım hiç aklımda beni izliyor mu elime bakacak mi hissi yok. Titreme de olmadı.

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, yaşamış olduğunuz durumun etkisini gözlemliyorsunuz kaldı ki bilinçlisiniz ve durumun farkındasınız. Bu size çok büyük ilerleme sağlayacak. Ancak yine de güvenebileceğiniz bir doktor araştırarak emin olmanız adına bir kontrol olmanızda fayda var. Tıbbi olarak bir tanısı var ise de yok ise psikoterapiden yararlanarak bu durumun üstesinden gelebilirsiniz. iyi günler dilerim.

Detayları Gör

Hangi tedavi yöntemini kullanmalıyım

D... A... 5 yıl önce

Uzman Ara 1 Aktif Sorularım Cevap Bekleniyor Ergin DURAN Psikolojik Danışman Ergin DURAN Sosyal Fobi mi yoksa esansiyal tremor mü Hocam iyi günler öncelikle ben hangi kısım dan tedavi almalıyım bilmiyorum. Doktorluk mu psikologluk mu durumum bilemedim. Olay 2014 yılında başladı. O zamanlar 24 yaşındayım. Askeri bir okulu kazandım , sağlık raporu alınacak her bölüme gireceğim neroloji bölüme girdim. Elin titriyor dedi baktım sadece bir parmağım hafif titriyor heyecan o da ama dinlemedi beni eledi . Baktım herkese aynısını yapmış elemis herkesi adamını bulan tabi geçti. Ben kaldım. Kendimi suçlamaya başladım . Beceriksizsin ve hata yapamazsın başarısız olamazsın dedim kendime hep iyice bunaldım . Normal zaman da yine titremeler yok ama artık toplum içine giremiyorum . Elin titriyor derler diye. Titremeyen el toplum içinde biri benim elime bakıyor zannedip titriyor diyecek diye titremeye başlıyor. Sorunum ney sizce bir de samimi olduğum ve o mülakat günü yaşadığımı bilmeyen kişilerle yan yana olalım hiç aklımda beni izliyor mu elime bakacak mi hissi yok. Titreme de olmadı.

Uzmanın Cevabı: Merhaba öncelikle, yaşadıklarınızın zorluğunu ve sizi ne derece rahatsız ettiğini anlayabiliyorum. Bahsettiğiniz kadarı ile sosyal fobi tanı kriterlerini çağrıştırdı bana, ancak en sağlıklısı detaylı şekilde sizin özelinizde incelenmesi ve uygun tedavi planının oluşturulması olur. Bu sebeple mutlaka bir uzman eşliğinde psikoterapi sürecinde ilerlemenizi öneririm. Dilerseniz sizin için uygun gün ve saate randevu oluşturabilirsiniz, süreci birlikte yürütmekten memnuniyet duyarım. Sağlıklı günler diliyorum.

Detayları Gör

Geçmiş takintiligi

Papatya 5 yıl önce

4 yıllık süren bir ilişkim var ben geçmişimde çok hatalar yaptım o hayatımda yokken ve varken ona karşı çok yanlış hareketlerde bulundun hatalar yaptım büyük bir ayrılma durumuna geldik benden geçmişimde 4 yıl boyunca yapmam istediklerimi yazmamı istedi yazdım büyük kavgalar ettik sonra barıştık her seferinde geçmişi açma geçmişimle vurma beni dedim tamam dedi sonra güzel gidiyor birden yine geçmişimle ilgili şeyleri sorup büyük kavgalar yapıyoruz affetti beni her şekilde kabul etti ama açma geçmişi yıpraniylruz dedikçe durmadan geçmişi açıyor ve kötü oluyoruz güvenmiyor bana ne yapacağım bana yardım eder misiniz ben aramızı düzeltmeye çalışıyorum güvenini nasıl kazanicam geçmişimi açmaması için Ne yapmam gerekiyor çok çaresiz durumdayım napmam lazim

Uzmanın Cevabı: Merhaba, güven temelde bir tercih meselesidir. Geçmiş yaşantılarınıza yönelik pişmanlıklarınız ya da öfkeniz olabilir mutlaka ancak siz bu konuda kendinizi ne kadar kabul ediyorsunuz? Eğer ki temelde size karşı bir güvensizlik varsa bu konuyu partnerinizle konuşmak daha faydalı olabilir. Ancak siz ben kendime bakış açımı değiştirmek istiyorum, kendi kaygılarıma ve suçlamalarıma bakmak istiyorum diyorsanız bu konuları sizinle konuşmak faydalı olacaktır. Anladığım kadarıyla sizi "kabul etmesi" ve inanması için her koşulda merak ettiği her şeye cevap vermeye çalışıyorsunuz. Bu konuda sizden beklentilerini dinleyebilirsiniz. Bu beklentileri yerine getirmek sizi nasıl hissettirecek?

Detayları Gör

Sosyal Fobi mi yoksa esansiyal tremor mü

D... A... 5 yıl önce

Hocam iyi günler öncelikle ben hangi kısım dan tedavi almalıyım bilmiyorum. Doktorluk mu psikologluk mu durumum bilemedim. Olay 2014 yılında başladı. O zamanlar 24 yaşındayım. Askeri bir okulu kazandım , sağlık raporu alınacak her bölüme gireceğim neroloji bölüme girdim. Elin titriyor dedi baktım sadece bir parmağım hafif titriyor heyecan o da ama dinlemedi beni eledi . Baktım herkese aynısını yapmış elemis herkesi adamını bulan tabi geçti. Ben kaldım. Kendimi suçlamaya başladım . Beceriksizsin ve hata yapamazsın başarısız olamazsın dedim kendime hep iyice bunaldım . Normal zaman da yine titremeler yok ama artık toplum içine giremiyorum . Elin titriyor derler diye. Titremeyen el toplum içinde biri benim elime bakıyor zannedip titriyor diyecek diye titremeye başlıyor. Sorunum ney sizce bir de samimi olduğum ve o mülakat günü yaşadığımı bilmeyen kişilerle yan yana olalım hiç aklımda beni izliyor mu elime bakacak mi hissi yok. Titreme de olmadı.

Uzmanın Cevabı: Merhaba, anladığım kadarıyla kendinize yönelik algınızdan dolayı bazı zamanlarda fiziksel tepkiler veriyorsunuz. Bu konuyla ilgili terapi sürecine başlamak çok daha faydalı olacaktır. Terapi sürecinde gerekli görülürse eğer psikiyatri yönlendirmesi de yapılacaktır. İyi günler diliyorum

Detayları Gör