hicbir seyden zevk alamıyorum
eda
ben kimseyle konusmak istemiyorum bilmiyorum neden boyle oldu her sey sanki beni cildirtmak icin yapilmis gibi kalbim acimaya basladi delirmeye basladim oturdugum yerde duvarlar ustume ustume geliyor kapali karanlik bir odanin icindeymisim gibi ve hicbir turlu cikis yolu yok ben bile kendimi anlamamaya basladim bir zamanlar cok sevdigim insanlardan nefret ediyorum o karanlik odadan cikmam icin destek olarak gordugum insanlar artik daha da o karanlik odanin icine sokuyor yemek yiyemiyorum hicbir sey yapamiyorum herkesten her seyden sıkıldım artik intihar etmeyi dusunmeye basladim sanki herkes beni dusurmek icin vakit kolluyormus gibi
Selin CINEMRE: Merhabalar, yaşadığınız durumun zorluğunu anlıyorum. Bu kadar yoğun duygular içerisindeyken ilk olarak bir psikiyatrist ile görüşmenizi tavsiye ederim. Daha sonra psikoterapi ile size yardımcı olmak isterim. Sevgilerimle.
