İçeriğe geç

97 sonuç gösteriliyor.

konuşamama anlamama

Fadikkk

Ailem beni dinlemiyor, kararlarıma saygı duymuyor.Erkek arkadaşım daha önce evlendi boşandı çocuğu var istemiyorlar. Benden bi seçim yapmamı bekliyorlar. Ya o ya biz onu seçersen seni sileriz diyorlar. Ve bana karar vermem için 1 hafta süre verdiler. Erkek arkadaşımı seviyorum daha önce evlendi boşandı diye önyargıyla yaklaşılmasını istemiyorum. Tanısınlar bana ya da onları bi yanlışı olursa istemiyoruz desinler zaten daha ısrar edemem. Ama bu süreçte beni silmeye hazır olmaları ve dinlememelerini hazmedemiyorum.23 yaşındayım ama ayrılmadığım taktirde öldürmek beni döverek bulunduğum yerden yanlarına götürmekle tehdit ediyorlar. Bu süreçte kimseye bi zarar gelmesini istemiyorum ama ayrılık da düşünmek istemiyorum. Ne yapacağımı nasıl davranacağımı bilmiyorum. Psikolojim bozulmak üzere kimseyle konuşmak ve görüşmek istemiyorum. Uzman bi görüşe ihtiyacım var lütfen yardım edin.

Uzmanın Cevabı: Merhaba, Öncelikle içinde bulunduğunuz duruma üzüldüm, gerçekten zor bir süreç. Ailem beni dinlemiyor, kararlarıma saygı duymuyor demişsiniz ki bu hayatınızın birçok döneminde bu şekilde olmuş diye anlıyorum. Yani bunu sadece evlilik kararı aşamasında yaşamıyorsunuz. Uzman bir görüş olarak; sizi tanımadan görüşümün size, şartlarınıza uygun olacağını sanmıyorum. Lütfen, sadece şu anda yaşadığınız durum ile ilgili değil kendiniz için bir terapi sürecine başlayınız. Sağlıklı günler dilerim.

Detayları Gör

Kendimi yetersiz hissediyorum

S... Ş...

Ailemle birlikte yaşıyorum. 21 yaşındayım. Universite okuyorum. Ailemle aramızda sorunlar var. Bir şeyi bilmeyince yada yapmamayınca hem bi imalı yada düz bi şekilde kullandıkları kalp kırıcı laflardan çok sıkıldım. BENİ cidden anlamıyorlar işin kötü anlamak ihtimalleride yok.Ben onları yaşadıklarını anlıyorum ama çoçukları değil miyim beni anlamak ve ya sevmek bu kadar zor olmasa gerek.Bir şey oluyor kötü oluyorum sonra işte herşeyi düzelttim geride kaldı dediğim an bir ailemin tek kötü lafı ve hareketi ile çözüldügünü sandığım herşey tepe taklak oluyorum bununla ilgili ne yapa bilirim? Lütfen yardım edin çünkü sabrım ve kapasitem gittikce zorlanıyor.

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, aile evi, bambaşka karakterlerde ki, bambaşka yaşanmışlıkları olan insanların bir arada bulunduğu bir yerdir. Her ne kadar kendimizi iyi ifade edebilsekte bu farklı bakış açıları olaylara bizler gibi bakmakta hep zorlanır. İnsanı en çok yoran şeylerden biri de budur. Anlaşılmamak. Sizi ne kadar zorladığını anlayabiliyorum ama önemli olan sizi anlamalarını sağlamak ya da bunu beklemek yerine, onları olduğu halleriyle kabul edip daha az duyarlı hale gelmeye çalışmaktır. Bunun sadece dile kolay olduğunu biliyorum ama zamanla danışanlarımız, eğer biri değişmek istemiyosa bunu başaramıcağını anlayıp durumu olduğu gibi kabul ederek, değişimi sadece kendinde yaratmaya çalışarak hafiflerler.

Detayları Gör

eşimin ailesi hakkında

çam ağacı

Merhaba...Eşimi çok seviyorum , bana ve oğlumuza karşı çok mükemmel bir insan.Ancak ailesinden hiç hazetmiyorum.Anne ve babası sürekli müdahaleciler.Nerede durmaları gerektiğini bilmiyorlar.Sürekli aranıp sorulmak istiyor , aynı yerde yaşadığımız için de sürekli bizden yardım isteme halindeler.Bunlar bana çok ters geliyor.Çünkü kendi annem ve babam asla böyle değiller.Eşime karşı sevgimden dolayı anne ve babasını ona hiç kötülemedim.Ancak son 1 aydır eşim önce annesiyle sonra da babasıyla tartıştı ve konuşmuyorlar.Ben de onların yapısını bildiğimden dolayı yine de saygımı sürdürüp hal hatır sordum haftada 1.En son konuşmamızda annesi sana büyük gönül koydum eşin gelmiyorsa gelmesin , torunumuzu bize göstermiyorsun dedi sert bir sesle.Kendimi çok kötü hissediyorum.Hoşlanmama rağmen saygımı sürdürmeye hep devam ettim karşılığında böyle bir konuşma almamalıydım..Şu an kötü duygularım yerini kine bıraktı.Kin tutmaya başladım ve dönüştüğüm insandan ***** yapmalıyım.Bu çok uzun bir mesele.Bir dolum.Bana yardım edebilir misiniz?Online terapi almaya da hazırım

Uzmanın Cevabı: Merhaba. Sevdiklerinizden ötürü saygı duyup teması devam ettirdiğiniz ilişkiler bir süre sonra yerini zorundalıklara bırakmış. Onlara "rağmen" sürdürdüğünüz etkileşimler bir süre sonra beraberinde pişmanlık, suçluluk, hayal kırıklığı hislerini getirmiş. Çünkü esasında attığınız bu adımlar, daha çok "kendinize rağmen" olmuş. Duygularımızı kabul etmekte güçlük yaşadığımızda, sınırlarımızı koruyamadığımızda kendimize sahip çıkamamış oluruz. Bu da gerek insanlarla ilişkilerimizi gerekse de kendimizle ilişkimizi olumsuz yönde etkiler. Sınırlarımızı oluşturabilmek ve koruyabilmek bu yüzden oldukça önemlidir. Bu konuda desteğe ihtiyaç duyuyorsanız randevu oluşturabilirsiniz. Böylelikle seansta geniş çağlı olarak yaşadıklarınızı ele alabilir, üzerinde çalışabiliriz. Sevgiler

Detayları Gör

Bana nolur akıl verin

Nsa

Annem ve üvey babam çok toksikler ne desem dinlemiyorlar, tüm sorumlulukları bana aldırıyorlar, sevgi göstermiyorlar, aşağılayıcı şakalar yapıyorlar, bir konuda hakkımı savunmaya çalışsam annem dinlemiyor üvey babam bağırıp çağırıyor. Her şeyimi eleştiriyorlar annem durduk yere bana yükseliyor bazen evde yalnız kalınca ağlamaktan mahvoluyorum keşke ölsem diye sızlanıyorum çünkü dayanamıyorum artık. Psikoloğa göndermedikleri için buraya yazmak zorunda kaldım ne yapabilirim lütfen bana akıl verin kafayı yiyeceğim

Uzmanın Cevabı: Merhabalar.Yazınızı dikkatle okudum.Ebeveynlerle alakalı konularda şunun farkında olmanızda fayda var. Bahsettiğiniz toksik ilişkinin içinde yaşamak birey için çok zorlayıcı ve yıpratıcı bir çevresel etkendir.Fakat bu toksik ilişki için sorumluluk alması gereken yine aynı ebeveynlerdir.Aileniz varolan durumlarının sağlıklı bir durum olmadığını farkına varıp değiştirebilecek tek kişiler.Sizin elinizden onların ilişkisiyle alakalı malesef bir sey ***** diğerlerini(ailemiz dahi olsa)değiş*****ğiştirebileceğiniz tek kişi sizsiniz. Bunun İçin devlet hastanelerine başvurabilirsiniz.Süreçten en az şekilde etkilenmeniz adına destek almanızda fayda var.Umarım yakın zamanda bir yardım alabilirsiniz. Sevgiler sağlıkla kalın🙏

Detayları Gör

Eşim ve ailesi ve kendi ailem

Kız

Ya lütfen bana sadece çözüm bulun biri bana bir yol göstersin akıl versin deliricem yeterki beni şu insanlardan kurtarın 1.5 Aylık evliyim o kocam hayatımı geleceğimi mahfetti kandırdı beni bu yobaz doğuluların içine batmana getirdi o ailesi hayatımızın her yerinde burda tek başımayım hepsi üzerime üzerime geliyorlar deliricem dünya görmemiş batmanlıların içinde psikolojim bozuldu 1.5 ay içinde 2 defa hastanelik oldum ilkinde bebeğimi kaybettim dış gebelik ölme riskim vardı beneği almasaydılar 2. Sinde de yoğunbakımına girdim yine ölümden döndüm Saçma sapan örf adetler laf sokmalar yalanlar iftiralar herşeyyy varr burda ben nasıl bir evlilik isteeim nasıl insnlrın içine düştüm Çok zor değil ben hayatıma alacağım insanları seçemiyorum ve kafayı yicem ben bana iftira atanlarla laf sokanlarla yalan söylğyenlerle nasıl geçiricem hayatımı ya delşrttiler beni istemiyorum onlrıı ailesi ve ben arasında dünya kadar fark var eşim biz burda olduğumuz için giyimime bile karışıyor annesi başıma herley getirdi yetmiyor kendisi gibilerinide hayatıma tıkıştırmaya çaışıyor eşim birley yapmıyor milyon defa konuştum söyledim eşime anlattım gidelim buralardan ben burda bu insanların içinde yapamam dedim buraya gelmeyi bn tetcih etmedim yüzük tskıldıktan sonra 360 ° döndü eşim ve ailesi düğünümü yapmadılar ev alıcaz dediler yalan oldu şuan kira parasını yetiştiremiyoruz bileziklerimi altınlarımı emanet aldılar geline yapılması gerekenlerden kaçındılar talanlarla kandırdılar sürüklediler bni bu hayata eşimin ayrıca kredi borçları var hergün kavga ediyoruz ailemş bahane etti seni arıyorlar onlar yüzünden evliliğe alışamıyorsun dedi tabiki öyle birşey yok...ben taa aydından batmana gelmişim burada hiçkimsem yok ama onun ailesi hep burdalar hep tlfnla arıyorlar asılonlar yüzünden eşim evliliğe alışamadı ayakları üzerinde durması gerekiyorkem hala ailesinden medet umuyor belki birşeyler koparırım diye.huzur yok mutluluk yok evliliğe alışamadık onun ailesi yüzünden ben başta elimle heeşeyi konuşmuştum sonradan döndü ilk konuştuğumuz gibi değil burdan bu lanet batmandan çıkmak istiyorum herşey kötüye gidiyor eşimin ailesi yüzünden yol geçen hanı gibi evimiz yeni evli filan demiyorlar sırt pırt burnumuzun dibindeler rahat bırakmıyorlar düzenim kalmadı gelip buzdolabımı açıp kontrol ediyorlar yok böyle bir terbiyesizlik ya Bu ne samimiyet yaaaaa benim evimin düzenini bozuyorlar kendi evlerinden yer minderiyle yastık getirip mutfağa seriyorlar oturmak için bunlar ne tür ne cinsler ya hadlerini bilmiyorlarr benim ailem daha bikere bile olsun evime gelmediler onlarla konuşmam battı eşime artık onlarla konulmayıda kestim gerçi ailemde sahip çıkmıyor oda ayrı konu ni konuşsalar arkamda dursalar ayar öekseler vu insanlara herkes hadfini ve yerini bilicekte ama yok ailem burda yapa yalnızım eşimde bni anlamıyor ben ne yapıcam lğtfen mantıklı birşey söyleyin ben ve bu insanlar arasında dünya kadar fark var bdn ve bu insanların hayatları hayata bakış açılarımız amaç ve hedeflerimşz çok farklı ben bunlarla depil bir önür 1.5 ay dayanamadım 2 defa hastanelik oldum ölümden döndüm ne yapıcam bi akıl verin lütfen lütfennnnnnn

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, yaşadığınız olumsuz durumlardan dolayı fazla stres yaşıyorsunuz ve bu durum ruh sağlığınıza yansıyor. Ancak bu noktada sizin ne yapmak istediğiniz önemli. Bu konuda görüşmek isterseniz randevu alabilirsiniz ve detaylı görüşebiliriz.

Detayları Gör

Eşimin akşam dışarı çıkması

Danışan

Merhaba, hanımım ben işten gelip yemeğimizi yedikten sonra dışarı çıkıyor kafede kız arkadaşlarıyla oturuyor yada yürüyüşe çıkıyor saat 23 gibi eve dönüyor ben oğlumla evde oluyorum. Ve kendimi çok kötü hissediyorum. Eşim beni bu konuda ikna etmeye çalışıyor fakat ben kendimi ikna edemiyorum. Eşim eve geldiğinde kendisine surat asıyorum. Ne yapmam gerekiyor?

Uzmanın Cevabı: Merhaba, evlilik ortak paydalarının paylaşıldığı bir kurum. Kişilerin birbirlerine karşı sorumlulukları olduğunu varsayarız. Çünkü en basit ilişkide bile insanlar birbirlerine karşı bir sorumluluğa girer. Sorumluluklar ise bazen isteklerimizi ertelemeyi ya da sınırlı bir şekilde yapmayı gerektirir. Tabi bu sorumluluk kişilerin temel ihtiyaçlarınını göz ardı ediyorsa, kişiler bir süre sonra kendilerine yabancılaşabilir ve ileride daha önemli sorunlara sebebiyet verebilir. Bu sebeple motto "Kırılmaktan eğilmek daha iyidir" olmalıdır. Başka bir deyişle karşılıklı fedakarlıklar ile uzlaşmak olmalıdır. Bunu için öncelikle dışarı çıkma konusunda eşinizin ihtiyaçları neler sizin ihtiyaçlarınız neler bunları belirleyerek işe başlayabilirsiniz. Bu ihtyaçları temel ihtiyaçlar ve esnek ihtiyaçlar şeklinde ikiye ayırabilirsiniz. Temel ihtiyaçlar asla feragat edemeyeceğiniz ihtiyaçlar olmalıdır. Esnek alan ise daha yumuşak olduğunu ihtiyaçlar olmalıdır. Örneğin (varsayım olarak) eşiniz için arkadaşları ile günlük vakit geçirmek çok temel bir ihtiyaç olabilir asla feragat edemeyebilir. Sizin için de akşam eşinizle ailecek oturmak çok temel bir ihtiyaç olabilir. Evet burada bir çatışma var, temel ihtiyaçlarınız çatışıyor. Bu noktada esnek alana geçin. Eşiniz için arkadaşlarla buluşmak bir temel ihtiyaçtır fakat saat konusunda ya da sıklık konusunda daha esnek olabilir. Sizin için de aynı şekilde saat ve sıklık esnek alan olabilir. İki taraf için de makul bir noktada buluşabilirsiniz. İki tarafın temel ihtiyaçları yok sayarak hareket etmesi çok sağlıklı değil. Bir şekilde ortak bir noktada buluşulmalı. Eğer bunu başaramazsanız daha derin konulara geçebilirsiniz. Senin için bu temel ihtiyaç neden bu kadar önemli? Korkuların kaygıların neler? Arkadaşlarınla buluşmazsan/ben evde bulunmazsam ne olur nasıl hissedersin? Bunları karşılıklı birbirinize sorabilirsiniz. Birbirinizin duygusal ihtiyaçlarına odaklanarak daha derin bağlar kurabilirsiniz. Ama size önerim bunu bir çift terapisti eşliğinde yapmanız. Terapi sadece bu olay için değil sonraki birçok çatışmanız için de değerli beceriler size kazandıracaktır. Ayrıca aranızdaki sevgi ve dostluğu da böyle geliştirebilirsiniz. Bunun için profilimden kendinize uygun gün ve saati seçerek online/yüz yüze randevu alabilirsiniz. İnternet üzerinden okumalar ve izlemeler ile kendi psikoeğitiminizi gerçekleştirebilirsiniz. İnstagram ***** ziyaret edip takibe alarak okumalar yapabilir, konular ile ilgili soru sorabilir fikir danışabilirsiniz. İnstagram ***** ***** Görüşmek üzere, kendinize iyi bakın, sağlıcakla....

Detayları Gör

Doğuştan gelen sevgi eksikliği

N... Ö...

Ailemi geç tanıdım,çocukluğumu yaşayamadım, sürekli başkalarıyla kıyaslandım, kendimi ifade dahi edemedim,kendime ait bir oyuncağım olmadı..babam abi diye tanıtıldı annem ise zarar veren kötü bir kadın olarak.. aşırı sevgisiz ve kaygılı hissediyorum.Aile kavramından nefret ediyorum, özgüven eksikliğim çok fazla içimdeki bu sevgisizliğe karşı çözüm bulamıyorum ve kendime acı çektirmek bana artık zevk gibi geliyor.. biriyle tanıştım ve onu sevdiğimi hissettim zamanla bağlandım ilk başta çok kötü hissettiren bu sevgi hissiyatı daha sonralardan güzel gelmeye ve beni düzeltmeye başladı.. artık onunla aramda bir bağ yok lakin içimin paramparça olduğunun farkındayım ve ilk defa sevgiyle tanışıp bu kadar kötü etkilendim hayatımı nasıl düzene sokabilirim?😔

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, anlattıklarınıza bakılacak olursa sanırım geçmişinizle hala süren bir hesaplaşmanız var. Yaşadıklarınızın sizin üzerinizde ki etkisini anlayabiliyorum. Aileniz tarafından sevgisiz bırakıldığınızı söylüyorsunuz bu durum sevgiyi başkalarında aramanıza sebep olmuş olabilir çünkü bizler sevmeyi ve sevilmeyi ilk önce ailemizden öğreniriz. Fakat hep unuttuğumuz bir şey vardır ki o da kendimizi de sevmemiz. Özgüven eksikliğinin en temel sebeplerinden biri de budur. İnsan kendini tanımıyodur ya da kendini olduğu gibi kabullenip sevmiyodur. Geçmişinizle süren hesaplaşmanız devam ederken farklı bir ilişkinin bitmesi sizi yıpratabilir. Öncelikle kendi içinizde süre gelen olayları çözmeniz gerekir. Tüm bu söylediklerim dile kolay yapması da bir o kadar zor olabilen şeyler. Ama eğer ki siz kendinizde ki bu değişimi isterseniz zaten hayatınızı düzene sokmak konusunda ki ilk adımı atmış olacaksınız. Sadece bu süreçte kendinize çok yüklenmeden, değişimi sindirmeye ve zamana ihtiyacınız olur. Bu sırada sizi dinleyen, anlayan ve yol gösteren bir uzman desteği almak sizin için daha faydalı olabilir.

Detayları Gör
Uzmanınla dilediğin yerden görüş:
Menta AI: 7/24 psikologmerkezi

Şimdi indir, konuşmaya başla

App Store'dan İndirGoogle Play'den İndir

Sanki hep ben kötüyüm hissi

Danışan

Merhaba ailem hiç bir zaman kız evladına önem vermiyor.Babam bana kötülük yapan akrabalarımla zorla konuşmamı istiyor konuşmazsam cephe alıyor.Annem erkek kardeşime çok önem veriyor bir tane oğlan diye.Erkek kardeşim yanlış ilişkiler yapıyor ve babamın zenginliğini kendininmiş gibi karşı taraflara sunuyor uyarınca defol git sanane benim hayatımdan diyor.Eşim aileme çok yakın çok sıcak kanlı ama kardeşim eşini hiç sevmiyorum nefret ediyorum dedi çok kırıldım nedenini bilmiyorum sürekli ağlıyorum neden böyle bi ailem var ne yapmam lazım bilmiyorum.

Uzmanın Cevabı: Öncelikle merhaba 😊🌿 Zaman zaman ne yapacağımızı bilemediğimiz hangi yolun daha sağlıklı olduğuna karar veremediğimiz, kara bulutların pusladığı virajlarda kaybolmuş, çaresiz hissettiğimiz oluyor. Bu süreçte profesyonel destek almanız önem arz ediyor. 🌿

Detayları Gör

Eşim bir narsist

M... Ö...

Değerli hocam. Ben 3 yıllık evliyim, eşim çok aşık, kıskanç, sahiplenici bir adamdı. Ben hiç kıskanmadım. Şimdi kıskandığımı belli ettim ve eşim benden aşırı uzaklaştı. Kırıcı tavırlar sergiler oldu. Boşanalım dediğimde de bırakmıyor. Eleştiriye kapalı. Onu eleştirdiğim her konuda karşı saldırıya geçiyor. Terapiyi reddediyor. Nasıl bir yol izlemeliyim

Uzmanın Cevabı: Merhaba, psikoterapide en öncelik bireyin kendisi ile çalışma isteği olmalıdır. Niyet olmadan değişim olmaz. Bu zorlu süreçte kendiniz için destek almak isterseniz kendi psikoterapi sürecinize başlayabilirsiniz.

Detayları Gör

Boğuluyor gibi hissediyorum

Kedi

Öncelikle nasılsınız umarım iyisinizdir. Ben de iyi olmaya çalışıyorum. Neden mi? Ailem çok baskıcı. Bazen kendimi çok yalnız hissediyorum. Bir kere geldiğim şu dünya da ailem bana hayatımı yaşamam için fırsat vermiyor. En acısı da daha 19 yaşındayım hayatımın belki de en güzel çağı ve bu yaşlarıma geri dönemeyeceğimi çok iyi biliyorum. 1 dakika sonramızın garantisi yokken belki de ölüp gidecekken biliyorum ki aklımda içimde kalacak çok şey var. Bazen arkadaşlarımın ailelerine o kadar özeniyorum ki çoğu çocuklarıyla arkadaş gibi. Ben de isterdim öyle olmayı ama o kadar anlayışsızlar ki. Ağızlarında tek laf "anne olunca anlarsın" o zaman benim arkadaşlarımın annesi anne değil mi babası baba değil mi? Resmen eve gelmek istemiyorum çünkü sürekli kavga çıkartacakları bir şey oluyor. Ama bunları boş yere yaşamadığımı biliyorum. İlerde olurda evlenirsem kendime sadece hayat arkadaşı değil aynı zamanda iyi bir baba adayı seçmem gerek ve olurda anne olursam çocuklarıma nasıl davranmamam gerektiğini iyi biliyorum. "Bir gün ölürsem çok pişman olursun" diyorlar bana , kendim olmaya çalıştığım için pişman olacağımı düşünüyorlar. Peki onlar? Onlar ben ölürsem bana istediğim gibi hayatımı yaşatmadıkları için ve içimde hep her şey için ukde bıraktıklarına pişman olacaklar mı? Yoksa iyi ki yapmışız mı diyecekler? Bazen diyorum ki keşke şu an ölsem ve huzura kavuşsam , kendimi en acısız nasıl öldürürüm diye düşündüğüm bile oluyor. Neyse öyle bi içimi dökmek istedim daha az önce annemle bir kavgadan çıktımda şimdiden okuduğunuz ve zaman ayırdığınız için teşekkür ederim. Yaptığınız meslek çok saygı duyulası. <3

Uzmanın Cevabı: Merhabalar, yaşınızın gerektirdiği dönem bireylerin kimliklerin kazandıkları ve gelecekte nasıl olmak istedikleri sorusuna cevap aradıkları bir dönem. Bu dönemde bireyler ya kimlik kazanırlar ya da kimlik karmaşası içinde boğulup sağlıklı bir kimlik oluşturamazlar(Erikson Psikososyal Gelişim Kuramı) . Ailen erikson'un psikososyal kuramını bilerek değil ama yaşam tecrübelerinden kaynaklı sizi koruma içgüdüsyle hareket ediyor olabilir. Tabi bu içgüdüyle hareket ederken size bazen de zarar veriyorlar ve bunun çokda farkında olamayabiliyorlar. Kendiniz olmak istiyor ve bu uğurda mücadele ediyorsunuz. Bu mücadalenizi takdir ediyorum. Her iki tarafında nasıl bir duygu ve düşünce içerisinde olduğunu anlıyorum. Siz anlaşılmamış ve bunalmış, onlar ise kaygılı bir durumdalar. Bu süreci sağlıklı bir şekilde atlatabilmek için kendine yardım kitapları okumanızı(Hayatı Yeniden Keşfedin, Mutluluk Tuzağı, İyi Hissetmek, Birlikte İyi Hissetmek vb.) hatta mümkünse psikoterapi desteği almanızı öneririm. Ayrıca, mesleğime yaptığınız iltifattan dolayı teşekkür ederim. İyi ve sağlıklı günler dilerim.

Detayları Gör

Aklındaki soruyu ücretsiz sor

Soru kabul eden uzmanları görüntüle, sorunu sor.